Malcolm X (1992)

Vind je 'm zo slecht dan?

Terwijl jij stuk zat, zat ik te denken: Verrassend is het niet, het lag er dik bovenop en hij is de zoveelste die vanwege uitspraken overhoop wordt geschoten. (van de gehele geschiedenis van Malcolm X zelf was me weinig bekend voor deze film, moet ik bekennen).

***1/2

Als je zegt dat deze film 202 minuten te lang duurt, kan je er niet van genoten hebben.

hij dacht dat die andere gozer bedoelde dat de film maar 60 min duurde

Dat zegt hij toch niet. Bovendien beoordeelt hij de film met een mooie 4½*.

Vandaag aangezet, als ik wist dat ie 202 minuten duurden, had ik wel een beter tijdstip uitgekozen, maar ach. Daar kwam ik pas later achter, typisch weer iets voor mij.

Aangrijpende, mooie, lange en heftige film. Als blanke vond ik sommige uitspraken erg heftig om te horen, maar ik heb niet veel moeite met films. Het is tenslotte maar een film. Later kon ik de hoofdpersoon, Malcolm X, meer begrijpen en werd het verhaal ook aangrijpender.

Goede film, maar duurde mij iets te lang. Er hadden genoeg dingen uit weggelaten worden, voor mij, of ingekort. Ik vind dat een film niet geslaagd is, voor mij, als ik op mijn horloge om het kwartier kijk wanneer het nou eindelijk is afgelopen. Toch op de een of andere manier verrast en vermaakt en ontroerd. Vandaar mijn (best) hoge rating: 3,5 ster.

Wat een baksteen. Ik wist niet dat hij meer dan drie uur zou duren.

Denzel. Respect. Geweldig wat hij hier neerzet.

Mooi openingsshot: Vanaf het spoor, treintje komt voorbij, naar beneden, schoenen poetsen, Shorty loopt naar gebouw.
Er wordt nogal veel gepraat, gesproken, overlegd, geluisterd, gepreekt, toegehoord en gezegt. Het is allemaal 'n beetje sirieus. Dat is dus ook de reden waarom ik deze film niet zo snel 'n tweede keer zal aanzetten. Het is informatief en eventueel aangrijpend. Aardig om te zien wat Red allemaal doormaakt in zijn leven. Al is het maar een mens, hij zette Amerika wel effe op z'n kop. Maar eigenlijk is het heel stom en tergelijkertijd logisch: eerst laat 'ie zich 'kleinmaken' door te accepteren dat hij geen advocaat kan worden. Dan wordt ie een stoere man met mooi gestreken pakken, glaasjes waar minimaal 40 % in zit en de bijbehorende witte lijntjes die door de neus naar binnen gaan. Dit resulteert dan ook in een bezoekje aan de gevangenis, waar hij even goed na gaat denken. Daarin slaat 'ie door, in plaats van egalité wil hij nu alle koeien zwart hebben. Na wat gesprekken ( met bijvoorbeeld z'n wijffie ) gaat Red, Satan, toch weer twijfelen. Reisje naar Mekka, even nog de goedkope sinaasappels uitzoeken. En ja, dan eindigt het in een Duo Penotti. Alleen was dat nog niet helemaal duidelijk voor de mannen met de shotgun. Had ik ondanks alles niet verwacht moet ik zeggen.
Gezellig sfeertje wel met die kostuums en de bijbehorende settings. Lekker muziekje ook.

Niet zozeer een pepernoot die je even wegslikt maar je moet er echt op kauwen.