Easy Rider (1969)

Geweldige sfeer, beelden, muziek, personages en gesprekken. Ik hoef alleen maar een van de beelden op te zoeken waar ze door een landschap rijden met mooie muziek op de achtergrond en ik ben weer verkocht.

Een van mijn favoriete films.

niks slechts over de hippies hoor, maar dit is een miskleun van een film.

De muziek in deze film is echt hate it or love it. De Hippies sfeer wordt lekker neergezet en ze doen eigenlijk weinig. Volgensmij deden hippies ook eigenlijk niet zo veel dus in dat op zicht klopt het.

Dit is ook tevens een minpunt aan de film, dat er niet zo veel gebeurt en dat gescheur over die wegen de hele tijd wordt vrij saai na de zoveelste keer.

Visueel is het ook niet erg interessant wat jammer is, want er had wat meer kunnen gebeuren met hun relaxte sfeer en trips.

Inhoudelijk is de film wel interessant en het is een forse kritiek op de American Dream. Of meer in het algemeen, kritiek op het idee van grote vrijheid. De riders zijn het meeste vrij als ze over de snelweg crossen. Als ze echter in aanraking komen met steden of iets dergelijks dan zijn ze een stuk minder vrij. Aan het begin van de film weigert een hotel ze. Dit is telkens een conflict als ze als het ware in aanraking komen met de maatschappij. Ze belanden zelfs een keer in de gevangenis, als dat geen ontnemen van je vrijheid is weet ik het ook niet meer.

Aan het begin van de film krijgt de motor, die amerika symboliseert, geld. Maar al het geld wat er in dit ideale vrije amerika wordt gestoken is tevergeefs. Het is een grote illusie dat je er vrijheid voor terug krijgt. Zelfs het aardige einde waarin de motor in vlammen opgaat boort deze illusie de grond in. Juist omdat het zo abrupt is wordt het schokkender ervaren en dat is denk ik ook de bedoeling.

Kortom een geinige film met een flink thema dat helaas af en toe een beetje saai is.

Wat een rukfilm dit? Viel zwaar tegen, vooral omdat ik er zo op geattendeerd werd om deze "klassieker" te zien. Typisch een film die ik 'super' zou vinden.

Nicholson zou zo geweldig zijn!! Hij moest het vak hier nog duidelijk leren, kakelvers afgeleverd van de filmacademie werd ie hier in de diepe gegooid. Het is later gelukkig goed met hem gekomen.

Hopper en Fonda, tja, zakkenvullen en Wiet roken, wat wil een mens nog meer.

Sommige mensen durven deze film te vergelijken of in één zin te noemen met Fear and Loathing, die verdenk ik er van op het moment superstoned te zijn en niet goed bij hun hoofd.

Enige overeenkomst is dat ze in beiden spul gebruiken meer ook niet hoor. Zie geen apen en ander gespuis rondlopen in ER namelijk.

Leve de vrijheid, leve vrije sex zonder voorbehoedsmiddelen das ook de reden dat ik dit stukje kan en mag typen, hoera!!

Relax?? Why?

Ben zwaar teleurgesteld in deze film: Hopper, Fonda, Nicholson, veel beter kun je het niet krijgen lijkt me en dan zo presteren??

Hetzelfde als hedentendaage Pitt, Depp, Pacino en De Niro in een film stoppen en een draak van een productie afleveren. En dan mij proberen wijs te maken dat het een topcast bedraagt en een 100% geslaagde film.

Nee relaxen zal ik zelf weten maat!! Amerikaanse Droom, wiet roken en aan jezelf denken daar gaat het om, een stapje later gaan ze het verkopen en geld aan verdienen, wat heeft dat nou met een Amerikaanse Droom te maken.

Relax zegt ie, HA!

Ik vergelijk deze film al niet eens met Fear and Loathing dat doen andere mensen als ik de commentaren uit het verleden terug lees.

Nicholson briljant hierin, nou nee, totaal mee oneens, wij gaan het echt niet eens worden haha.

By the way: Nicholson was het zelf die zei dat ie niet ondersteboven was van zijn eigen spelen hierin. Hij was blij dat Fonda hem bij de hand had genomen, Jack vond zichzelf te onervaren nog in die tijd.

Het was zijn talent die hem er door heen sleepte toentertijd.

Dit las ik ooit eens in de Rolling Stone, nu alweer 10 jaar geleden.

Als ik niet mag kijken naar 'acteerprestaties' maar puur en alleen naar de film, tja, maak over het onderwerp dan maar een mooie documentaire. Eentje van anderhalf uur, met het mooie landschap van The USA in de jaren 60. Het liefst met mooie kleuren, de mensen uitgedost in fleurige kledij, verplicht een sigaretje op te steken om in de sfeer van toen te komen.

Consequentie van te gaan acteren is dat 'onnozele halzen' zoals ik gaan letten op hoe je je rol speelt. Vooral in een omgeving met 'grootse' acteurs om je heen, kun je uit de toon vallen natuurlijk. En dat had ik met Nicholson in deze film Dwarrel Boy.


Easy Rider is me tegengevallen en dat met zo'n sterrencast, jammer.

Gelijk heb je Madecineman! Ging nergens over.

Gaan we weer? Easy Rider en Fear and Loathing in één zin haha

Die heerlijke tijdloze muziek heb je groot gelijk in, alleen jammer dat het samengaat met deze film. Zet die muziek op een cdtje en ik koop hem.