Die Ehe der Maria Braun (1979)

Een fijngevoelige mooie film met een vooral sterke eerste helft.

Het einde was overigens ook sterk. Knappe film over de weirde Maria Braun, maar het trok me niet helemaal.

Ik vind dit tot nu toe nog de minte film van Fassbinder...

Een van de betere films van Fassbinder. Film kende een sterke eerste helft. Zeer boeiend waren de beelden van Duitsland vlak na de oorlog, waarin een keiharde strijd om het bestaan gevoerd moest worden, omdat alles verwoest was. Er waren ruim 1½ maal zo veel vrouwen dan mannen. Hoe dat zo kwam, dat moge iedereen duidelijk zijn.
Wat de film voor mij zo bijzonder maakte waren de radioberichten met als hoogtepunt het verslag van de WK voetbal finale in 1954 tussen Duitsland en Hongarije in Bern die door "die Mannschaft" net zoals in 1974 tegen - wie was dat ook weer - onverdiend gewonnen werd.

3,5*

Veel beter dan de andere Fassbinder van vandaag. Vooral omdat Maria Braun een veel overtuigender personage is dan Veronika Voss en deze film wel op meerdere niveaus werkt. Als het trieste verhaal van een vrouw die tijdens het verlangend wachten op de liefde zichzelf en die liefde uiteindelijk kwijtraakt en als een verhaal over naoorlogs West-Duitsland. Met mooie details. Zoals Adenauer die op de radio eerst ontkent dat de BRD weer een leger wil hebben en later in de film zegt er juist naar te streven.

Ik hoor ook bij degene die het einde sterk vinden. Al is het alleen maar omdat het het verhaal rond maakt. Het begon met een ontploffing en het eindigde ermee en dat voelt goed voor een verhaal als dit.

Na vier films mijn fevoriete Fassbinder.

4.0*

Gisteren in de herziening.
En we concluderen maar even dat dit het meesterwerk van Fassbinder is.
Sterker nog een top 10 plaats in de top 10 allertijden zou er ook nog wel eens in kunnen zitten.
Machtig mooie film met een schitterende Hanna Schygulla die zich opwerkt tijdens het Wirtschaftswunder.
Meesterwerk.

Films op Duitsland worden niet vermeld op de site omdat het in de regel om nagesynchroniseerde films gaat. Daardoor gaan Duitse films op deze zenders, zoals deze, dus ook verloren. Dit is elders (in de juiste topics) al eens besproken en aangekaart. Maar het is helaas niet anders - had het graag anders gezien.

Mug heeft het wel een tijdje gedaan, puf puf wat een werk.

Overigen >> Televisie >> Films op Duitse zenders

Maar zoals reommeke hier bij de film heeft gedaan, even een melding bij de film is dan het beste alternatief.

Deze film is voor mij de eerste Fassbinder film die ik heb gezien en ik verkeer vooralsnog in dubio. Ik weet niet of ik 'm geniaal moet vinden, of rommelig en slecht. Dit is vooralsnog een pluspunt. Ik hou van films die ontregelen en enigszins onorthodox zijn. Dat deze punten in deze film goed vertegenwoordigd zijn, lijkt me onoverkomelijk.
De film begon voor mij zwak. Het acteerwerk en het geluid vond ik met name in het eerste half uur matig tot zwak. De film begon mij pas te boeien op het moment dat Hermann terugkeert van het front. De rust van het beeld van de worsteling van Hermann en Bill vond ik mooi en enigszins amateuristisch tegelijkertijd (wellicht ben ik toch te veel gewend aan de Hollywood-conventies, waar elke scène wordt opgevuld met strijkers). De klap van Maria op het hoofd van Bill was voor mij ook niet onoverkomelijk, maar vormt wel een mooi symbool. Ze rekent met haar oude karakter af, om een nieuw leven te beginnen 'met Hermann' (kun je het een leven mét Hermann noemen, als hij achter de tralies zit?). Echter is het Hermann die wordt gestraft voor haar oude leven. Dit tezamen met het feit dat zij klaarblijkelijk geen enkel schuld gevoel heeft voor het feit dat Hermann ten onrechte vast zit, maakt Maria tot een intrigerend personage.
Een tweede punt dat ik nog wil bespreken is het geluid. Op enkele momenten waren personages heel slecht te verstaan omdat ze werden overstemd door achtergrond geluid. Dat dit expres gedaan is, daar ben ik van overtuigd. Wat de betekenis er van is, dat weet ik na een keer kijken nog niet helemaal. Ik moet alleen wel denken aan de zin die Hermann ergens in de film uitspreekt. Maria zegt min of meer dat ze zal veranderen, waarop Hermann zegt dat hij haar altijd zal blijven Herkennen. Dit kun je als het ware ook terugzien in de meest eenvoudige vorm tijdens de een van de eerste scènes in de gevangenis. Zij worden overstemd door anderen maar kunnen elkaar nog herkennen in de brei van geluid.
Tenslotte vond ik het einde erg sterk. Ik hou er van wanneer een film plotsklaps tot zijn eind komt.

Al met al kom ik na een keer kijken uit op 3.5 ster. De symboliek moet ik op me in laten werken en de film moet ik daarvoor waarschijnlijk nog een paar keer kijken. Dat er meer inzit dan ik nu heb opgepikt, staat voor mij buiten kijf. Of de symboliek geniaal blijkt te zijn of te pretentieus, dat zal dan snel genoeg blijken.

Vanuit een onvoorstelbare hoop ellende bouwt een mooie jonge en ambitieuze vrouw met manipulaties en zonder enige scrupules een nieuwe toekomst op. Uiteindelijk bereikt zij een zekere status en welvaart, maar wel tegen een hoge prijs. Ze blijft verstoken van liefde, waarnaar zij aanvankelijk op zoek is, en ze vervreemdt van haar omgeving. Alleen met gelijkgezinde, calculerende mensen (i.c. de boekhouder) kan ze het redelijk vinden.

Fassbinder heeft veel aandacht voor sfeerdetails, zoals o.a. het schoonmaken van het puin, de direct weer ingevoerde sociale tweedeling in de overvolle trein, de toespraken van bondskanselier Konrad Adenauer (wel of geen Duits leger) en als climax de wk voetbalfinale van 1954 (Duitsland-Hongarije 3-2).

Haar mooie rol maakte Hanna Schygulla tot een ster, maar ook Klaus Löwitsch als haar man en Elisabeth Trissenaar als haar vriendin zetten hele aardige vertolkingen neer.

Fassbinder’s meest conventionele en wellicht daardoor ook meest succesvolle film, maar niet zijn beste (dat is Angst Essen Seele Auf).
“Maria Braun” is het eerste deel van Fassbinder’s trilogie over het Duitse Wirtschaftswunder, later gevolgd door Lola (1981) en Die Sehnsucht der Veronika Voss (1982).