The Road to Guantanamo (2006)

En hier moet ik toch even op reageren..

Geweldige opmerking! wat heb ik moeten lachen zeg.

Ben het by the way met jullie allebei eens!

ik denk dat heel veel mensen niet weten dat de amerikanen dit doen prachtige film,

bush, waar ben je mee bezig man.. :s

heel veel mensen dit niet weten? Dat zal wel meevallen..

Pff, ik denk niet dat ik de moeite neem deze film/doc te zien ... pure propaganda. Niemand die precies weet ofdat het verhaal waar is, maar men neemt automatisch aan van wel...

Ik denk dat heel veel mensen niet weten wat andere mensen doen.

D'r zijn er best een hoop die het weten maar nog veel meer die het niet weten of niet willen weten en dat geld voor meer dingen. Mensen worden dom gehouden en mensen willen dom gehouden worden.

Deze film moest me denk aan 'In the name of the fater'. Ook het overheersende gevoel van totale onmacht en onrechtvaardigheid. Hoewel je de vraag kan stellen hoe naïef die jonges waren in hun handelen. Om vanuit het vredige Pakistan mee naar Afghanistan te reizen waar een oorlog werd gevochten. Is dan niet verwondelijk dat ze verdacht werden door de Amerikanen hoe ongegrond hun beschuldigingen van actief terrorisme ook was.

Je moet denk ik eerst even beseffen hoe zo'n situatie in Pakistan en Afghanistan er uit ziet. Dat is niet zo'n duidelijk overzichtelijk gebied als tussen Nederland en Belgie of zo. Het barst daar van hele gebieden waar de oorlog niet eens in de buurt komt. Een enorm uitgestrekt gebied.

Maar die jongens gingen toch bewust een kijkje nemen in Afghanistan? Volgens de film naar aanleiding van een Pakistaanse priester die opriep de mensen in Afghanistan te helpen, als ik het goed begreep. Gecombineerd met nieuwsgierigheid en hang naar avontuur. Ben het wel met Raspoetin eens dat dat wat naief is.

Vond de film trouwens verrassend onderkoeld, wat de geloofwaardigheid ten goede komt. Ik geloof best dat het er in Guantanamo zo aantoe gaat. Belangrijk dat dit soort films gemaakt en getoond worden.

Maar als film toch ook weer niet zo indrukwekkend of aangrijpend als ik gehoopt had. Waarschijnlijk door het verweven van interviews en gedramatiseerde fragmenten, dat maakt het wat 'staccato'.

Realistische en aangrijpende film.

Over 3 engelse moslims die op het verkeerde moment op de verkeerde plaats waren.

Tsonge jonge wat hebben die jongens afgezien.

De film was deels fictie en deels documantaire maar ik mag toch hopen dat de beelden van Guantanamo wat aangedikt waren.

Want dat was echt beestachtig !!

En dan ook nog eens geen fatsoenlijk excuus.

Een grote schande !!

Wat ik echt een briljante move vond van Winterbottom was het stukje dat de drie heren op het vliegtuig naar Guantanamo worden gezet en direct op dat punt even Rumsfeld en Bush in beeld brengen.

Net op het punt dat ik echt zware anti-Amerikaanse gevoelens begon te krijgen doet Winterbottom er nog net dat beetje bovenop. Als je de beelden ziet en vervolgens Rumsfeld hoort zeggen dat ze zich BIJNA helemaal aan het verdrag van Geneve houden en vervolgens Bush hoort zeggen dat alles geoorloofd is omdat de gevangenen allemaal moordenaars zouden zijn krijg je toch echt ijskoude rillingen.

Maar goed de politieke discussies voer ik wel ergens anders, hier gaat het om de film en die is m.i. goed geslaagd. De stijl werkt gewoon en de muziek is prachtig.

4*

Aan het begin vond ik de film redelijk saai, had niet echt medelijden met die 4 gasten omdat ik het min of meer hun eigen schuld vond wat er met ze gebeurde en ook hun verhaal was tamelijk ongeloofwaardig. Maar na ongeveer 40 minuten werd dat allemaal bijzaak en werd de hoofdgedachte van de film uiteengezet: de manier waarop mensen in amerikaanse "gevangenissen" worden behandeld. Not a pretty sight en hoogstwaarschijnlijk harde realiteit. Al met al een geslaagd beeld van de wreedheden der mensheid.

Interessante film was dit. Achteraf moet ik bekennen, dat de soldaten eigenlijk hun werk netjes doen. Na verloop van tijd mogen de gevangen meer. Zelfs een helpende hand wordt toegestoken als er een vogelspin zich in het hekwerk bevindt.

De hufterige aanpak van de ondervragingen zijn ook van een aard, dat je denkt....pfff....Ken je Bin Laden? Weet je waar die zit? Het werd erg duidelijk gemaakt dat de hogere meneertjes en zelfs vrouwtjes erg bar weinig van weten hoe het in die landen echt toe gaat.

De methoden (o.a. folteren) is van allen tijde. Da's het probleem. De mate waarin de gevangen in Guantanamo Bay schuldig zijn, is juist very questionable. En dat wordt door deze film wel erg duidelijk. Welke gevangenen is ook zo'n lot beschoren, vraag je je dan toch wel af.

Goede film:

****

Ik geef hem een driehalf, het is een goede film, maar ik had er meer van verwacht.

Het was eigenlijk een soort van documentaire/reconstructie. Ik vond hem wel indrukwekkend, omdat je uiteindelijk een reconstructie zag van het verhaal van die jongens en over de geruchten/feiten van Guantanamo Bay. Maar het probleem vind ik en dat klinkt heel stom, maar dat ik het soms wel mee vond vallen. Je krijgt niet altijd een beeld in de film dat het niet te harden is in GB. Ik was het meeste geschokt van de militaire transporten, van de militaire verhoren, het slaan in de maag en op het hoofd van de verdachte, het in mekaar slaan door dat team van de 'bitch' jongen. Mijn haren gingen rechtop staan met die scène van de isoleercel met die keiharde hardrockmuziek en die flitsen. Maar daarna houdt de scène op met de zin dat ze soms twee, drie of wel zes uur daar in moesten zitten. Het probleem is denk ik als een filmmaker niet genoeg op de emoties inspeelt van de kijker en gewoon feiten noemt, dat het verhaal dan niet goed genoeg aanslaat.

Dit gevoel had ik bij deze film.

Ik vind het wel geweldig dat die filmmakers het lef hebben om zo kort na 9/11 en GB, een reconstructie te maken van het verhaal van die Engelse jongens en een beeld proberen te geven van Guantanamo Bay. Ik ben ook blij dat dit ook in beeld komt bij het grote publiek, dat het eens duidelijk wordt dat de Amerikanen alles behalve goede jongens zijn en dat GB niet in de doofpot mag eindigen.

Niks triest (de reactie) aan hoor, ik zie een paar jongens die op een plaats zijn waar ze niet thuis horen en klop krijgen, de manier waarop ze klop krijgen is wel triest te noemen.

In deze documentaire krijgen we een kijkje achter de tralies van Guantanamo Bay te zien.

Hier zien we op wat voor ruige-en onmenselijke manier het er aan toe gaat ( trouwens ook al eens een documentaire gezien op t.v., en die was zelfs nog iets grovver). De hele opzet van deze film/ documentaire is erg goed in beeld gebracht, en daar word je niet altijd even vrolijk van.

Het geeft ook een beeld van president Bush, waar ik zowiezo al nooit een hoge pet van op had, wat voor misleidende informatie hij de wereld in stuurt over humane behandeling etc.

Wel erg boeiend allemaal maar zeker niet prettig, maar dat is geen één gevangenkamp, en dan te weten dat er nog zijn waar het nog wel een tikkeltje ruiger er aan toe gaat.

Bush is alleen maar een marionet, en het gaat veel dieper dan veel mensen denken. Als ik die vent zie krijg ik spontaan kotsneigingen. Beide partijen zijn trouwens zo fout als het maar zijn kan. Make love not war.

Zeer goede film trouwens, zeker een 4* waard.

Dat gevoel herken ik, dat hebben wij thuis ook, die president (in feite de baas van de wereld) houdt toespraken dat menig brugklasser in dit land beter kan.

Ik heb ook altijd het gevoel dat die man het niet alleen kan runnen, dat er meer achter de schermen schuilt.

Maar ik zal maar niet te politiek gaan lullen .

Nogal logisch. En die speeches schrijft hij echt niet zelf.

3,5 * gegeven. Ik vond de beelden niet schokkend, er is daar een oorlog aan de gang. Dat die drie jongens zo'n media-aandacht hebben gekregen (en zielig worden gevonden) vind ik overdreven. Als hun verhaal klopt (ik geloof er geen bal van) dan is wel ongelovelijk stom wat ze gedaan hebben. Jammer dat daar geen aandacht aan geschonken werd.

Na het zien van de film denk ik milder over Guantanomo Bay. Ik leefde in de veronderstelling dat er wantoestanden plaatsvonden. Die heb ik nauwelijks gezien, geen Abu Graib-toestanden. Natuurlijk kan je stellen dat deze mensen in hun mensenrechten zijn aangetast omdat ze geen normale rechtsgang krijgen. Maar nood breekt wetten.

Ik ben overigens anti-bush omdat hij inderdaad een marionet is van kapitalistisch Amerika. Ik ben tegen de oorlog omdat hij zinloos en contra-productief is.

Vond dit echt een mooie film. Het geeft je een "idee" hoe het er aan toe gaat. Of het echt zo gaat met de gevangenen weet je natuurlijk nooit. Vond het overigens niet bijster slim van die jongens om daar naar toe te gaan.

Hopelijk leidt deze film tot meer verzet tegen de Guantanamo en de oorlog in Irak in het algemeen. De film toont wel perfect het machtsvertoon aan van het Amerikaans/Brits leger, zonder een verbetering te betekenen voor de bevolking. Het is vreselijk hoe dit allemaal wordt goedgepraat door de regering. De taliban moet bestreden worden, maar niet door deze agressieve en lukrake bombardementen en arrestaties. Het moet bestreden worden door de bevolking een instrument(partij, fabriek, werk) te geven en zo de voedingsbodem van het terrorisme lamleggen, maar daar heeft Amerika geen oren naar.

Voor de rest vond ik de film goed, maar er ontbrak een gevatte conclussie. Nl, die van één van waar er einde aan deze oorlog inhield.

Het was zelf een beetje een happy end, die jongens zeiden zelf dat ze er beter van geworden waren. Ik hoopte dat iedereen uit de cinema zou stappen met het gevoel dat deze agressieve oorlog onmiddelijk moest stoppen, maar daardoor was de film op het einde teveel gerelativeerd

Interessante documentaire. In het begin maak je op een leuke manier kennis met de jongens en kom je nog eens voor een verrassing te staan. Ik wist bv. niet dat ze kermissen in Pakistan hadden!

De reis naar Afghanistan gaat vergezeld met mooie beelden en eenmaal aangekomen daar valt de film iets teveel in herhaling. Dan doel ik met name op de reis van de jongens in een vrachtwagen waarin een aantal mensen stikt/uitdroogd . Het schokte mij niet echt, omdat ik dit in eerdere film van Winterbottom ook al eens gezien had.

De overhoringen zijn op het begin nog wel om aan te horen maar op een gegeven moment wordt het steeds moeilijker om geconcentreerd te luisteren naar de verhalen van de jongens, die overigens wel op mijn sympathie konden rekenen. Met name het stuk in Guantanamo Bay in Cuba is niets nieuws, ik heb al vaker nieuws omtrent dit onderwerp gezien of gehoord. Daardoor heeft Winterbottom op mij niet het effect wat zo `n documentaire eigenlijk teweeg moet brengen: onwetende mensen informeren over de gang van zaken in Guantanamo Bay. Nee, ik vond het stukken interessanter om te zien hoe een groep vrienden ongewild ineens kan behoren tot de Taliban. 3,5*

Een Winterbottom (en Whitecross) film die recht in je gezicht is. Het is echter de stijl waarbij fascinerende stukken net weer even voor dat kleine stukje interview worden onderbroken, en het soms de boel wat verstoort. Desalniettemin een indrukwekkende film. Na In This World wederom een hele mooie, onvergetelijke score van ditmaal twee componisten. De trailer van de film is trouwens van hoog niveau, en het is die trailer die echter echt erin hakt, waar de film soms wat aan kracht inboet.

Hoorde ook geluiden van mensen die er volledig erin opgingen en diep onder de indruk waren, totdat de ene man aangeeft dat het hem alleen maar sterkere maakte. Blijkbaar schakelde bij sommige de gedachtengang ineens de andere kant op, denkende dat het voor hun maar een lichte marteling was, aangezien ze er toch enkel maar sterker door werden.

Winterbottom blijft een meest boeiende Britse filmmakers van de laatste paar jaar. 4 sterrren

Na het doorlezen van dit topic moet ik je daar helaas groot gelijk in geven.

Hier wordt zeker geen partij gekozen, beide partijen komen er slecht af.
Ik moet wel toegeven dat ik me behoorlijk heb gestoord aan het geschreeuw en gemartel van de Amerikanen en het vertrappen van de Koran. Voor zoiets moet je altijd respect houden, ook al is het jouw geloof niet.
De democratie en vrijheid van mening en Godsdienst is ver te zoeken in het 'land van de vrijheid'.

Dit wisten we natuurlijk allang, en dat de Amerikanen hun gang gaan, ondanks internationale kritiek, dat wisten we ook al, dus dat is geen nieuws.

In deze film ben je zelf getuige van de verschrikkingen die daar gebeuren, en dat maakt indruk.
In het eerste deel, in Pakistan en Afghanistan was de spanning te snijden, en in het tweede deel, in Guantanamo Bay, speelde de walging en ongeloof een grote rol. Dat er mensen zijn die er lol in schijnen te hebben om andere mensen te zien lijden, en daar aan mee te werken, daar kan ik met mijn pet niet bij.

De film is in het begin nogal verwarrend, en het is nogal onduidelijk waarom de drie jongens eigenlijk Aghanistan binnentrokken, en uiteindelijk verraden werden.
Bij een herziening zal dit allemaal wel duidelijker worden.

Het is dat ik martelpraktijken verafschuw, maar misschien maak ik daar een uitzondering op als ze Bin Laden pakken, die in de isoleercel gooien en urenlang naar Frank Sinatra laten luisteren. In de cel ernaast zit George Bush met Koranteksten door de speakers, en na een paar uur mogen ze eruit om met elkaar te freefighten.

ruim 4.5*

Prima gedramatiseerde documentaire; de inhoud komt vaak hard aan en wordt overtuigend in beeld gebracht. De sfeer lijkt vaak op die van Winterbottom's eerdere In This World, die ik net iets beter vind. Prachtig camerawerk, sublieme montage en een eersteklas integratie van 'echte' interviews en nagespeelde scenes. Jammer dat sommige (vooral amerikaanse) akteurs niet echt overtuigend overkomen, maar verder een intelligente en doordachte aanklacht tegen onrecht, onwetendheid en onverdraagzaamheid.

Sterke film, die vanaf het begin direct al boeit. Qua docu film is het niet zo sterk en naturel als Greengrass dat bijvoorbeeld wel kan, maar vooral door het commentaar van de echte slachtoffers, wat als leidraad door de film heen loopt, bleef het uiterst boeiend. Het gedrag van de mariniers en hun Gestapo aanpak was zowel schokkend als triest om te zien. Dikke 4* voor de film.

Film die een goede kijk geeft binnen de muren van Guantanamo Prison.

De mensonterende toestanden, geestelijke marteling en

vernederingen die de gevangenen waaronder de britse

" hoofdrolspelers" moeten doorstaan zijn behoorlijk confronterend. Dat de film wordt gemixt met authentieke

beelden maakt van "The Road to Guantanamo" een uniek

en boeiend geheel.

3,5*

Winterbottom blijft interessante films maken die nooit helemaal uit de verf komen. Zo ook deze. Het eerste half uur is erg boeiend, maar eenmaal gevangen gaat het tempo eruit en valt de film in herhaling (Logisch zo was het immers in de gevangenis). Maar daarom komt het als film niet verder dan een dikke 3,5*

Zeer indrukwekkende en interessante film. Het is alleen moeilijk te beoordelen of het allemaal wel echt gebeurd (is).

4*

interesant documontaire 4,5