Fargo (1996)

Oke, dat kan zijn. Ik hoef echt niet alleen mooie mensen in films hoor, begrijp me niet verkeerd, maar ik vond het in deze film allemaal dermate storend (de mensen, hun gedragingen, hun manier van praten, hoe de film eruitzag) dat ik hem met moeite afgekeken heb.

Het blijft toch ook allemaal hoe je het zelf ervaart, ik vond de eenzame winterlandschappen juist schitterend, ze gaven de film ook iets claustrofobisch. De setting in een verlaten streek met het typische taaltje kon niet beter. Het verhaal is geniaal, te idioot voor woorden, spannend en grappig. Gewelddadig en gevoelig. De cast had niet beter gekozen kunnen zijn, de ene acteur doet het nog beter dan de andere.

The Big Lebowski vond ik weer veel minder, maar kan me best voorstellen dat je daar een enorm plezier aan beleeft. Fargo steekt wat mij betreft met kop en schouders uit boven alles wat de Coen brothers hebben gemaakt en dat is heel veel moois.

Gisteren voor het eerst gezien. Wist niet zo goed wat ik moest verwachten, alleen dat het ging om een misdaad die in de soep zou lopen. Erg goede film. Wilde eerst leuke film zeggen, maar weet niet of dat goede woord is. Hoewel het wel komisch gebracht wordt, zijn de gebeurtenissen dat allerminst. Het is niet goed in één genre te proppen en ook dat is sterk aan de film. Er zit komedie in, maar ook brute misdaad en drama.

Ik kon me trouwens niet voorstellen dat het niet alleen gebaseerd was op ware gebeurtenissen, maar ook nog eens exact verteld wordt zoals het gegaan is zoals aan het begin van de film wordt aangegeven. Alleen de hele set-up van Jerry is al absurd, vooral omdat hij zijn vrouw laat ontvoeren door twee criminelen die hij kent van iemand die bij hem werkt. Hij kent ze dus eigenlijk helemaal niet, maar dat weerhoudt hem er niet van om ermee door te gaan. Het is bovendien al een vergezochte manier om geld te verdienen, maar goed. De meeste personages zijn niet erg slim, dus ik was dan ook niet helemaal verrast toen ik aan het einde van de aftiteling toch te zien kreeg dat de hele film fictief is en helemaal niet op waarheid gebaseerd is.

De twee criminelen vond ik leuk, vooral Steve Buscemi die niet goed tegen lange stiltes kan en er daarom vaak maar wat op los bazelt. Peter Stormare speelt ook een goede rol, maar een compleet ander type dan Buscemi. Frances McDormand heeft één van de twee centrale rollen in de film, die me ook wel goed beviel. Zij ontrafelt het hele "mysterie". Zo moeilijk is het allemaal niet, maar goed, dat hoeft ook niet.

Met William H. Macy, de andere centrale persoon, kan ik altijd wel lachen. Hij werkt zichzelf steeds dieper in de nesten en kan vrij weinig uitrichten om de schade te beperken. Het is goed te zien hoe hij steeds meer de controle kwijt raakt over het hele gebeuren. Vooral de scène waar hij tegen z'n schoonvader wil gaan vertellen dat zijn vrouw ontvoerd is vond ik erg grappig. Hij oefent een paar keer en wanneer hij dan gaat bellen en zijn verhaal wil doen krijgt hij eerst de receptioniste aan de lijn, waardoor hij stopt en vraagt of hij zijn schoonvader mag spreken. Heel onnozel, maar erg komisch vond ik.

Ook de twee "getuigenverklaringen" vond ik leuk. De twee prostituees die een beschrijving geven van Steve Buscemi en niet verder komen dan: "kinda funny looking". McDormand doet een aantal pogingen om er nog wat zinnigs uit te krijgen, maar geeft het op een gegeven moment toch maar op. Iets later in de film doet de oude man die zijn stoep staat schoon te vegen het nog eens over en begint dan over het weer te vertellen. Eigenlijk hele onnozele scènes, maar ik vond ze toch erg komisch.

De film zit vol met dergelijke scènes en ik vond het dan ook een erg geslaagde film. Ik kan me echter ook wel voorstellen dat men hier weinig aan vindt. Het is geen hele snelle film en je moet de humor kunnen waarderen. Als dat aan je voorbij gaat of het doet je gewoon weinig, dan blijft er een misdaadverhaaltje over dat zich niet echt onderscheidt van een hele hoop andere films.

4,5*

Heb hem deze avond nog eens vanonder het stof gehaald, want het was weer een behoorlijke tijd geleden dat ik deze film heb gezien. Het enige dat ik me nog kon herinneren waren de besneeuwde vlaktes.

Fargo straalt een geweldige sfeer uit, wat volgens mij het sterkste punt is van de film. Het geeft echt een geweldig gevoel wanneer je ’s avonds vanuit je luie zetel naar die prachtige besneeuwde vlaktes van North Dakota zit te kijken. Je begint zelfs spontaan te dromen dat het plots begint te sneeuwen. Wat mij betreft is Fargo één van de mooiste sfeerfilms ooit. Het verhaal is simpel, maar het werkt wel duidelijk en verveelt bovendien geen minuut.

Steve Buscemi vond ik een geweldige vertolking neerzetten als Carl Showalter, een halve gare gangster. De momenten dat hij wat zit te lullen tegen zijn maat die geen woord zegt, zijn echt heerlijk. Ook William H. Macy zet op een knappe wijze zijn personage Jerry Lundegaard neer. In het begin leek hij een echte sukkel, maar naargelang hij dieper in de problemen raakte, kreeg ik toch wat meer sympathie voor hem.

De gebroeders Coen hebben van Fargo een zeer mooie sfeerfilm gemaakt, die van mij 4.5* krijgt.

Nou, het zal mijn avond wel niet geweest zijn maar ik vond hem nou bij lange na niet zo bijzonder dat íe in de top 250 staat. Een magere 3,0 van mij.

De Coen-brothers hebben veel talent maar maakten in '96 toch maar een redelijke film waar ik niet van weggeblazen werd. Het beste aan de film zijn de acteerprestaties van Macy, Buscemi en kompaan en de verzameling aan verschillende typetjes in het hol van Pluto.

Het charmantste van de film was dan ook dat het zich in the middle of nowhere afspeelt, waar het lijkt alsof je alles kunt uitvoeren. Het blijft wel bij lijken want de politieagente is heel wat beter dan haar eerste indruk die ze afgeeft. Er zit wel droge humor in maar had er op dat vlak héél wat meer van verwacht. Esthetisch gezien is er niets aan te beleven, het volledig tegenovergestelde van The Big Lebowski op dat vlak.

Misschien dat er ooit nog een halve ster bijkomt als ik hem in de winter bekijk, dan is ie misschien meer sfeervol. Maar van 'Fargo' zal ik nooit van mijn stoel worden geblazen.

Meesterwerk.

Redelijk goede film.

Het verhaal begint erg sterk, een geniaal concept voor een film natuurlijk. Ik heb geregeld krom gelegen van de sulligheid van de twee ontvoerders. Het was allemaal erg goed uitgewerkt alleen vanaf het punt dat die detective erbij komt gaat de film de mist in. Het komt allemaal niet meer ze grappig over en de situaties worden meer misdaad en minder komedie.

Het acteerwerk in deze film was erg goed. Vooral Macy en Buscemi acteerden erg goed.

Prachtig gefilmd.

Toch miste de film iets.

De hoeveelheid Joaaahh die in deze film gezegd wordt met zo'n zeurderige toon is echt niet normaal meer. Ben ik de enige die dat is opgevallen?

3*

Yaaa, vast!

Die scène waar ze de oude klasgenoot via de telefoon spreekt is echt gewoon te erg. In een gesprek minstens 15-20 keer joaaahhh.

Ik ik snap je grap nu pas

Het vele ge-yaaa hoort bij het dialect van die streek. Je kan er meer over lezen onder het kopje 'Accent' op wiki. Ook aan te raden is de docu Minnesota Nice over het ontstaan, de achtergronden en het productieproces (ook weer over het accent onder andere) van Fargo; check de extra's van dvd's op blurays (ik neem aan dat er al een bluray uitgave van is?).

Nee, ik denk dat die derde keer weinig zal helpen killerfreak. Een tweede keer wil nog wel eens helpen, maar ik denk dat wat jij omschrijft gewoon een persoonlijke smaak is, je hebt je best gedaan om de film een tweede kans te geven en de film zal dan vermoedelijk in jouw beleving niet veel beter worden.

Ik herken dit overigens hoor, had hetzelfde bij The Big Lebowski, kon mij ook na twee keer kijken niet volledig overtuigen, niet zoals de film dat bij mijn vrienden deed. Heb die film ook een 3.5 gegeven en aanvaard het maar

Blijft een erg sterke en komische prent, deze Fargo. Macy en McDormand zijn geweldig maar het is voor mij Buscemi die weer met de film aan de haal gaat. Wat een acteur toch. Verder ook sfeervol in beeld gebracht.

Af en toe wel iets te flauw (die man van McDormand bv.) maar bij momenten echt een hilarisch gebeuren. Misschien wel de allerbeste van de Coens.

Dikke 4*

Als ik aan Fargo denk denk ik aan Frances McDormand. Buscemi is ook geweldig en heel erg leuk, maar wie weet komt het wel door de laatste scene als ze hoogzwanger in bed ligt en je haar bijna de toekomst in ziet kijken in deze vreemde soms uiterst gewelddadige wereld.

Yaah, wat zal ik er van zeggen..
Matig filmpje. En het is mij een raadsel hoe deze in de top 250 terecht komt.
Bij vlagen wel vermakelijk en spannend maar vond het geheel veel te traag en te langdradig.
De slaapverwekkendheid won het toch van de spanning, Yaah.

Coen-klassieker Fargo draait nog eenmaal in Rialto. Vijf prangende redenen om te gaan:
Laatste kans: Fargo | Cineville

Wat een prachtig omschreven redenen om te gaan kijken!

Zag vannacht nog Scarlet Street (1945) met daarin Dan Duryea. En niet alleen vanwege de gelijkenis met Macy moest ik bij die film regelmatig aan de Coens denken.

Maar Jerry Lundegaard (ook al heb ik Blood Simple. hoger zitten) blijft een geweldig personage en Fargo een juweel van een film.

Met die genoemde banaliteit ben ik het grotendeels eens, maar Gaear Grimsrud is toch een zeer brute, ijskoude en effectieve (serie)moordenaar/crimineel, tot hij vrij makkelijk gepakt wordt dan; maar in ieder geval geen bang of onhandig (mogelijk wel onzeker, maar dat blijft wat in het midden) mens....

Ongelofelijk dat deze bij de beste 250 films van deze site hoort. Vond het verhaal wel aardig (waar gebeurd ook), maar vond het acteurwerk dermate slecht dat ik mij afvroeg of ik wel de goede Fargo had gekocht en niet een veredelde b versie ervan. Vond alle personages zo knullig overkomen dat ik na een uur bijna geen zin had om hem verder uit te kijken. Maar toch maar gedaan.

Godzijdank is dit maar een korte film anders had hij teveel gevergd van mijn zitvlees.

2*

Misschien lag het aan mijn (veel te) hoge verwachtingen, die de broertjes Coen vrijwel altijd waar maken, maar deze keer totaal niet.
Ook de wetenschap dat deze film 15 jaar oud is, kan niks goed maken aan het uiterst matige acteerwerk van met name McDormand.

Vandaar dat McDormand een oscar won. Omdat het zo matig was. De humor was deze keer misschien iets te subtiel voor je. Geef deze film over een paar jaar nog maar eens een nieuwe kans.

Helemaal mee eens. Dat ie 15 jaar oud is merk je amper..

De film is met om. The Big Lebowski één van de toppers van de Coens kun je wel zeggen. Ik vind overigens dat juist de Coenlfilms- ook de mindere zoals Intorable Cruelty (beetje te zoetsappig en een wat doorsnee verhaal) en Barton Fink (komt wat traag op gang, is wat saai) - juist ALTIJD opvallen vanwege GOED tot ZEER GOED (Barton Fink) acteerwerk.

Viel me erg tegen. Het verhaal was behoorlijk zoals je van de Coen verwacht, geen erg bijzonder thema en ik ontdekte er ook vrij weinig diepte in. Natuurlijk wel weer erg goed acteerwerk.

Als misdaadkomedie misschien wel de beste in zijn soort met een absolute droomrol van Frances McDormand en fraai camerawerk van Roger Deakins. Vanwege het overvloedige bloed niet helemaal een kolfje naar mijn hand, maar niettemin een erg goede film.