To Have and Have Not (1944)

Nee een re-release van Living Colour, inhoud blijft hetzelfde.

De film heeft een groot deel van het verhaal van Casablanca, de chemie tussen Bacall en Bogart uit The Big Sleep en de typische Hawks-relaxdheid + Walter Brennan uit Rio Bravo. Alledrie films die bij mij op 5 sterren staan. Dat ik To Have and Have Not geweldig zou vinden stond dus eigenlijk bij voorbaat al vast en ik heb eigenlijk ook al meteen alle pluspunten gegeven. Het is gewoon een heerlijk filmpje geworden. Toch ontbrak er iets, maar ik kan mijn vinger er niet op leggen. Misschien is het wel zo dat To Have and Have Not iets teveel op een mix tussen voorgenoemde films lijkt (of ze eerder of later gemaakt zijn doet daar niets aan af) en dat die andere films allemaal duidelijk beter zijn. Of misschien komt het gewoon omdat de film het aan een of meerdere echt uitzonderlijke momenten ontbreekt. 5 sterren geef ik er in ieder geval nog niet aan, maar buiten dat om is het een uiterst vermakelijke film die ik met plezier heb bekeken.
4*

Morgan: "You save France and I want to save me boat"

Bogart speelt een laconieke visser die van toerisme leeft op Martinique. De Fransen vechten hun oorlog uit op dit eiland. Maar het eiland wordt bezocht of bewoond door Amerikanen die op de vlucht lijken te zijn. De Franse strijd tussen Vichy en Gaulisten lijkt Morgan niet te interesseren.....als hij er maar geld aan kan verdienen. Maar door zo'n klusje raakt hij toch betrokken....

Bogart speekt hier de nuchtere held die door zijn vaardigheden en one-liners de vrouwen als een magneet weet te binden...vooral Bacall natuurlijk. Die Bogart op haar onnavolgbare wijze partij geeft. Deze film bevat klassiek geworden scénes...die door wat achter de schermen gebeurde extra legendarisch is geworden...zie the features.

Gewoon een heerlijke Bogart/Bacall film die door een typische Hawks weddenschap met Hemmingway tot stand kwam......

En het plot.....ach, hoe je een verhaal vertelt is vaak belangrijker dan wat....

4*

Over 'hoe' gesproken: "my boat" dus.........

Heerlijke film. Wel is het wellicht een beetje moeilijk voor mij om deze film als een op zichzelf staand iets te zien; ik had constant het (lekker nostalgische!) gevoel naar een aflevering te kijken uit de serie 'The Tales of Casablanca', of zo..

De gelijkenissen zijn dan ook duidelijk aanwezig, maar who cares?! Prachtige personages, en dan met name Rick of ehh.. Harry. Zijn levensvisies en humor zijn geweldig. Bogart, die langzaamaan klimt naar de hoogste tree van mijn ladder der beste acteurs, of daar inmiddels eigenlijk al aangekomen is, is de enige juiste persoon om deze rol te vervullen. Uitstékende acteerprestatie, een van zijn beteren zelfs. Ook spat de chemie en het plezier tussen Bogart en Bacall van het scherm, wat niet onbegrijpelijk is gezien hun relatie van dat moment lees ik net. De dialogen zijn lekker scherp en vlug en hebben ook constant dat lekkere sarcastische ondertoontje; kon een glimlach hier en daar niet bedwingen. Was het niet door de dialogen dan wel door de beelden; de ogen van Bogart die Bacall bij hun eerste ontmoeting van top tot teen checken, de blik van Bacall naar Bogart tijdens haar poging wat geld te 'innen' voor een fles drank..

Kortom, een heerlijke film. Misschien een klein beetje geleend bij de grote buur, maar is verder toch origineel genoeg om zelfstandig door te kunnen gaan. De acteerprestaties zijn uitstekend, het script (ook al is het plot verder niet eens echt bijzonder, wat niet uitmaakt, dialogen des te meer) houdt je lekker bij de les, de humor is effectief en de sfeer is ook fantastisch (ook vooral dankzij de club, de muziek aldaar en de onderhuidse spanningen tussen de karakters). Vijf sterren is iets te genereus, aangezien de tweede helft van de film me toch nét iets minder kon bekoren dan de eerste, maar een ruime 4.5 lijkt me toch wel op zijn plaats.

Welnee. Deze film is juist veel luchtiger dan Casablanca. Wel bevat de film geen tot weinig drama als je dat bedoelt.

** Lauren Bacall's Best Lines.

Zwart/wit herkansing:
dinsdag 28-10-2008 van 02:05 - 03:40u. op ARD!

Redelijke film, die inderdaad zoals een aantal hier al aangeeft, qua setting erg aan Casablanca doet denken. Ook speelt Bogart hier de hoofdrol, maar daar houdt het dan qua vergelijking wel mee op.
Bogart speelt een aardige rol en ook Bacall doet het niet onaardig. De sfeer van de film is bij vlagen luchtig en bevat enkele leuke dialogen en dat zorgt ervoor dat de film op zich best lekker wegkijkt. Toch is de film qua verhaal en andere gebeurtennissen nergens echt bijzonder te noemen. Soms vermakelijk en soms ook niet.

3,0*

Ik kan begrijpen dat H.Bogart na deze film trouwde met L.Bacall, wat een stem, mooi figuur en mooi snoetje heeft die vrouw !
Spijtig dat de VRT (één) deze film niet in zwart-wit uitzond.

http://www.youtube.com/watch?v=mFfuUu5xmMA

De 'chemie' tussen Bogart en Bacall was er de oorzaak van, dat scenes met beiden in THE BIG SLEEP werden overgedaan en toegevoegd, ten koste van de chronologie. De release van THE BIG SLEEP werd daardoor ook nog vertraagd.
Bacall straalde nog, zoals in TO HAVE AND HAVE NOT en THE BIG SLEEP, in de 2e helft van DARK PASSAGE, daarna teerde deze ex-fotomodel op die in deze 3 films opgebouwde roem als marginale actrice. In KEY LARGO uit dezelfde periode was Bacall amper te herkennen, ''aged a lot & dimmed', zoals ze in de Angelsaksische landen zeggen.

geweldige film en uitstekende bogart, bacal en brennan
de personage eddie was super.
verhaal was mooi en spannend

4 sterren

En ook ik moest denken aan Casablanca door de setting van een horecagelegenheid in een ver gebied (Martinique), dat ondanks dat het niet bezet is, wel de invloed van oorlog voelbaar is. Humphrey Bogart is uiteraard top, maar ik heb wel het idee dat hij vaak hetzelfde typetje speelt: cynisch, stoer, ook een beetje nonchalant. Niet dat het vervelend is, maar het viel me wel op.
Bacall is een bijzondere dame, die wel weet te intrigreren. Alleen jammer dat haar geplaybackte stemgeluid erg apart klinkt. Ik moest de eerste keer ervan lachen. Hoe dan ook wel leuk om eens deze film te zien, maar veel had ik ook niet gemist, wanneer ik hem links liet liggen. Veel toegevoegde waarde ten opzichte van andere jaren '40/'50-films met Bogart en/of Bacall heeft dit ook weer niet.

Was you ever bit by a dead bee?

Ik had To Have and Have Not als eens opgenomen van op tv maar daar gaven ze toen de lelijke ingekleurde versie. Die versie bewust niet gekeken en gewacht op de originele zwart-wit versie. Die kwam niet zo snel daarna, terug opgenomen en gisteren eindelijk tijd kunnen maken.

Iedereen heeft het altijd over de geweldige combinatie van Lauren Bacall en Humphrey Bogart maar die is gewoon overroepen. Ik zeg niet dat ze geen chemie hebben want zeker in Key Largo en in The Big Sleep is dit wel de moeite waard maar niet zoals sommige mensen er over bezig zijn. In To Have and Have Not is de combinatie zeker en vast overroepen. Bogart slaagt gigantisch hard tegen, vooral in het begin. Ik kan er niet echt mijn vinger op leggen maar er was iets waardoor hij niet op de gewoonlijke Bogart trok. Gelukkig betert dit wel naarmate de film vordert en hij meer scènes met Bacall heeft maar heel zijn rol lijkt ook meer een slap aftreksel van te zijn van Casablanca. Ik was echt blij dat Lauren Bacall in de film zat. Een mooie vrouw en iemand die Bogart precies naar een hoger niveau leek te trekken. Een geweldige rol was ook nog weggelegd voor Walter Brennan als Bogarts vriend die een serieus alcohol probleem heeft. Hij zorgde af en toe wel voor een lach op mijn gezicht.

Qua plot is To Have and Have Not ook precies een grote remake van Casablanca. Howard Hawks begon goed als regisseur bij mij met zijn Marilyn Monroe films en Rio Brave maar hier slaagt hij toch wel wat de bal mis. Waar Casablanca gewoon een feest is qua sfeer lijken de enkele regels verhaal hier te weinig om een deftig verhaal neer te zetten. Ook verloopt de film maar vrij traag en zorgt het zwartwit enigszins nog voor wat sfeer maar kan de film niet redden. Wat we opvalt is dat de meeste Bogartfilms rond deze tijd wel hetzelfde plot lijken te hebben en ook Bogart zelf lijkt vaak eenzelfde rolletje te spelen maar doet dat meestal wel uitstekend.

Redelijke film die vooral wordt gered door Bacall die hier één van haar eerste rolletjes speelt. Bogart is teleurstellend en ook het plot heeft niet veel om handen. Wel is Brennan een meerwaarde aan de film.

2*

Afgelopen nacht gezien op TCM!
Ik lees hier dat er óók een ingekleurde versie van is. TCM zond gelukkig de zwart-wit versie uit!
Zeer aardige film met een paar zeer bekende quotes.

"You know how to whistle, don't you, Steve? You just put your lips together and... blow."

Ik kende de quote, maar heb nooit geweten dat ie uit deze film kwam.

De ingekleurde versie ziet er niet uit. Ik heb het 'genoegen' gehad allebei te zien en het werd er allemaal nog een pak slechter op.

Jammer dat (volgens mij) bijna niemand in de gaten had dat ie vannacht op TCM kwam. Nouja, hij kwam dan ook wel érg laat voor doordeweeks; 01.20 uur tot 03.00 uur.

Hij was net weer op TCM, erg sterke film, recensie volgt later.

Ja, eigenlijk ben ik snel tevreden met oude films. Zeker als Bogart (mijn favoriete acteur) de hoofdrol heeft en de film geregisseerd wordt door Howard Hawks (een van mijn favoriete regisseurs. Zijn films zijn altijd heerlijk vermaak en hebben altijd een relaxte uitstaling. Die man kan ook in erg veel genres overweg. Ook dit romantisch drama met een avonturenkant (thriller???) is een erg sterke film, vooral dankzij het heerlijke sfeertje.

Inderdaad heeft de film goed gekeken naar Casablanca, want er zijn hier en daar wel wat overeenkomsten te zien. Maar echt veel uitmaken doet het niet hoor. Humphrey Bogart is uiteraard wel fantastisch in zijn rol als Harry. Er is ook erg veel chemie met de sterk spelende Bacall. Walter Brennan zette een heerlijke rol neer in Rio Bravo, maar hier vond ik hem wat teleurstellend. Ik vond steeds irritanter naarmate de film vorderde. De dialogen zijn verder wel erg sterk en er zitten een paar heerlijke one-liners tussen. Uit wiens mond kan je die beter horen dan die uit Bogart?

Het verhaal is niet super bijzonder ofzo, maar wel erg vermakelijk. Snap trouwens echt niet waren hier thriller als hoofdgenre staat aangegeven. Spannend vond ik de film niet, was ook totaal niet nodig trouwens. Wel moet ik zeggen dat de eerste helft een stukie beter was dan de tweede. Jammer ook dat ik nu alle films van het Bogart/Bacall koppel heb gezien. Er was altijd erg veel chemie tussen die twee. Van Bogart valt er natuurlijk nog zoveel meer te zien, geweldige acteur. Maar verder was dit dus een uitstékende film. Allemaal super vermakelijk en de hoofdrollen zijn erg sterk ingevuld. Misschien in de toekomst zelfs een half puntje erop.

3,5 dikke sterren.

Niet bepaald het meesterwerk waar ik op hoopte.

Nochtans had deze film alles in huis om dat wel te worden: Humphrey Bogart die voor het eerst de rollen deelde met Lauren Bacall, het feit dat dit geregisseerd werd door Howard Hawks en de sfeer en settings die door recensenten omschreven worden als gelijkwaardig aan Casablanca. Ik miste hier vooral de schitterende dialogen en one-liners (van vooral Bogart) die van films als Casablanca en The Big Sleep meesterwerkjes maakte. Verder vond ik het verhaal nogal weinig voorstellen. Zo was het soms vermakelijk, dan denk ik vooral aan de dialogen tussen Harry (Bogart) en de Gestapo, en soms had ik het gevoel dat scène's en dialogen overbodig waren of onnodig langdradig gemaakt werden. Spanning was overigens ook in geen velden te bekennen, buiten dan misschien de boottocht in opdracht van het Franse verzet. Verder vond ik de alcohol-verslaafde vriend van Harry, nl. Eddy, een nogal vervelend personage dat amper iets toevoegde aan het verhaal. Wat dan weer wel goed was was de chemie tussen Bogart en Bacall.

3.0 sterren

De film is als een hand vol troeven, maar niet weten wat te bieden. Alles was in huis om er een topper van te maken. Acteurs, regisseur, script, setting, ... Alleen was het allemaal iets te standaard en miste het de juiste kruiden om even goed te zijn als Key Largo of Casablanca. Maar toch is dit het type rollen waarin Bogart zich goed in voelt. En Lauren Bacall is een sterke persoonlijkheid en volgens mij zeer goed draait in film-noir zonder de hulpeloze schone te moeten spelen. Daardoor heeft Bogart een mooie partner/tegenspeler wat voor leuke scènes zorgt. Eddy valt ook nog mee, al had ik schrik voor het karakter, dat het er soms wat over zou zijn.

Een ding waar ik me deels in ergerde was de visie op de oorlog, waarin ik niet goed weet of het onwetenheid was, het script of de humor van de film-noir. Bogart doet dit af als 'een oorlogje' en ook de Gestapo was maar een lachertje. Typisch Amerikaans ook dat Bogart hier als authoritaire persoon overkomt en er nogal denigrerend werd gedaan over de Fransen, als het een kolonie van de VS was. Zo kwam het toch in elk geval over.

Groot pluspunt is Lauren Bacall die een sterkere persoonlijkheid speelt dan Ingrid Bergman (die dan wel iets beter acteert), maar zo voor een mooie tegenspeler zorgt voor Bogart. Haar dialogen wisselen cynisme en erotiek met elkaar af. You know how to whistle, don't you, Steve? You just put your lips together and... blow

Zojuist gezien op TCM, mooie film met goed acteerwerk van Walter Brennan en natuurlijk van Bogart en Bacall zoals we het gewend zijn Een dikke 4/5!