Hable con Ella (2002)

Wat een film ..... de vorige comment was voor een andere film die in dezelfde dvd hoes zat .....foutje dus...


Ik heb niets met stierenvechters. ..... Of eigenlijk heb ik er alleen maar antipathie voor ... Wat maakte dat ik een beetje ongelukkig in deze film kwam... maar gaandeweg wist hij mij te pakken en vast te houden. Tot onverwacht de eind titels in beeld kwamen .... Had wel meer gewild eigenlijk....maar terugdenkend vind ik dit ook wel voldoende. Wat een sfeervolle en prachtige film is dit.

Best een mooie film maar soms wat te zoetsappig voor mij!
Vooral de verpleger begon mij op een gegeven moment wat te irriteren.
Helemaal toen de band tussen hem en Marco overdreven sterk werd nadat hij zijn client verkrachte. (waar iedereen overigens nog al makkelijk over doet).

Het verhaal van Marco & Lydia was overigens ook een beetje overbodig.
Althans ... de flashbacks.

Wel werd er briljant geacteerd en waren er een paar ontzettend mooi in beeld gebrachte scenes.
De opera/ballet sstukken aan het begin en op het einde mochten van mij daarintegen wel weer achterwegen blijven.

Al met al toch nog drie sterren. Misschien dat ik hem na een tweede kijkbeurt wat meer kan waarderen dan nu!

En met mijn verhoging van 3,5 naar 4 sterren vliegt ie weer de top 250 in, en terecht! Pedro Almodóvar blijft stijgen in aanzien, wanneer ik zijn meesterwerkjes voor een tweede keer zie. Combinatie van beeld, emotie en geluid is weer overweldigend. Dit is merkbaar vanaf minuut één. Schitterende muziek vol emotie en passie, ook in de gezichten van de acteurs.

Hoewel het verhaal ietwat toevallig is, overtuigt het de volle 100%. Ditkeer is het de taak van de mannen om de emotie en de psychologie te verzorgen, en dat wordt uitstekend gedaan. Vooral het ronde karakter van Benigno (Javier Cámara) is mooi en de vraagstukken die het oproept. Het verhaal ontwikkelt zich, en de verzorging van Benigno voor zijn geliefde wordt steeds dubieuzer. Aan de andere kant hebben we een prachtrol van de zeer geëmotioneerde maar ook nuchtere Marco (Darío Grandinetti), die gekweld wordt door machteloosheid en verlies. De twee totaal verschillende kijk op de situatie en tegelijkertijd de groeiende vriendschap tussen de twee is grandioos. Groot gedeelte daarvan te danken is de schitterende vertolking van beide acteurs, wonderbaarlijk.

Wat verder een belangrijke rol speelt is de muziek. Hoe meer ik hoor van Alberto Iglesias - die vrijwel alle Spaanse films lijkt te voorzien van een schitterende score, des te meer ik hem ga waarderen. Elke keer weer sleurt hij me helemaal mee. Maar ook de andere muziek is zo mooi en gevoelig, zoals het stuk opera of het duivenlied. Nu zit ik weer na te genieten van de schitterende score.

Almodovar weet niet alleen zeer boeiende en moeilijke thema's aan te snijden, hij weet het te laten schijnen. Zonder camera-uitsloverij wordt er zulk goed gebruik gemaakt van kleur, omgeving, stand van camera om de emotie en de passie ten volste over te brengen. Klein puntje vond ik toch wel de halve gezichten in de auto, dat haalde me er toch wel een beetje uit. De vreemdste scène is toch wel de fictionele stille film, maar - mede door de muziek - voegt het heel veel toe. Sterker nog, het is essentieel voor Benigno. Het slot is zeer triest, maar wel weer met een enigzins open einde, die ik niet helemaal kan plaatsen. Maar ik laat het bij wat het is, anders zou het ten koste kunnen gaan van de impact. Niet teveel over nadenken, het gewoon over je heen laten komen.

4,0*

Vooral de muziek vind ik geweldig !

Mooie film, triest open einde: 4,0

Met deze film bewijst Pedro Almodóvar andermaal een van de beste regisseurs van onze tijd te zijn. Pakkend en beklemmend verhaal, schitterend in beeld gebracht door geweldige acteurs, met als extraatje de ontroerende vertolking door Caetano Veloso van "Cucurrucucú Paloma". Een dikke 4,0.

Dat ik deze film van Almodóvar nog niet eerder ben gaan zien...

Schitterende film!!

Ik heb genoten van het bijzondere verhaal en de prachtige muziek. En ik ben het helemaal met BBarbie eens wat de ontroerende vertolking van 'Cucurrucucú Paloma' betreft. (Het lied deed me overigens denken aan mijn moeder die het vroeger regelmatig zong).

Heel goed geacteerd met een glansrol van Javier Cámara. Voor ik het in de gaten had was de film al afgelopen. Hij had van mij nog wel wat langer mogen duren.

Misschien heb ik het gemist maar: Is er abortus gepleegd bij de vrouw en waarom hebben ze geen DNA-onderzoek gepleegd, dan hadden toch uitsluitsel gehad? Wordt hier op ingegaan?

Verder een mooie film met hele mooie symboliek.

Man, die Spanjaarden weten wel hoe ze films moeten maken. Een waar kunstwerkje dit, schitterend verhaal, schitterend geacteerd en schitterende muziek (Cucurrucucú Paloma, inderdaad, wauw..). De stomme film die vertoont wordt verdient overigens een speciale vermelding, super gaaf!

4,5*

Niet zo’n drama als Mujeres al Borde de un Ataque de Nervios, ook niet bijzonder veel beter. Ik ga Pedro Almodóvar nog wel een kans geven, maar veel meer soapdrama’s ga ik niet trekken. Hable Con Ella is een stuk minder kitscherig gefilmd en sommige scenes zijn nog wel redelijk te doen. Het probleem voor mij is toch dat het hoofdthema zo saai als wat is. Uiteindelijk vond ik het nog wel werken in Le Scaphandre et le Papillon, maar de gesprekken die hier tegen comapatiënten worden gehouden zijn soms ronduit pijnlijk en kinderachtig. Dan zijn er twee hoofdpersonen die me niet weten te overtuigen (Marco en Alicia) en de andere twee wekten alleen maar afkeer opwekken. Dat Lydia in een coma raakt na een stierengevecht, kan ik alleen maar terecht vinden. Ik heb totaal geen medelijden met dit karakter. Hetzelfde geldt voor voor Begigno. In het begin oogt hij sympathiek, maar zijn liefdesuitingen op zowel verbaal op nonverbaal vlak overschrijden het walgelijke of zitten tegen die grens aan. Het wordt niet nadrukkelijk vermeldt, maar het mag duidelijk zijn dat hij haar verkracht. Ik mis de context, waardoor ik het een nogal smakeloze scene vind. Voor de rest balanceert de film voornamelijk tussen redelijk of ronduit saai. Two strike.

Schitterende film! Ik ben nogal verkickt geraakt op Spaanse films de laatste tijd, en deze is ook weer fenomenaal. Een erg intrigerende film, door het verhaal en door het karakter van Begigno. Zelden zo'n enge maar tegelijk zielige karakter gezien in een film. Wat natuurlijk ook complimenten verdient aan de acteur. Sowieso kent Spanje veel goede acteurs en actrices en dat was in deze film weer goed te merken. Ik was erg geraakt door de film en ook vaak redelijk geschokt. Dit is niet zomaar iets wat je verzint als schrijver, maar het is zeker een goed en origineel verhaal. Verder vond ik de muziek en de visuele aspecten goed. De korte 'intermezzo' van de stomme film vond ik erg leuk.

4.5*

Eerste film van Almodovar die ik heb gezien. Het kwam dan nogal traag opgang maar naderhand ging de vaart er nog wel in. De 2 mannelijke hoofdrolspelers doen het geweldig en maken kennis met elkaar omdat ze toevallig dezelfte situatie meemaken. Beide liefdes van hun liggen dus in coma en je ziet dan toch wel dat de ene toepasselijk reageert en er depresief van is, maar dat de ander er toch het positieve in ziet en met de situatie aan het spelen is. En zo wil de film nog wel eens pijnlijk uit gaan pakken.

Ook die stomme film in het midden was best weird.

Maar verder nog een prima stukje Spaanse cinema.

3,5*

Zoals we gewend zijn van de Spanjaarden weer een voortreffelijk drama met prachtige muziek, uitstekende acteurs, subtiele cameravoering en de normale belichting zonder truckendozen. Dit werkt erg goed en ook al is de passie van Benigno een beetje vergezocht na één enkele ontmoeting wordt er gaandeweg een uiterst geloofwaardig verhaal neergezet. Marco's geliefde kreeg wat minder aandacht maar door een aantal verassende wendingen hoeft er niets gecomposeerd te worden. Klasse.

Nu voor de derde keer gezien en Hable Con Ella zal wel nooit een persoonlijke favoriet worden. Deze film overigens gezien op DVD, en de kleuren waren nogal vaal. De vele rode en oranje tinten komen dan waarschijnlijk ook beter tot hun recht op Blu-Ray. Vind dit verder zeker een geslaagde prent, maar het is allemaal nogal melodramatisch en gewoon niet helemaal mijn soort cinema.

3* dan maar.

Een lastig te beoordelen film, die afwijkt van een standaard opbouw en op een originele wijze de liefde toont.

Pluspunt is de creatieve, stomme scène van de kleine man, die op verkenningstocht gaat naar het vrouwelijke lichaam. Meer van zulke doldwaze, fantasierijke scènes zouden goed geweest zijn voor de balans. Het stukje waarin Caetano Veloso Cucurrucucu zingt, is eveneens prachtig.

Al met al een sterke film, waarbij ik grotendeels wel een stukje gevoel mistte.

3,5*