Brother (2000)

Leuke Kitano weer!

De film begint wat rommelig, maar komt na twintig minuutjes lekker op gang. Het is een typisch misdaadverhaaltje, dat wel enigszins voorspelbaar is, maar daarnaast ook bij vlagen erg vermakelijk is om te zien. De Japanners zijn hier ook geen mannen van woorden, maar vooral van daden, wat tot een paar sterke en harde scenes leidt. Bijvoorbeeld de vingerafhakmomenten, maar ook het moment dat een Japanner beweerd zich wel te durven doden, omdat hij alles voor Kitano overheeft en het dan ook meteen doet, was voor mij erg verrassend.

Qua stijl zag het ook verzorgt uit. Kitano speelt zelf ook weer een mooie rol. Hetzelfde als in Sonatine, maar wederomoh zo cool! Verder zit er nog wel wat leuke humor in, dobbelscene, basketbalsceneal is de film vooral op dat gebied wel duidelijk de mindere van Sonatine. Ondanks dat is het een vermakelijke film en kijk ik stiekum alweer uit naar een volgende Kitano.

3,5*

Ik hou van Kitano's films maar deze ondanks dat ie erg herkijkbaar is vind ik toch 1 van zijn minsten.
En dat vind ik vooral liggen aan de manier van acteren van de Amerikanen. Ik weet niet of het aan mij ligt maar het lijkt erop dat Japanners en Amerikanen een heel verschillend idee van acteren hebben. Amerikanen over the top en stoer terwijl de Japanners juist terughoudend zijn.
Wat het ook is, het mixed niet goed.

Vermakelijke gangsterfilm dat wel maar technisch gezien zit ie niet helemaal jofel in elkaar.

Prima film van Takeshi Kitano die hier zelf het hoofdpersonage neerzet. En wat voor een personage, Yamamoto is toch wel memorabel te noemen. Wat een onbevreesde kerel is dat toch.
Er wordt eigenlijk wel door iedereen goed geacteerd, maar het zijn toch de Japanners die het meest overtuigend overkomen.
Het verhaal is niet moeilijk om te volgen, maar ik vind het wel wat jammer dat het tegen het einde met de Italianen nogal warrig begint te worden. Maar goed, het is in elk geval wel een fijne film om te volgen, vooral ook door de humor die hier zeker wel bij past.
Wat Brother een stuk beter maakt dan de gemiddelde misdaadfilm zijn enkele bikkelharde scènes. Je eigen buik openrijten of je vinger afhakken zonder ook maar één seconde te twijfelen, dat zijn momenten die je niet snel vergeet. Ook het moment als Kitano in de auto tussen de vijanden zit en de manier waarop hij daar uitraakt is onvergetelijk. En zo kan ik nog wel wat meer momenten opnoemen.
Ook het camerawerk is een pluspunt. Regelmatig worden we getrakteerd op erg mooie beelden.
Brother is dus een prima film en een aanrader!

Was toch wel redelijk verbaasd dat ik deze terugvond in de, overigens vrij beperkte, DVD bak hier bij m'n ouders. Blijkbaar een toevalstreffer ergens goedkoop gevonden ofzo, want de naam Kitano deed helemaal geen belletje rinkelen bij ze.

In ieder geval was ik wel blij, dan had ik 's avonds laat nog iets te kijken. Zeker niet de beste Kitano uiteindelijk, maar wel vermakelijk. Stijlvol gefilmd, Kitano zelf is erg cool, maar als regisseur krijgt het Amerikaanse deel van de cast niet helemaal goed aan de praat. Echt memorabele scenes zitten er ook niet in, en had met die scenes op het strand een beetje het gevoel dat hij iets te veel wilde verwijzen naar Sonatine.

3*

Harde gangsterfilm met veel geweld en bloed, maar ook grappige momenten.

Kitano en Epps zijn het leukst met hun moorden, gesprekken en weddenschappen.

Aardige film maar niet meer dan dat. Beelden zijn soms erg mooi, een paar goede scenes zoals de zelfmoord van Harada waarbij de darmen eruit hangen.. Sommige Amerikaanse acteurs vond ik maar matig.
De laatste scene in de auto is betreurenswaardig. De boodschap was wel duidelijk zonder die scene, en het verstoorde de climax enorm.

Toffe film van Kitano weer.

Toch had van mij het begin niet echt gehoeven. Ik snap best dat zo'n introductie van de het yakuza-wereldje in Japan wel nodig kan lijken maar echt boeiend was het niet. Eerder wat verwarrend.

In Amerika wordt het een stuk leuker. Het script is goed geschreven, de personages passen hier goed binnen en Kitano gaat goed om met de mengeling van Engels en Japans. Leuk is een aantal grappige scènes (basketbal, strand, papieren vliegtuigje) die hij tussen al het serieuze en gewelddadige stopt. Levert een mooi contrast op en deed me af en toe denken aan films van Johnnie To.

Verder ook erg sfeervol geregisseerd en een fijne soundtrack. Dikke 4*