Diarios de Motocicleta (2004)

Prettige film om naar te kijken, vooral de vrolijkheidsfactor ligt erg hoor. Prachtige landschappen, weersomstandigheden en momenten worden door de regisseur voorgeschoteld. Ook de muziek is erg aanstekelijk en vooral dit liedje heb ik al de hele dag in mijn hoofd: chipi chipi.

De film pakte me echter niet helemaal, het ging soms van de hak op de tak en skipten ze zo even 600 kilometer in het verhaal(om maar wat te noemen). Hierdoor kreeg ik niet altijd het gevoel dat ze al een jaar onderweg waren en dat ze duizenden kilometers aflegden. Misschien dat zelfs een langere speelduur hier niet had misstaan, dan kom ik altijd meer in een episch avontuur gevoel terecht. Wat ik hier helaas niet helemaa had.

Wel een extreem vrolijk gevoel overgehouden, ondanks de zware boodschap die de film nog vergeefs tracht mee te brengen.

'Chipi chipi eeeh eeehh'

3,5*

'Motorcycle diaries'

De eerste film die ik van deze regisseur gezien heb, Walter Salles' Diarios de Motorcicleta.

Het begin is erg veelbelovend, en kwam op mij erg impressief over. Een verhaal met in de hoofdrol twee jongens, die je meesleuren in een indrukwekkende,avontuurlijke tour door verschillende landen.

Na circa 60 minuten vond ik de film ietwat verzwakken. Misschien komt dit omdat er niet veel gebeurd, en het daarom langdradig en saai overkomt.

Ondanks dit heb ik doorgezet. En wat ben ik blij dat ik er doorheen ben gekomen. Het einde was weer erg goed, en ik betrapte mezelf erop dat ik ineens weer heel geïnterresseerd zat te kijken, en ik voelde zelfs enige teleurstelling toen de aftiteling in beeld kwam.

Geweldige film, met een mooi, ontroerend verhaal. Een mix tussen een avonturenfilm en een feel-goodmovie, die op mij, ondanks zijn langdradigheid, een erg grote indruk heeft achtergelaten.

4,0*

Fijne film om te kijken op een luie woensdagmiddag.
De film begon vermakelijk, kakte enigszins in in het midden maar kwam erg goed terug op het einde.

Ondanks mijn gebrek aan sympathie voor de echte Che Guevarra stoorde ik mij totaal niet aan het verhaal, de idealen worden niet opdringerig opgelegd aan de kijker.

Vanwege de prachtige soundtrack verhoog ik het cijfer tot 4*

Ik ben het er volkomen mee eens dat de zwemscene overdreven was, toch blijft de film verder in zijn verhaal zeer sterk (wat wil je met zo'n dagboek) doch genuanceerd. Zeer mooi vormgegeven en verfilmd. Naar het einde toe echter wel wat langdradig. Geen parel, maar gewoon goed.

Lekkere film. Bernal begint zo langzamerhand mijn favoriete acteur te worden. Wat is die knul goed en een innemende persoonlijkheid. Je gelooft hem gewoon in alles wat ie doet.

Zit genoeg humor in de film om eea wat luchtig te maken. Vooral de vele ongelukken met de motor waren van een hoog slapstick-gehalte. Verder ook wat overdreven scenes, zo is daar de affaire met de vrouw in het begin, wat mij wat uit de film haalde (en ging ook als een nachtkaars weer uit) en bepaalde scenes leken wel een eigen interpretatie van het dagboek, niet geheel in overeenstemming met werkelijke gebeurtenissen (bijvoorbeeld de zwemscene inderdaad).

Ook had het gehele road-trip wel wat meer kleur mogen krijgen. Zoals de problemen in de sneeuw, waar ze binnen 1 minuut weer uit waren. Sowieso de regie was niet echt uitzonderlijk goed, beetje gemiste kansen om dit prachtige continent op de gevoelige plaat vast te leggen.

Maar let wel, dit zijn slechts kleine minpunten. Het verhaal had een zekere mate van charme en de verschillende personages geven het geheel kleur. Een film die je niet snel vergeet. Evenals de prachtige muziek. Ja, ik heb genoten.

Altijd fijn om deze weer te (her)zien!!

En laat ie vanavond weer op tv komen wat een toeval. ha!

Heerlijke road-movie met prachtige beelden en top acteurs. Goede dialecten. Ook prima humor. Vooral het eerste uur vond ik prachtig. Later in lepra zorg centrum vond ik iets minder. Iets te saai.

Kortom, heeft alle ingrediënten van een heerlijke road-movie, alleen ging het laatste half uur een klein beetje mis. Anders had deze film een 4 of misschien zelfs een 4.5 gekregen.

Magnifieke mix van roadmovie, sociale geschiedenis en biografie rond een inmiddels cult-figuur. Ik hoorde Ebert zeggen dat hij zich stoort aan de 'verering' van Guevara, maar hier is hij simpelweg een jonge idealist die met zijn vriend Granado een vaag wereldverbeterend idee heeft. Tussen het dansen en versieren door, welteverstaan!

Een geweldige wisselwerking tussen de twee ontstaat, in hun reis door de zuidelijke Americas die waarlijk fantastische beelden oplevert. Machu Picchu stond al in mijn top 3 plekken ooit nog te bezoeken, anders had ik het er subiet ingezet. De hooglanden, meren, rivieren maar bovenal de mensen van een toch nog altijd relatief onderbelicht gebied spelen een hoofdrol terwijl de 2 kameraden bevriend raken met een arme mijnwerker, een boer, een stel lepra's.

Hoe het verdere leven van Guevara ook is verlopen, en wat je daarvan dan ook vindt; Diarios de Motocicleta is een emotioneel en oprecht verslag van een reis die inspireert en ontroert, en ook nog eens ontstellend grappige dialogen in zich bergt. Hier moet gewoon de volle mep aan gegeven worden.

Dit is echt een schitterende film.

Behoorlijk vlakke impressie van een van 's werelds grootste moderne idealisten. Het roadmovie gedeelte is veruit het beste omdat het je laat kennismaken met de couleur locale en de prachtige landschappen van verschillende Zuid-Amerikaanse landen. Helaas boet de film in op het portret van Che Guevara die gedurende deze twee uur nergens de enigmatische en charismatische indruk nalaat zoals hij dat in het echte leven waarschijnlijk wel deed. Op het einde heeft hij het over hoe hij innerlijk veranderd is, maar los van een zwemtocht door de Amazone merk je daar bitter weinig van.

Mooie roadmovie! Mijn kennis (zowel inhoudelijk als visueel) van Zuid-Amerika is niet al te hoog, dus ben wel meerdere keren positief verrast. Wat een prachtige landschappen! Daarnaast spelen de twee hun rol uitstekend. Ik denk ook niet dat het zozeer om Che zelf en zijn politieke inspiraties draait, het komt overigens wel een paar keer naar voren. Tenslotte nog de fraaie muziek en leuke ontmoetingen. Mooie roadmovie dus . 4.0*

Hier zit je er behoorlijk naast. Film illustreert zijn jeugdjaren en niet zijn periode als rebellenleider. Verwacht dus zeker niet de politieke Che in militair kostuum, met baret en grote redevoeringen.

Ja, de landschappen zijn inderdaad adembenemend.
Maar ondanks dat er geprobeerd wordt een realistische relaas te schilderen, vind ik het allemaal behoorlijk fake.
De feestjes en de lol worden allemaal wat te mooi in beeld gebracht, nergens ervaar je echt randjes. De haartjes zijn te mooi gekamd, de kleren te net gestreken, de sfeer allemaal fake, fake, fake.
Een barre tocht lijkt het dan ook nooit echt te zijn.

Het heeft meer iets van twee avonturiers die hun verhalen vertellen van "weet je nog die keer, dat jij daar aanpapte met die vrouw van die garagist? Haha, toen…" Ouwehoerderij dus en flink vervelend na een tijdje, deze hagiografie van San Che.

Blijkbaar hebben veel kijkers de film bekeken met de verkeerde intensies. Dit gaat niet echt over de verzetstrijder die Che Guevara was, maar wel over z'n jongeren jaren toen hij nog als ambitieuze dokter door Latijns-Amerika trok. Het resultaat is een boeiende roadmovie over 2 jonge mannen die kennis maken met de wereld buiten hun dorp.

Je kan wel opperen dat het niet per se Guevara moest zijn en dat hij inwisselbaar is. Kan goed zijn, maar dat maakt het personage niet minder boeiend. De meeste mensen kennen Che tegenwoordig enkel als T-shirt logo. Wat we hier te zien krijgen is net een kant van Che die ik persoonlijk niet kende, en voor mij dus wel interessant was.

Niet zo lang geleden heb ik een andere bekende roadmovie gezien: Easy Rider. Maar deze Diarios de Motocicleta is tig keer boeiender. De personages hebben hier een doel en rijden niet vol filosofische gedachten om zichzelf te leren kennen.

Mooie roadmovie die op een open, maar niet te opdringerige manier toont hoe Ché Guevara tot zijn idealisme kwam. Boeiend, maar duurt misschien net een tikkie te lang. Bernal acteert goed, maar de film heeft niet echt heel veel te vertellen, en dat breekt soms op. Bovengemiddeld.

Erg verfrissend dat er hier niet is gekozen voor het verhaal van revolutieleider Che, maar 'slechts twee levens die elkaar een tijdje kruisden'. Gebaseerd op de daadwerkelijke motordagboeken, slagen de filmmakers erin een mooie film te maken met een heel fijn tempo. We zien al het een en al borrelen in de jonge avonturier als hij de ongelijkheid om zich heen ziet en we weten min of meer wat er vervolgens gebeurde (hoewel er zeker wel wat meer aandacht bij geschiedenis aan geschonken mag worden) en dat geeft de film een extra dimensie. Maar met name door de goede beelden, het echte roadmovie-gevoel, treffende voorbeelden van armoede in Zuid-Amerika, overtuigend spel van Gael García Bernal en de bijna poëtische teksten uit de Motorcycle Diaries.

3,5*

Mooi epos over de jonge jaren van Ernesto Guevara voordat hij de bekende naam Che Guevara verkreeg.
De film is eigelijk een proloog die laat zien hoe hij aan zijn denkbeelden en idealisme is gekomen.
Dit is in de film ook al mooi te zien doordat hij de amazone overzwemt en 2 werelden die gescheiden zijn van elkaar met mekaar probeert te verbinden.
Twee uur topvermaak met een mooie aantal zwart/wit scenes op het eind, die je diep ontroerd achterlaten.
Een beauty over de man die de wereld blijvend zou veranderen.

Metgezel 'Che' Guevara (88) overleden

Metgezel 'Che' Guevara (88) overleden | nu.nl/buitenland | Het laatste nieuws het eerst op nu.nl

Prachtige film. In The Motorcycle diaries worden prachtige beelden, een sterk verhaal en een politieke ondertoon perfect met elkaar gecombineerd en vormen ze samen een geheel dat vrijheid en avontuur ademt. Vijf sterren.

Zeldzaam mooie landschappen en een Zuid-Amerika met wisselende klimatologische omstandigheden, echter die kan ik in een natuurfilm zien, daarvoor hoef ik geen simpele speelfilm te bekijken, die ik uitermate saai en langdradig vond. Daarnaast was er ook een vreemde tweespalt: een vrolijke motorreis en een kritiekloos engagement met de derde wereld, waarbij Guevara de "goede mens" uit moet stralen en adembenemende landschapstaferelen afgewisseld moeten worden met "het lijden". Verder lijkt Gael García Bernal geen moment op Che Guevara, zelfs niet op de jonge. Wanneer ik de overige commentaren lees, zie ik dat ik met mijn mening een uitzondering ben.

No, You're not

Heerlijke road movie en ook ietwat een historisch verhaal over Che Guevara - maar zonder dat de politiek me stoort, ondanks dat er wel degelijk een revolutionair sausje meegegeven wordt. Maar dat blijft subtiel genoeg - sterker nog, ik word gaandeweg helemaal in de film meegenomen en begin iets te snappen van hoe de revolutie ontstaan is...

Nou geloof ik wel dat het verhaal ietsje geidealiseerd is - al is het maar door Guevara en Granado zelf toen ze hun dagboeken aan het schrijven waren. Het blijft wel allemaal wat erg braaf tenslotte. Toch is het een prettig en helder-geloofwaardig verhaal - de makkers blijven sympathiek.

Maar da's niet alles - want de beelden van Zuid-Amerika zijn prachtig, en Gael García Bernal is heel geloofwaardig en prettig aan het spelen - net als de misschien net iets minder opvallende Rodrigo de la Serna. En dat ze beiden niet heel erg op de 'echte' Guevara en Granado lijken, ach, zoals al gezegd, de meeste mensen kennen Guevara en zijn kop alleen van de t-shirts - dus daar kan ik wel overheen stappen. En de eindscene maakt dat hoe dan ook toch al helemaal goed - volstrekt cliche, maar toch ook echt prachtig.

Dan nog een aardig passende soundtrack - ik kan er eigenlijk allemaal geen speld tussen krijgen. Echt een fijne film, met heel veel plezier naar gekeken.

Sterke roadmovie over de roots en achtergrond van Che Guevara. De film is absoluut onderhoudend en heeft met Gael García Bernal een topacteur in de hoofdrol. Rodrigo de la Serna is een heerlijke sidekick die voor de nodige humor zorgt. Een echte kwaliteitsfilm met een goed script en dito dialogen. Dit alles wordt ondersteund door de prachtige beelden van Zuid-Amerika.

Prima film, niks mis mee!