Clean, Shaven (1993)

Is dit jouw review? Waarom staat de adoptiemoeder van Nicole beschreven als haar moeder?

Yup, dat is mijn recensie ik verspreid de link van mn blog altijd, in de hoop zo een groot publiek te kunnen bereiken
"De moeder van het dochtertje van Peter" (ik neem aan dat je op deze in doelt), hiermee verwijs ik naar Nicole's biologische moeder en niet haar adoptiemoeder

Ja dat klopt dus niet. De detective waar je op doelt heeft min of meer een "relatie" met de adoptiemoeder, aangezien haar biologische moeder dood is.

O! Mijn fout Bedankt voor je scherpe observatie, ik zal het zsm verbeteren!

Ik heb het bekijken van dit filmpje zeer lang uitgesteld maar vanwege de hoge waardering van enkele users dit nu eindelijk maar eens bekeken. Wel, ik kan er kort over zijn. Dit soort extreem depri films zijn duidelijk niet aan mij besteed. Het kijken hierna ervaarde ik als een kwelling en hoewel dit filmpje nog geen tachtig minuten duurde, duurde het voor mijn gevoel eindeloos lang. Om zo'n film te maken moet je volgens mij zelf ook in een zware depressie zitten, anders lukt dat volgens mij eenvoudigweg niet. Er was werkelijk niets positiefs te bespeuren in deze film. Lelijke fotografie, zwaar depressieve muziek, enkele zeer schokkende scènes die in een horrorfilm niet zouden misstaan, mensen waar geen enkele vrolijkheid van afstraalt. enz enz enz. Ik zou er zelf neerslachtig van worden. Vanavond toch maar iets vrolijks bekijken.

Ja inderdaad, niet dat je dan meteen deze film goed moet vinden als je die films in je top 10 hebt staan want de stijl kan je helemaal tegen staan maar de redeneringen dat deze film té depressief moet zijn vind ik dan wel weer raar.

Misschien totaal niet in de stemming of had je iets anders verwacht?

Achter die films zit voor mij een zeer duidelijke filosofische boodschap en bovendien vind ik de cinematografie en de soundtrack voor die films voortreffelijk. Dat kan ik absoluut niet zeggen van Clean, Shaven.

Wat er filosofisch is aan die drie genoemde films is mij een raadsel, maar dat is hier verder niet aan de orde. De beeldtaal en bijvoorbeeld geluidsband die Kerrigan heeft gekozen zijn zeer goed getroffen. Erg beklemmende film, inderdaad erg deprimerend, maar ook erg krachtig.