Frankenhooker (1990)

Lijkt me een zeer geestige film dit.

Het verband met Re-Animator wordt al snel duidelijk. Hoofdpersoon Jeffrey is werkelijk een magere stand-in voor Jeffrey Comb's Herbert West, die jammer genoeg in tegenstelling tot zijn Re-Animator-collega, zijn vocale uitbarstingen niet matigt.
Het leek bijna wel alsof hij de scenes en gebeurtenissen aan elkaar aan het praten was alsof het een hoorspel was.

Het enige wat mijn aandacht toch enigzins hield waren de rare capriolen die volgden na wat drugsgebruik. En natuurlijk de overkill aan het eind, die, zoals hierboven genoemd, cheesy en niet overtuigend waren. Helemaal als als het ook nog door hele slechte acteurs uitgebeeld wordt.

Geweldige film dit. In mijn ogen goed acteerwerk en bovengemiddelde effecten, ik verwachtte naar aanleiding van de titel een amateuristisch werkje. De scene met de ontploffende hoeren is priceless. Pimp Zorro is ook geweldig

3,5*!

Re-animator zag ik nog niet. Een aanrader begrijp ik?

Mary Shelley vs H. P. Lovecraft, of met andere woorden: Frankenstein meets Re-Animator; dat is het niet al te originele idee achter deze sympathieke komische horrorfilm. Een titel als Frankenhooker doet er verder geen twijfel over bestaan dat resoluut de humoristische kaart wordt getrokken bij de aanpak van deze prent. Geen ruimte voor drama of moralistische filosofieën rond de innerlijke en uiterlijke schoonheid van de mens, maar gewoon pure onzin in een charmant B-filmkleedje.

Laat dat bloed en die lichaamsdelen maar komen, zul je denken. Helaas, hier loopt het fout. Frankenhooker stelt op vlak van smerigheid al teleur in de openingssequentie. Jeffrey’s vriendinnetje wordt namelijk tergend traag een grasmaaier ingezogen, helse pijnen en bloedvergieten zullen haar onvermijdelijk te beurt vallen - en mensen die Braindead of Night of the Creeps gezien hebben weten dan al hoe spectaculair zo’n scène kan uit pakken -, maar tot onzer groter verbazing zie je helemaal niets. NIETS; één grote leegte… Dan maar hopen dat het verdere verloop van de film nog wat te bieden heeft. Behalve enkele met piepschuim opgevulde exploderende etalagepoppen, ja die moeten de “hookers” voorstellen, en soortgelijke slechte special effects blijft de kijker op z’n honger zitten. Eerste les: ga Frankenhooker niet kijken met verwachtingen als zou deze qua gore-proporties Re-Animator evenaren.

Tweede les: staar je niet blind op de negatieve aspecten van deze productie, maar geef de positieve punten ook een kans. Een breed scala aan hilarisch slechte acteerprestaties, enkele lachwekkende, karikaturale personages en een heerlijk sfeertje moet volstaan om de eerder opgelopen wonden te helen. Bij wijze van redelijke beloning voor het sterk op de proef gestelde geduld van de kijker, komt Frankenhooker het laatste halfuurtje in een stroomverstelling waarbij nog min of meer sprake is van enige apotheose. Deze compensatie maakt Frankenhooker alsnog een leuk tussendoortje voor de geoefende onzin/cult/horrorfanaat.

Hopelijk kan ik heel bescheiden vertellen dat ik alle films van henenlotter heb gezien zonder dat ik hoongelach over me heen krijg. Deze films lijken wel op een televisie serie van de familie Flodder, grotendeels dezelfde cast, dezelfde omgevingen, dezelfde cameos, dezelfde grappen gecombineerd met acteurs die geen acteurs zijn, bedroevend slechte tekst, goedkope SE, matige effecten zoals een hand die net buiten beeld een ketchupfles leegknijpt . Als je na frankenhooker ook naar brain damage kijkt, dan komen al deze elementen weer aan je voorbij. Je hebt elke keer datzelfde hotel, dezelfde bodybuilder, dezelfde narrator maar dan elke keer in een afwisselende invulling. In frankenhooker wordt de hoofdrol gespeeld door een zeer matige acteur die ook een uitsmijter speelde in street trash, ook een bar slechte new york no-budget film.

Het is inmiddels al jaren geleden dat ik deze films gezien heb en ik vind het acteerniveau van Lorinz echt zo ondermaats dat hierbij vergeleken die frankenmeid een superactrice is. Elke keer voelde ik weer verlichting als zij in beeld kwam. Waarom zou je naar zo'n film kijken? Het gewenste antwoord is uiteraard; voor de splatter of bizarre momenten. Bizarre momenten zijn er volop, maar de splatter is van het niveau: "zou ik iets meer te zien krijgen in de directors cut????" van de grasmaaier death scene had ik heel veel verwacht, maar het beperkt zich tot een spuitje tomatenketchup buiten het zicht van de kijker op een stel tuinkabouters
Jawel, beste lezer, nadat je dit gelezen hebt weet ik wel zeker dat je de film nu helemaal niet meer wilt bekijken .
De manier waarop de frankenhooker slachtoffers maakt vond ik hartstikke cheap als zij klanten aanraakt ontploffen ze? Ik probeer deze film zeker niet af te kraken, van al het werk van henenlotter is deze film het best te pruimen, maar ik zou het aanbevelen om alleen deze film te bekijken daar je van zijn andere films dejavu gevoelens krijgt.

Nee hoor. Ik heb ze ook allemaal gezien. Brain Damage & Basket case zijn juweeltjes, kan ik van deze helaas niet zeggen. Al is die wel een stuk beter dan BC 2 & 3.

1,5*

Alweer een vermakelijke Henenlotter. Hoewel niet zo creatief op het gebied van gore en/of creature-design, valt hier genoeg leuks te beleven in het scenario, typetjes die de revue passeren en natuurlijk de neon-verlichte jaren '80 sets. Bepaalde dialogen zijn weer erg gortdroog, met als leukste voorbeeld het filmpje op de videoband. Hilarisch hoe daar het tragisch voorval van onze latere Frankenhooker, verslagen wordt. 'The girl was instantly reduced to a salad, a salad once named Jennifer' . Teleurstellend dus op het gebied van viezigheid, maar over het geheel gezien een zeer stabiele Henenlotter. Nu nog Brain Damage en zijn laatste, Bad Biology.
3,5*

Zie ook:

Cult Movies Reviewed - cultmovies.blogeiland.nl

Grappige zondagmiddag film.

Lekker ranzige zwarte komedie van Frank Henenlotter, het zieke brein dat ons zoveel moois als de Basket Case serie en Brain Damage gaf.

James Lorinz kennen we als de bijdehante hotelportier uit Jim Muro's Street Trash. In deze losjes op Mary Shelley's Frankenstein gebaseerde film speelt hij op niet minder uitbundige wijze een gestraalde student annex doe-het-zelf gestoorde wetenschapper, Jeffrey Franken (zucht...). Als een van zijn uitvindingen -een afstands-bestuurbare grasmaaier! - per ongeluk over zijn vriendin Elizabeth Shelley (zucht...) heenrijdt, wil hij haar koste wat kost weer tot leven brengen. Haar hoofd heeft hij kunnen redden. Nu nog de rest van het lichaam bijelkaar zoeken, én inelkaar naaien en fröbelen! Hij vindt de onderdelen die hij nodig heeft bij Times Square street walkers!

Een interessante en niet onamusante kijk op de aloude Dr. Frankenstein mythos. Door de lichaansonderdelen van prostituees af te laten komen, en nu eens niet van al overleden kerkhof- of mortuariumbewoners verlegt Henenlotter de zoektocht naar 'de perfecte lichaamsdelen' ipv die lichaamsdelen die beschikbaar én bruikbaar zijn! Hierdoor mist de film iets aan de tragiek die The Monster is, en misschien wel hoort te zijn. Boris Karloff bracht in de originele Frankenstein(1931) een tragische dramatiek in het beklagenswaardige monster. Peter Boyle legde in Young Frankenstein(1974) de lat nog een streepje hoger door niet alleen medelijden en zelfs sympatie te ontlokken, maar Het Monster een stukje subtiele humor, en daardoor een hart te geven!

Dat het door het hoofd van Patty Mullen aangevoerde Frankenhoertje er niet in slaagt enige gelaagdheid mee te geven, komt door de constante nadruk op comedy! Een ZWARTE comedy oké, maar een comedy is het, en dat zullen we weten! De humor van de zoektocht naar 'De Perfecte Tieten, Benen, Armen, Kont' etc etc is op een gegeven moment wel uitgemolken.
Het opgeheven vingertje naar het hoerendom begint op den duur ook te irriteren. Laat Julia Robert in Pretty Woman in al d'r debiel lachende prontheid zien hoe leuk het beroep van callgirl eigenlijk is, én een kweekvijver voor potentieel -rijk!- huwelijksmateriaal!, zo lijkt Frankenhooker een groot reflecterend waarschuwingsbord voor een carriëre als prostituee te zijn!
Voor een film als dit, die zich in zijn ranzige goedeheid kan meten met genre-juweeltjes als Combat Shock, Street Trash, Deadbeat at Dawn, en het eigen Basket Case, is dat vingertje niet alleen niet echt nodig, het is ook een beetje ongepast. Het decor van de oude, ranzige, smerige binnenstad van New York is op zich al karakteristiek genoeg. Daar past geen enkele vinger, behalve de middelste!

James Lorinz zet een leuke immer mompelende en in zichzelf pratende mad scientist neer. Toch steekt hij wat bleekjes af tegen de -door ToNe al terecht aangehaalde- door Jeffrey Combs briljant vertolkte Herbert West in Re-Animator. Dat in zichzelf doorratelelende karakter was Lorinz' manier een uniek, eigen personage te creëren. Wel interessant, niet geheel geslaagd.

Voor de ode aan de Times Square Hookers, o ja én aan de Frankenstein-mythos, 4,0 aangenaaide sterretjes - voorzichtig de naden verwijderen...

Goede review weer bladonis, ga er ook maar eens achteraan .

Thanx! Hij is erg leuk. Beetje flauw af en toe misschien, maar zéker de moeite waard. Als je Re-Animator leuk vond, zal deze je ook best bevallen!

Leuk!

Goedkoop gemaakt en slecht geacteerd. In dit geval weer zo'n zeldzaamheid waarbij dat de film vooral ten goede komt. De mimiek van Jeffrey's creatie vond ik super grappig. Hilarisch werkje. 7/10*

Frankenhooker staat op de nummer 25 in de Top 25 met de beste Horrorfilms van de jaren '90. Vanaf 7 oktober tellen we dagelijks af met een nieuwe titel uit de '90s Horror Top 25 om op Halloweenavond de nr. 1 vrij te geven.

Voor de video: '90s Horror Top 25 - nr. 25: Frankenhooker

Leuke, goedkoop gemaakte film. Zeer fake allemaal, maar dat maakt het nu net zo leuk. Een ode aan cultfilms.
Je moet wel voor dit soort films te vinden zijn.