Butch Cassidy and the Sundance Kid (1969)

You never met a pair like Butch and The Kid.

Een tijdje geleden was ik nog op zoek naar een western, want na de Dollartrilogie en Once upon a time in the West heb ik amper nog een westernfilm gezien. Butch Cassidy and the Sundance Kid sprak me wel aan, omwille van het leuk verhaal en de 2 geweldige acteurs.

Het verhaal op zich is vrij simpel. 2 Doorwinterde overvallers raken na de zoveelste treinoverval in de problemen en slaan op de vlucht naar Bolivia, om de jagende posse van zich af te schudden. Vrij simpel dus, maar wat maakt dat uit? Helemaal niets, want we krijgen er zoveel moois voor in de plaats. Roy Hill weet hier in de eerste plaats een geweldige western sfeer te creëren. De plaatjes van de riviertjes en de uitgestrekte landschappen zijn adembenemend mooi. Die typische western sfeer heeft mij bovendien altijd al weten te bekoren. Maar vooral de achtervolgingsscènes van de posse zijn echt om je vingers van af te likken. Welke afleidingsmanoeuvre Butch en The Kid ook proberen, de posse onder leiding van Joe Lefors blijft ze steeds op de hielen. Eens aangekomen in Bolivia valt de spanning spijtig genoeg een beetje weg. De film maakt dan plaats voor meer grappigere scènes, zoals de poging om de bank te overvallen, maar volledig mislukt omdat ze geen woord Spaans kennen. Butch Cassidy and the Sundance Kid is absoluut geen keiharde western zoals we ze meestal kennen. Hill weet perfect de luchtigere momenten te integreren in de film, zoals de scène waar Butch zijn fietskunstjes laat zien. Het eindgevecht met het prachtig laatste shot is een erg sterke afsluiter van de film.

Leuk verhaal en prachtig in beeld gebracht, maar het wordt allemaal toch nog naar een hoger niveau gebracht door de uitstekende rollen van de cast. De combinatie Paul Newman – Robert Redford is goud waard. Ze laten zich hier allebei van hun beste kant zien. Paul Newman speelt erg sterk als Butch, de leider van de “Hole in the Wall Gang”, maar voor mij was het vooral Redford die de show stal. Die man heeft gewoon geen woorden nodig om zijn charisma tentoon te spreiden. Dat deze 2 acteurs een geweldig duo vormen, was vooral te merken aan de fantastische dialogen die ze aan de lopende band uit hun mouwen wisten te schudden. De scène waar ze een bank willen overvallen in Bolivia en Butch de zinnen afleest van zijn papiertje, is echt om je een breuk te lachen. Verder zijn er de heerlijke cynische opmerkingen die ze elkaar geven(“Is that what you call giving cover? - Is that what you call running? If I knew you were going to stroll...”), waardoor deze western toch wel erg luchtig wordt.

Paul Newman en Robert Redford, het was een fenomenaal duo en ik ben dan ook van plan om The Sting snel aan te schaffen. Maar ook de gehele sfeer van de Western heeft me weer helemaal in zijn greep.

4.5*

De film heeft het voornamelijk van de uitzonderlijk sterke chemie tussen de twee hoofdrolspelers. Zoiets is zeldzaam. Heerlijke onzin!

Goed, maar net iets te luchtig.

Butch Cassidy and the Sundance Kid bevat genoeg elementen om een topper te zijn. Zo is het verhaal goed genoeg. Het geeft immers voldoende ruimte om spanning op te bouwen. Dat lukt bij momenten aardig - ik denk hierbij aan de achtervolgingsscène -, maar uiteindelijk is het geheel me een beetje te luchtig. De door velen gesmaakte fietsscène vind ik tenenkrommend (een fiets in een western??).
Als kijker wil ik een voldaan gevoel hebben als de film eindigt, en dat voldaan gevoel geven lukt de film wél. Dat komt voornamelijk door shoot-out en het fraaie eindshot.

Paul Newman stelt mij hier een beetje teleur. Ik zie hem nochtans graag bezig, maar hier wordt hij overklast door Robert Redford - van wie ik nochtans niet de grootste fan ben. Vooral in de grimmigere stukken komt hij goed over. Hij heeft hier ook zo'n karakterkop met die snor en bakkebaarden, ook niet onbelangrijk natuurlijk.
Het is misschien ook de moeite Katharine Ross even te vermelden. Ik sta nogal sceptisch tegenover vrouwen in een western (ik zie ze graag, hoor, maar er zijn te veel westerns waarin vrouwen irriteren), maar zij staat wel redelijk te acteren. Ik zag ook de naam Sam Elliott verschijnen in de credits, maar die heb ik (helaas) niet opgemerkt.

George Roy Hill maakt - net als in The Sting - geregeld gebruik van foto's die dan zo mooi 'gefilterd' zijn. Zoiets is wel sfeervol, en past wel in een western - de kleuren, bedoel ik dan, niet al die foto's. Bepaalde scènes zoals de achtervolgingsscène zijn fraai in beeld gebracht, maar hier en daar ontbreekt het echte, authentieke westerngevoel.
Qua muziek valt het mij tegen. Ik ben al niet voor gezongen liederen in een western, maar hier is het gewoon slecht.

Butch Cassidy and the Sundance Kid heeft op papier alles om een topper te zijn (degelijke regisseur, goeie cast, redelijk plot), maar wijkt meermaals af van het serieuze en daar knelt - voor mij dan toch - het schoentje.

3,5

Leuk, erg leuk, maar niet fantastisch. De film is net wat te luchtig en sommige stukken duren me te lang. Daar tegenover staat leuke humor, een topduo, fijne muziek en mooie beelden. Een ontspannen wegkijkfilm, maar geen absolute top.