Two for the Money (2005)

Dit was nog een mooie film. Het verhaal boeide me wel en het is altijd leuk meegenomen als het nog eens waar gebeurd is. De cast was zoals te verwachten goed op dreef. Matthew McConaughey speelde eindelijk eens een serieuze rol en deed dit met verve.
De film is wel geen mega topper, maar kijkt toch vlot weg en is zeker ook meer dan een standaard filmpje.
De moeite om eens te bekijken als ze hem eens op tv tonen of als je hem vindt in een van de grabbelbakken voor een habbekrats.

Helemaal niets mis mee, fijn filmpje. Mijn interesse was op voorbaat al gewekt omdat ik het altijd wel interessant vind om gok gebaseerde verhalen te volgen. McConaughey zet een goede rol neer als Brandon Lang en ook Al Pacino is weer solide.

Het begint me eindelijk dan eens te lukken, om Matthew los te koppelen van zijn (door mezelf gevormde) imago van de wat naïeve doch gedreven intellectuele advocaat die hij speelde in Amistad. Die film heb ik diverse malen gezien en daardoor had ik onbewust die rol toegekend aan de persoon die hij mogelijk zijn zou. Zijn bijdragen in andere films kon ik ook moeilijk behappen.
In deze film zet hij ook een serieuze rol neer, heel erg anders, en ik kon me nu dan toch helemaal inleven.
De film greep me bij de keel, en niezo zuinig. Zo enorm dat ik me geen happy ending meer voorstellen kon. Derhalve was dit einde dan ook als een desert na een zware maaltijd.. Dit verrassingselement maakte de film het dan ook helemaal voor mij.
Wat me opvalt in meerdere films zijn de gepassioneerde monologen van Al Pacino. Ook in deze film doet hij dit geniaal.
De spanning, de druk, misleidingen en het waargebeurde element doen mij deze een vier sterren geven.