Fahrenheit 9/11 (2004)
1287 stemmen | gemiddelde 3,29
Verenigde Staten
Documentaire
110 minuten
geregisseerd door
Michael Mooremet Michael Moore, George W. Bush en John Ashcroft
Fahrenheit 9/11 handelt over de vermeende relatie tussen de families van George Bush enerzijds, en de families van Osama bin Laden anderzijds. De film start kort na de controversiële verkiezingsuitslag van november 2000. Al Gore aanvaardde de nederlaag en George Bush werd de nieuwe president van de Verenigde Staten. We volgen Bush tijdens zijn eerste maanden 'in office' tot aan de dag waarop de Verenigde Staten de zwaarste terroristische aanslagen uit hun geschiedenis meemaken: 11 september… Moore analyseert de periode na de aanslagen: de omverwerping van het Taliban-regime in Afghanistan en Moore neemt vooral de aanzet voor de oorlog in Irak zwaar op de korrel.
Pastichio Rocker
[permalink] geplaatst op 26 mei 2009, 16:33 uurAlsof alles wat in die docu's van Moore wordt gezegd de waarheid is. De film bestaat voor 75% uit speculatie en manipulatieve editing. Michael Moore is een meester in het verdraaien van de waarheid.
3,0 [permalink] geplaatst op 26 mei 2009, 16:37 uur Helaas heb je de docu's van Moore niet meer nodig om het misdadige regime aan te tonen.
De huidige feiten die boven water komen maakt Fahrenheit 9/11 nog mild.
Het vergelijk met Hitler gaat natuurlijk niet op, maar door onachtzaamheid 3000 doden en door grootheidswaanzin 10 duizenden extra maakt van Bush en consorten natuurlijk gewoon oorlogsmisdadigers.
O er werd ergens over
'bronnen' gesproken.
Nog één omdat goede bronnen meestal met tweeën komen.
4,0 [permalink] geplaatst op 26 juni 2009, 17:54 uur Een documantaire die je ook nog vermaakt!
Ik vond hem best wel goed.. als product.. de feiten die erin wordt verteld is een heel ander verhaal.
[permalink] geplaatst op 28 juni 2009, 17:35 uur Stephan schreef:Helaas heb je de docu's van Moore niet meer nodig om het misdadige regime aan te tonen.
De huidige feiten die boven water komen maakt Fahrenheit 9/11 nog mild.
Het vergelijk met Hitler gaat natuurlijk niet op, maar door onachtzaamheid 3000 doden en door grootheidswaanzin 10 duizenden extra maakt van Bush en consorten natuurlijk gewoon oorlogsmisdadigers.
O er werd ergens over
'bronnen' gesproken.
Nog één omdat goede bronnen meestal met tweeën komen.
En de waarheid komt altijd naar boven !!!
3,0 [permalink] geplaatst op 30 juli 2009, 22:19 uur uiteraard een kant van het verhaal. Maar het maakt wel duidelijk dat de Irak-oorlog een gedlzaak was en totaal niets met een vredesmissie te maken heeft. De vraag blijft: Wat geeft Amerika het recht om te oordelen over de wereld?
3,5 [permalink] geplaatst op 12 september 2009, 1:31 uurAardige docu van Michael Moore. Zoals gewoonlijk niet overal zo overtuigend (vooral het begin met de Saudi-connecties) en her en der vast dik aangezet. Hij blijft natuurlijk erg eenzijdig en ik kan niet alles klakkeloos voor waar aannemen. Echter deelt ie een paar rake klappen uit tegen het Bush-regime. Er zijn idd vreemde dingen gebeurd rond de aanloop naar de Irak-oorlog en al is maar 20% waar wat hij verkondigt van wat fout is gegaan, dan nog is dat schokkend te noemen.
De toon is opvallend minder humoristisch (kan ook niet anders) en sommige beelden vond ik ronduit schokkend, vooral het laatste gedeelte met verminkte lichamen en die moeder die haar zoon is verloren. Wees gewaarschuwd: zo vermakelijk is deze Moore-docu niet, maar boeiend is ie zeker.
2,0 [permalink] geplaatst op 28 januari 2010, 23:06 uur Michael Moore zoals Michael Moore is: 2.00 (1.90)
Na het zien van Sicko werd duidelijk hoe Michael Moore zijn documentaires benadert, en op dat punt doen deze prent en Sicko nauwelijks voor elkaar onder. Veel persoonlijke invloeden, enigszins getinte reacties van betrokkenen en uiteraard de nodige speculaties die overigens nauwelijks zijn gefundeerd en slechts in geringe mate iets aan deze documentaire toevoegen. Het is weliswaar de werkwijze van Moore, maar ik kan me daar niet altijd in vinden. Het punt dat Moore wil maken hangt op zijn zachtst gezegd nogal onsamenhangend in elkaar, iets dat met name in het laatste uur het niveau sterk doet dalen. Zo worden de idealen van één enkele vrouw die haar zoon in de oorlog heeft verloren breed uitgemeten, die bovendien met slappe argumenten deze dood tracht te rechtvaardigen. Hoe triest het ook is voor die vrouw, Moore zou beter moeten weten en zich niet mee laten slepen door dit soort verhalen. Sicko vond ik al niet echt geweldig op de cruciale momenten, maar daar duikt Fahrenheit 9/11 nog eens ver onder...
