A Hard Day's Night (1964)

The Beatles

Wereldberoemd, deze langbehaarde knakkers, en dat moest toch érgens vandaan komen. Uit nieuwsgierigheid heb ik daarom een paar jaar geleden papa's cd's maar eens beluisterd, en sindsdien ben ik Beatle in hart en nieren (niet in haren overigens). Hey Jude. Deze film, een samenkomen van 2 van de dingen die mij zielsgelukkig maken (Beatles+film) moest er een keer aan geloven. Vrijdagavond was het zover.

Nu is het natuurlijk altijd spannend hoe zoiets het doet. Ik verwachtte eigenlijk half een goedkoop pamflet om de mania te exploiteren, in plaats van kwalitatief vuurwerk, en misschien had ik wel gelijk. Feit is sowieso dat A Hard Day's Night in zijn tijd een stuk meer teweeg zal hebben gebracht dan hij nu doet. Waar het om draait zijn The Beatles, en meer eigenlijk niet. Zonder zijn 4 hoofdrolspelers was het een veel mindere film geweest, ook al was de muziek nog precies hetzelfde geweest.

Er is namelijk iets vreemds aan de hand bij deze film. Hij lijkt heel weinig te bieden te hebben, en toch blijft het een interessante kijkervaring. De móet wel komen doordat je de Fab Four ziet spelen, die oh zo geweldige en onbereikbare Beatles, niet? De humor is absurd, vaak niet eens grappig, de liedjes die worden gespeeld zijn niet eens live maar precies de studio-versies en zijn volledig functie-loos in het verhaal, en de plot stelt niks voor. Paul, Ringo, George en natuurlijk John acteren het geheel verder wel aardig, ook al lopen veel dialogen niet echt door een gebrekkige montage. Het is wel te zien dat deze kerels op elkaar ingespeeld zijn.

A Hard Day's Night is duidelijk meer vorm dan inhoud. Het zal ook wel die vorm zijn die zo interessant blijft. Het camerawerk van de film is namelijk werkelijk van-je-stoel-liftend zo mooi. Ik stond te kijken. Ruim 40 jaar oud, deze film! De muziek helpt ook wel. Studioversies of niet, gemakkelijk vermaak of niet: het blijven heerlijke songs, al ben ik groter fan van The Beatles na 1967. Hun beheersing van de instrumenten is tof om te zien, en de uitzinnige reacties van het publiek zijn, hoe overdreven en zichzelf herhalend ook, grappig. Wel viel het me op hoe weinig verwijzingen naar The Beatles erin zitten. Toegegeven, je moet wel zo stom als een varken zijn wil je niet weten dat deze 4 meesters de beruchte band zijn, maar áls je het niet zou weten kom je er pas aan het einde achter.

Maargoed. Het plot is niks, de humor slechts bij vlagen hilarisch maar in ieder geval uniek en daarom blijvend interessant, het uiterlijk van de film schitterend en voor iedere Beatle-fan krijgt de film sowieso meerwaarde. Vermakelijk, vreemd en boeiend inéén. Het bekijken ook nu nog waard.

Maar al met al had er meer uit een film met The Beatles gehaald kunnen worden.

3* (I'll pretend that I'm kissing the lips I am missing ...)

In die tijd was je voor de Beatles of The Rolling Stones. Na het zien (destijds) van deze film stond mijn besluit vast.......ik was voor de Stones. Neemt niet weg dat ik deze muziek wel iets beter kan waarderen dan vroeger. De film opzich is gewoon slap. 1½* voor de muziek.

Toch wel een gaaf stel, die Fab Four. Puur als film vind ik het een grappig product, met een leuke rode draad rond Pauls opa, en het oogt 45 jaar later filmisch nog verrassend hip. Wel krijg ik de indruk dat de film ook bedoeld was om te laten zien hoe 'gewoon' de Beatles waren gebleven ondanks alle roem en horden gillende meiden waar ze ook kwamen. Wat je mij dus niet wijsmaakt. En of de muziek zoveel voorstelt? Ach, als mensen er over 200 jaar nog naar luisteren staan ze gewoon in het rijtje van Mozart en Bach.

Zeker weten van niet. The Beatles met Mozart vergelijken is hetzelfde als deze film "A Hard Day's Night" met "Amadeus" vergelijken, wat dus onzinnig is. Ik denk dat er over 200 jaar niemand meer van de Beatles gehoord heeft, maar terecht wel van de tijdloze muziek van Mozart en Bach.

Daar ben ik het niet mee eens. Als bijvoorbeeld pappie en mammie de muziek draaien en de kinderen vinden die muziek ook leuk en daarvan de kinderen ook weer wordt deze muziek niet vergeten. Als er dan nog een revival komt, documentaires, aandacht op tv en radio doen ze het over 200 jaar nog goed. Maar zoiets is van tevoren niet te bepalen.

Voor alle duidelijkheid: ik maakte geen vergelijking. Ik stelde alleen dat áls over 200 jaar The Beatles nog beluisterd worden, ze in een rijtje van eeuwige grootheden staan. En dan is hun muziek net zo tijdloos. Persoonlijk betwijfel ik het, maar het zal moeten blijken. En we zullen er zelf niet bij zijn, vermoed ik.

Als je aan veel mensen vraagt heb je gehoord van Mozart of Bach (of desnoods een andere klassieker) dan is het antwoord ja. Maar als je dan de volgende vraag stelt noem een muziekstuk van ze zullen veel mensen heus wel achter hun oren krabbelen. Amadeus is een leuke film maar of daarmee opeens meer mensen van de muziek van Mozart zijn gaan houden betwijfel ik.

Nogal flauwe film uit de tijd dat The Beatles nogal flauwe muziek maakten.

ik ben 11 en beatles fan

a hard days night

Als je deze prent puur als film bekijkt dan stelt het eigenlijk niet veel voor, het verhaal is bijzonder zwak, een beetje sullig zelfs, en acteren.. neen, ook dat wordt niet echt goed gedaan in deze film.

Maar als je de film bekijkt puur omdat The Beatles hierin de hoofdrol spelen en dan vooral hun muziek, dan is dit natuurlijk wel een goede film.

Voor de Beatle-fan is dit een must seen film.

man toch.

Ik kan wibro alleen maar bijtreden. De film gaat nergens over. Behalve dan, 'kijk eens aan, wij zijn the beatles'. Dat bleek destijds te volstaan om een grote bende bakvissen aan het gillen te brengen maar ik kan daar alleen maar bij geeuwen.

een gepreoccupeerde opinie.

de film volgt een zeer bekende popgroep met alles wat daarbij komt kijken. een inkijkje in de veranderende popcultuur derhalve en dat was een nieuwe invalshoek.

dat de beatles dat op hun manier inkleden (hetgeen ik verfrissend vind en anderen wellicht flauw) maakt het nog niet 'hun film' en zeker niet van 'kijk hier'). ik vind ze zelfs weinig pretenties hebben.

leuke film en een historisch document

What a clean old man.

A Hard Day's Night is een hele fijne film om slechts een hele simpele reden: het is gewoon een enorm relaxte film. Zelden zie je zo weinig conflict in een verhaal. Het geheel lijkt bijna compleet te steunen op levensenergie. The Beatles zingen, rennen wat in het rond en maken wat grappen en dat is in principe alles wat er gebeurt, of je moet een enorme zwak voor Ringo Starr hebben en zijn persoonlijke crisis in het verhaal serieus nemen. Dit zou eigenlijk een enorm saaie en gedateerde film moeten zijn zoals ik het omschrijf, maar het is onweerstaanbaar. De vier rockers (of mockers) hebben veel charisma. Ze hebben deze film niet zelf geschreven of bedacht, maar de regisseur en de schrijver zijn erin geslaagd om de visie van de Beatles vast te leggen op film. Het siert ze ook om ook andere grappige mensen buiten het kwartet om grappig te laten zijn. Die opa van McCartney was er geestig. Wel opvallend trouwens dat Lennon hier de minste aandacht lijkt te krijgen en Starr de meeste. Waar komt dat vandaan?

De hamvraag is: moet je een fan zijn van The Beatles om van A Hard Day's Night te kunnen genieten? Nee, zeker niet. Ik ben ook absoluut geen fan van het viertal. Slechts een handvol liedjes vind ik geweldig en geen een daarvan zit in deze film (al zijn het verder best aardige nummers die hier wel in zitten). Je moet natuurlijk The Beatles niet verafschuwen, maar iedereen met een beetje zwak voor dit tijdsbeeld of die anders graag een totaal relaxte film wil zien moet dit toch een kans geven. Best knap werk als je bedenkt dat dit eigenlijk een product moest worden dat snel incashte op de hype rond The Beatles. Kennelijk hebben zowel de band als de film de hype overleefd.

4*

Wordt hier weer de oude strijdbijl Beatles versus Stones opgegraven?

bij mij hetzelfde

respect

Ik denk niet dat ik zo'n film nog eens voor een derde keer in zijn geheel ga bekijken. Maar voor die paar lullige Euro's laat ik zo'n dvd ook niet liggen. Goede soundtrack bij deze film, dus dan heb je al gelijk een aantal hits + nog wat andere nummers met beeld/geluid bij elkaar. Het tijdsbeeld zelf is ook mijn jeugdtijd dus dat komt er nog bij en zo'n dvd misstaat dan totaal niet in mijn collectie. 3.0

deze film komt niet vanavond op BBC2, maar morgen avond, en dan wel op maandag 25 april tot vroeg in de ochtend van 26 april

vanavond komt de wereld premiere op BBC2 van de tv film UNITED, vanaf 22:00uur die niet hier vermeld staat op moviemeter

BBC - BBC Two Programmes - United - bbc.co.uk

Hè, wat zeg je? Ja sorry, ik ben een beetje doof nu van al dat gegil ! Nah, dat gegil viel best wel mee eigenlijk.

Na al tientallen keren fragmenten gezien te hebben van deze film (misschien heb ik hem in het verleden al wel in zijn geheel gezien, zou best kunnen), heb ik hem dan eindelijk vanaf het begin afgekeken.

Die scène wanneer ze uit het vliegtuig komen, en via de ene kant in een zwarte auto stappen en via de andere kant weer uit te stappen, om vervolgens in de auto daarachter te stappen als afleidingsmanoeuvre, kende ik al heel lang, die is wel zo bekend volgens mij. Of zit die scène soms ook in één of meerdere videoclips van de Beatles?

Affijn, aardig vermaak, ben absoluut geen fan van de Beatles, maar heb er ook niet echt een hekel aan. Aardige kolderieke humor verder, en de songs, ach ja, ik ken ze allemaal wel, stuk voor stuk. 3*

What a clean old man!

Volgens de statistieken op de site was het 4 jaar geleden dat A Hard Day's Night nog eens op Vlaamse televisie was vertoond dus was mijn eerste kennismaking met The Beatles ook van die periode. Ik weet nog dat ik toen niet bijzonder veel aan de film vond en dat de humor me eigenlijk compleet niet boeide. Waarom al die muziek erin zat, dat wist ik ook al niet. Maar dat gat in mijn cultuur werd in de loop der jaren gevuld en ik leerde de Beatles kennen en het was directe liefde. Vanaf die tijd ben ik altijd al eens van plan geweest om de film terug te zien maar ik kon hem nergens vinden, tot hij opeens op de BBC werd vertoond. Opgenomen en gisteren maar eens gekeken.

En eerlijk gezegd, A Hard Day's Night is een erg leuke film maar het wordt toch nergens zo goed als Help! Het grootste gebrek is voornamelijk het ontbreken van een plot. Waar ik met Help! het gevoel had dat er effectief was nagedacht over een plot, althans toch in de mate van het mogelijke, maar hier werd het allemaal iets te lang gemaakt. Natuurlijk is er wel weer die typische Beatles humor die voornamelijk in de dialogen vaak tot zijn recht komt. In hun interviews voor de pers hadden de vier vaak al erg gevatte antwoorden en dat is hier niet anders. Hilarische opmerkingen worden afgewisseld met al even droge situaties en hiermee wordt de film toch nog serieus vermakelijk. Ook de toevoeging van de (enige) verhaallijn met de grootvader van Paul was grotendeels geslaagd. En als Beatles fan, is de muziek natuurlijk ook erg fijn. Velen vinden de latere albums het beste wat ze ooit hebben gemaakt maar dat geldt niet voor mij. Albums zoals Revolver en Rubber Soul zijn wel leuk maar ik betrap me er toch vaak op dat ik albums zoals A Hard Day's Night, Help!, Beatles for Sale, ... het meeste draai. In dat opzicht is de muziek dan ook een groot pluspunt voor mij. Erg aanstekelijke nummers en gecombineerd met de filmbeelden, zorgt het er allemaal voor dat de film voorbij vliegt.

Cast is natuurlijk ook geweldig. Het is me al meerdere keren opgevallen (o.a. ook in, weeral, Help!) dat de Beatles wel degelijk kunnen acteren. Het zijn geen houten planken zonder enige vorm van charisma of het acteertalent van een natte dweil maar stuk voor stuk komen ze erg spontaan over. Het geeft de film toch net weer dat beetje extra doordat de speelsheid er vanaf spat, zonder echt geforceerd over te komen. Het is alleen jammer dat het dikke Liverpool accent er zo vaak doorkomt. Op zich begrijp ik het wel, ik heb zelf ook een redelijk dik Antwerps accent en weet hoe ongemakkelijk het is als je opeens 'net' moet gaan praten, maar zonder ondertiteling is dit soms echt enorm moeilijk te verstaan. Ik deed dit voornamelijk voor The Beatles maar er is nog een vijfde acteur die erg vaak een glimlach op mijn lippen wist te brengen en dat was natuurlijk Wilfrid Brambell die de rol van Paul's grootvader op zich neemt. Geweldig droge acteur die eenzelfde sfeer als de Beatles zelf weet uit te stralen. De vele cynische opmerkingen, de scène dat hij met Ringo in het politiebureau zit, ... Geweldig allemaal.

Minste film die ik tot nu toe heb gezien van The Fabulous Four maar nog altijd wel ontzettend leuk. Het gebrek aan het verhaal is het grootste minpunt maar de muziek, de spontane Beatles en de geweldige Brambell maken ontzettend veel goed. Alleen het zwart-wit kwam niet echt tot zijn recht had ik de indruk, dan zie ik ze liever in kleur optreden.

Dikke 3.5*

Brambell was sinds begin jaren 60, dus lang voor deze film, bekend in GB als Albert Steptoe in de TV series Steptoe and Son, een van de beste komedie TV series dat de BBC ooit heeft gemaakt dat liep voor ongeveer tien jaar lang op BBC1 maar volgens mij nooit uitgezonden hier in nederland?

Steptoe and Son (TV Series 1962–1974) - IMDb

ze hadden toch maar twee speelfilms gemaakt? deze en Help?

In totaal zijn er 5 theatrical releases geloof ik. Deze, Help, Yellow Submarine, Let it Be horen daar volgens mij bij maar ik ben niet zeker van.

en volgens mij zijn er maar twee, deze en Help, met The Beatles als acteurs

Yellow Submarine was een tekenfilm, en Let It Be was concert/studio opnames zonder verhaal.

Vergeet het geweldige Magical Mystery Tour niet!

Beroemde artiesten die zich op het acteerpad begeven, ik vind het maar een linke combinatie... In A Hard Day's Night worden The Beatles gevolgd in een verhaaltje dat werkelijk nergens over gaat. De grappen zijn te flauw voor woorden en alles is maar rommelig in elkaar geflanst. In het begin had ik ook moeite met het acteerniveau van hen, maar dat trekt later wel bij. Blijft over de liedjes zelf van de Beatles. Die zijn oke om te horen, al had er wat minder nummers herhaald mogen worden.

Als Beatlesfan kan ik niet anders zeggen dan: Geweldige film!

Ik hou gewoon van zeer droge engelse humor.

Voor een Beatles-liefhebber zeker de moeite waard, vooral door de unieke sfeer en de uiteraard geweldige muziek. Verder doen de vier bandleden het aardig op het witte doek en is de typisch Britse humor leuk om te zien.