McCabe & Mrs. Miller (1971)

Ik hou erg van het vroegere werk van Altman. Deze had ik ooit weleens half gezien en het herbezien was bepaald de moeite waard. Alternatieve western en ook nog in de sneeuw. De protagonist is een held die een zekere schlemieligheid niet weet te verbergen, prachtig neergezet door Warren Beatty. Dat deed me nogal denken aan een vergelijkbare rol van Paul Newman in "The live and times of judge Roy Bean" (van John Huston). Ook een zogenaamde "revisionist western", las ik na het zien, en ook gedraaid tijdens de Vietnam oorlog. Ach revisionist, dat is me nogal een term, maar McCabe & Mrs. Miller is een zeer geslaagde western met genre doorbrekende trekken, die nergens "hard boiled" aanvoelt en op het menselijke vlak destemeer bereikt. Ook met een overtuigende Julie Christie. Jammer van de nepsneeuw alleen.

Eens, erg mooi. Komt aardig in de buurt bij The Duellists.



Ja, klopt. Zeer naturel allemaal.



Ja, ik ga hier volledig in mee. Warren Beaty speelt wel erg ondoorzichtig en vreemd. Dat hij zich zo te kakken zet bij die ene mensen-stroper, strookt niet met zijn karakter.
Ik had het daarna wel gehad met de film. Nog een wonder dat er een 4 uit rolt.

Ben ik de enige die helemaal niks met Julie Christie heeft, en haar eigenlijk een irritante stoorzender vindt in de film ?

Dat hij zich zo te kakken laat zetten klopt nu juist wel met zijn karakter en vormt bovendien de sleutelscene die laat zien dat zijn reputatie als revolverheld nergens op gestoeld is. Geschoten tijdens de Vietnam-oorlog, er zijn geen helden...

Oké, daar heb je een punt. Toch wringt het in 't verhaal op een of andere manier.

Er is nauwelijks verhaal he, het is allemaal heel impressionistisch. Ik hou daar de laatste tijd heel erg van. Aziaten zijn daar de laatste tijd sterk in. Heb genoten van Platform, die chinese film, en een film als Millenium Mambo, om maar twee voorbeelden te noemen. McCabe & mrs. Miller vind ik een van de beste films die ik het afgelopen jaar heb gezien, maar het valt niet mee dat gedetailleerd uit te leggen.

Het is een impressionistische film die me aan de manier van filmen ook aan Eric Rohmer deed denken. Ik hou daar ook erg van. Toch kan er iets gaan wringen als er iets gebeurd wat je niet logisch overkomt.

Let wel, ik geef nog steeds 4 sterren aan deze prent en sluit verhoging niet uit. Misschien dat dát juist wel een erg sterk punt wordt , bij het wegzakken van de film. Origineel en authentiek. De negentiende eeuw in de US nog nooit zo ongelooflijk mooi verfilmd gezien trouwens.

Zeker niet, in ieder geval niet het leven aan frontier, 'out west'. En dat komt echt door dat losse, dat ongeromantiseerde. In zekere zin is Altman het tegenovergestelde van iemand als Scorsese, he. Die laat zien waar gangsters toe in staat zijn middels het verhaal en de keuzes van de protagonisten. Altman probeert je veel meer te laten voelen, die camera hangt er maar ergens nonchalant bij. En als dat voelen lukt, dan is het verhaal maar bijzaak.

Je beschrijft ook mijn kijkervaring. Ja ik denk dat dit ook voor mij mn favo altman is. Al ligt hier Nashville nog op de planken, dat schijnt een meesterwerk te zijn...

Mooi ja, het zijn uiterst naturalistische schetsen, Altman kent eigenlijk geen gelijke, alhoewel Malick soms een beetje in de buurt komt.

Gister middag was ik aan het werk, en ik had een verzamel CD van Leonard Cohen opgezet, op die CD stond Sisters of Mercy. Ik hoorde het nummer en kreeg ontzettend veel zin om McCabe and Mrs. Miller weer eens te kijken. Een vrijwel perfecte film van de rebel die Robert Altman heet. Omdat de film zo'n uniek en verrassend uiterlijk heeft is de plot vrij simpel, zo kan Altman ongestoord met zijn publiek spelen. John McCabe (Beatty) komt in een klein dorpje aan, en ziet dat daar wel mogelijkheden zijn. Hij koopt wat goedkope hoeren, en begint een bordeel en gaat ook een saloon/casino opzetten. Maar dat lijkt allemaal makkelijker dan het is. De hoeren zitten gewoon in een tent, en vallen soms de mannen zelfs aan. Gelukkig komt daar Mrs. Miller (Christie) en die wil partners worden met McCabe om er een succesvol bedrijf van te maken. Dit lukt allemaal en alles gaat perfect. Tot dat er 2 heren van een mijnbouwbedrijf komen, en de zaak op willen kopen. McCabe gaat hier niet in mee, en dat heeft vervelende gevolgen.

In deze film gaat Altman tot het extreme om de film uit te brengen zoals hij dat wil. Dat is vooral terug te zien aan de look van de film. Tijdens het filmen is er al gebruik gemaakt van diverse filters om het juiste uiterlijk voor de tijd waarin de film speelt te krijgen, ook is het negatief aan licht blootgesteld, om hier nog verder in te gaan. Met het risico dat je de hele dagen schieten verneukt. Wat ook weer een ramp zou zijn aangezien de film in de volgorde waarin je het ziet opgenomen is. Maar dit alles zodat er in post-production niets aan de film veranderd kon worden. De film heeft dus al een heel authentiek uiterlijk. In de sets zou dit nog verder gaan. In plaats van gewoon iets in de studio op te nemen zijn ze voor deze film naar Vancouver gegaan. Is er een mooie locatie uitgezocht, en zijn ze daar gaan bouwen en gaan filmen. Tijdens het filmen wordt er gewoon doorgebouwd aan de locaties (timmermannen lopen allemaal in kleding van rond 1900 en gebruiken ook het materiaal van die tijd), en als het klaar is wordt er zelfs in geleefd. Ook zijn de vaste Altman elementen weer aanwezig. Het is namelijk een grote chaos. Er gebeuren honderden dingen tegelijk, iedereen praat door elkaar (wat nog met opzet soms erg onduidelijk is zodat het publiek oplet, en zodra je aandacht verslapt je dus ook echt dingen mist), en de camera zweeft van zoom naar zoom naar zoom, zelfs per ongeluk losgeslagen dieren die de set afrennen worden opgenomen en in de film gebruikt.

Als acteurs zijn daar Warren Beatty en Julie Christie, toentertijd een zeer beroemd koppel in de business. Ze spelen hier voor het eerst samen, en het is direct een succes. Beaty komt uitstekend uit de verf als een norse, trotse handelaar, die zichzelf iets slimmer en dapperder voordoet dan dat hij eigenlijk is. Hij wordt namelijk al snel omver gewalst door Christie die er geen doekjes om windt. Veder wordt er door Altman in deze film nog jong talent ontdekt Shelly Duvall in haar tweede rol (1e rol was Altman’s Brewster McCloud) maar vooral een jonge Keith Carradine die een heerlijk onschuldige ‘cowboy’ in een hoerenhuis speelt. Het is jammer dat hij zo’n vervelend einde heeft. Door één van de drie moordenaars van het mijnbouw bedrijf. Mocht er nog enige twijfel zijn, hier is het gelijk duidelijk dat de mannen hier niet voor de berenjacht zijn, en zal het niet lang meer duren voordat de fenomenale eindscène zal beginnen. Een prachtig kat-en-muisspel tijdens een sneeuwstorm (die op een klein beetje opvulling hier en daar na, ook helemaal echt is) die het kale stadje een nieuw uiterlijk geeft. De spanning bouwt zich langzaam op en er wordt telkens een nieuw laagje aangebracht. Op een gegeven moment vliegt de kerk (waar nooit iemand naartoe gaat ) in brand wat een chaos in het dorp oplevert. Nu de aandacht weg is kan het gevecht echt losbarsten (het is Altman, ga dus niet wachten op een Leone shoot-out). En komt de film prachtig ten einde, maar daar zal ik niets over verklappen.

Mocht het nog niet duidelijk zijn. Dit is een hele bijzondere film, die héél dicht bij perfectie zit. Het enige minpunt dat ik kan bedenken is dat in de slotscènes de sneeuw er in enkele shots wat klungelig uitziet, maar dat is wel heel erg mierenneuken. Ik kan de film dan ook van harte aanraden. Laat je niet afschrikken door de genresticker 'western', want dit is totaal anders dan de gemiddelde John Wayne flick (niet dat daar wat mis mee is natuurlijk). 5*

Vergeet ik helemaal de meesterlijke soundtrack met drie (al bestaande) Leonard Cohen nummers, en wat speciaal voor de film geschreven riffjes (ook door Cohen) die de film het perfecte ritme geven. Het mooie is dat tijdens het schrijven en schieten van de film het album van Cohen nooit gedraaid is, maar dat toen de film klaar was Altman de LP weer eens hoorde op een feestje ergens in Frankrijk en zo erachter kwam dat niets anders de soundtrack kon zijn dan deze songs. Wel heeft Altman voordat hij met deze film begon het hele album grijsgedraait. Volgens Altman zelf zaten de songs dan ook zo diep in zijn hoofd dat het onbewust in de film verwerkt is, en dat de songs daarom zo naadloos aansluiten op de karakters van de film.

Wowie mooie recensie zeg !

Vandaag McCabe & Mrs. Miller gezien, en ik was aan het eind van de film helemaal van m'n stuk gebracht! wat een prachtige en vooral ook een sfeervolle film.
De beelden zijn zo mooi vastgelegd en de decors zijn fenomaal, laat staan de rollen van Waren Beatty en Julie Christie. De mooie soundtrack van Leonard Cohen is wel de finishing touch.

Ik zal deze film niet gauw meer vergeten. 4,5*
McCabe & Mrs. Miller krijgt bij deze ook een plaats in m'n top 10

Een verhoging van 4,5 naar 5*

Wat onsamenhangend, maar niet oninteressant. Cohens muziek helpt mij niet echt. Iedere keer als hij weer zeurderig begon te zingen stond alles stil en kreeg ik de neiging op fast forward te drukken.
Maar misschien ooit eens gaan herzien. Sluit niet uit dat ie dan beter valt, want er zit wel degelijk mooie kanten aan de film.