Dead Man (1995)

Vond t maar een saaie bedoeling, regisseur heeft duidelijk hele oude Westerns bekeken en net gedaan of hij er zelf eentje maakte. Zwart-wit waar composities waar ik niet bepaald blij van word. Wat grappige mannetjes en momentjes hier en daar, maar voornamelijk grijsheid en saaiheid. Boe! 2*

Na het boeiende begin is het beste er helaas wel af. Er volgt daarna vooral veel van hetzelfde. Jarmusch' humor kan ik altijd wel waarderen, maar deze film is wat te saai en kent te weinig grappige momenten. De muziek is wisselvallig, net als de personages trouwens.

Inmiddels mijn 5e Jarmusch, 2x kleur en 3x zwart/wit. Ik heb tot nu toe in ieder geval veel meer met zijn kleurenfilms dan met zijn zwart/wit films.

2.0*

Niet helemaal overtuigd. Ik mis vooral de humoristische ondertoon die ik in andere films van Jarmusch terug zag. Niet dat het niet aanwezig is, maar het is wel erg schaars. Naarmate de film vorderde des te meer het allemaal wat eentonig aanvoelde en dat elektrische deuntje wekte op een gegeven moment aardig wat irritaties op.

Dit was toch een geniale quote?

Benmont Tench: Who are you travelin' with?

William Blake: Uhm... Nobody.

Magnefieke incidentele score van Neil Young trouwens.

Raar, het deed mij juist in een diepe slaap vallen.

Vreselijke tenenkormmende soundtrack! Dat geluidje word te pas en te onpas erin gegooid en voegt niks toe. Verder vond ik de film erg nikszeggend. Persoonlijk vind ik dit de minste film die ik gezien heb Jarmusch

Maand terug gezien en heb eigenlijk nu al weer zin om hem te herzien. Dit effect hebben maar een paar films op mij dus ik sluit niet uit dat het oordeel hoger uit komt na de herziening. Fascinerende film dit.

Mooie, sfeervolle en licht filosofische film over een kantoorklerk die door een misverstand wordt aangezien voor een meedogenloze killer en samen met een Engelstalige indiaan het land doorkruist op zoek naar spirituele verlichting. Daarbij worden ze op de voet gevolgd door drie premiejagers die het op de klerk hebben voorzien aangezien er een ondertussen prijs op zijn hoofd staat.

Jarmusch trakteert ons op mooie, in zwart/wit geschoten plaatjes, een schijnbaar on-the spot geimproviseerde elektrische gitaarsoundtrack van Neil Young en prima acteerwerk van acteurs zoals Johnny Depp, Lance Hendriksen, Gary Farmer, Gabriel Byrne, John Hurt en Michael Wincott.

Het verhaal kabbelt rustig voort en stukjes uit de gedichten van poëet William Blake (ook toevallig de naam van de hoofdpersoon) worden veelvuldig aangehaald. Verwacht dus geen conventionele western zoals bv 3:10 to Yuma, want dat is dit dus absoluut niet. Wel een prima filmpje als je er in de juiste stemming voor bent.

Tip: als je hiervan kon genieten dan is Blueberry misschien ook wel wat.

Dit zegt veel zo niet alles.

Je twijfelt over jezelf.

Je weet niet of je er iets van vind maar je geeft wel een oordeel.

Dus je vind er wel iets van maar dat weet je eigenlijk niet.

Misschien moet je films even links laten liggen en eerst proberen uit te zoeken waarom je twijfelt aan je eigen "vinden".

Wazige maar gave film, typisch Jarmush ook. Dat wil zeggen bizarre personages,die constant onderweg zijn, bevreemdende dialogen, een nogal apart gevoel voor humor, een film die zich via een sukkeltempo ontwikkeld en prachtig zwart/wit camerawerk.

Dead Man is een poetische trip, een spirituele reis naar...? Ja naar wat eigenlijk? Toen ik de film zat te kijken deed het me wel een beetje aan Stalker denken. Een reis naar het ultieme weten waar alle eenvoudige stervelingen op deze aardkloot aan begonnen zijn op de dag dat het levenslicht werd gezien. Maar ook iets wat in de hectiek van het (westerse) leven vaak is verloren gegaan. Zoiets dus
Jarmusch bekleedt zijn reis wel met meer humor en verwijzingen naar de populaire cultuur, zijn personages krijgen quotes uit gedichten en songteksten.
De reis begint in Machine, wat al "The end of the line" wordt genoemd. Een smerig, donker Charles Dickens-achtig western stadje. De verwezenlijking van het aardse doucheputje, zweet, hoeren, drank, geweld, modder. Door het noodlot moet Blake dit oord verlaten en onder begeleiding van zijn spirituele gids, de Indiaan Nobody, en achternagezeten door een drietal geschifte premiejagers onderneemt hij een gewelddadige reis naar een beter iets, een spirituele verlossing. Volgens mij door de kijker vrij in te vullen wat dit dan is...

Depp is prima in zijn rol als schuchtere accountant die zich ontpopt als een van de meest gezochte outlaws van het Wilde Westen. Een veel meer ingetogener rol dan zijn capriolen uit Pirates of Fear and Loathing, deed me bv meer denken aan zijn optreden in Edward Siccorhands. Verder zijn de andere rollen echt lekker bizar. Zo'n Indiaan Nobody, die vooral in gedichten en raadsels spreekt, een fabrieksdirecteur die tegen zijn opgezette beer praat, een premiejager die met een knuffelbeer slaapt, Iggy Pop in een jurk die zijn eigen interpretatie geeft van Goldie Locks. Hoe verzin je het? Maakt niet uit, heb er veel plezier aan beleeft.

Het zwart/wit camerawerk van Robby Muller is fantastisch, blijkt toch iedere keer weer een vruchtbare samenwerking op te leveren samen met Jim Jarmush. Daarbij komt de muziek van Neil Young, die ik och wel erg mooi vind passen in deze Dead Man. Het breekt ook met wat bij een western zou horen en werkt daarom extra bevreemdend.

Meer dan prima film dit. 4 dikke sterren voor mijn 1111e stem op de site.

Een spirituele reis door het wilde westen met William Blake als onze gids. Neil Young weet met zijn gitaar de juiste sna(a)r(en) te raken en Jim Jarmusch schiet in de roos.

Hoewel deze film vol zit met religieuze symboliek en zware thema's als leven en dood, hemel en hel en verlossing, doet Jarmusch er nooit te gewichtig over en werkt hij het heel onderkoeld uit, met af en toe wat relativerende humor. Zijdelings geeft hij kritiek op hedendaagse Amerikaanse problemen als wapenbezitters en religiefanatici, maar hij wordt nooit drammerig. De soundrack van Neil Young is schitterend, de fotografie erg mooi en de acteerprestaties prima.

Toen ik deze film de eerste keer zag nam ik hem vrij letterlijk, maar nu zie ik het anders.

William Blake (Johnny Depp) is ongetwijfeld al dood als de film begint, dat verraadt de titel. Hij reist met de trein naar het dorp Machine, de laatste halte van de trein: de HEL. William heeft zijn ziel verkocht aan de duivel (Dickinson, gespeeld door Robert Mitchum) opdat hij zijn boekhouder zou worden. Als William aankomt bij de duivel, blijkt diens belofte niets meer geweest te zijn dan een leugen, een gemene grap. Nu zit William hij vast in een zone tussen hemel en hel, een soort vagevuur. Deze zone zit vol met beproevingen, als je hier sterft, is je ziel voor eeuwig verloren. William kan er alleen uitraken als hij tabak geeft aan de voerman van de grote zee om hem naar de hemel te varen. Uiteindelijk lukt dit door de opoffering van Nobody.

Maar één ding verwart mij. In het begin zegt die man in de trein tegen William: "Look out the window. And doesn't this remind you of when you were in the boat, and then later than night, you were lying, looking up at the ceiling, and the water in your head was not dissimilar from the landscape, and you think to yourself, "Why is it that the landscape is moving, but the boat is still?"
Dat is beslist een verwijzing naar het einde van de film! Dus vraag ik me af..... Is het verhaal niet chronologisch, maar een nooit eindigende cirkel? Was William Blakes bootreis naar de "hemel" tevergeefs, komt hij weer opnieuw uit in diezelfde trein naar de hel? Ook de plaats van de dichter William Blake in dit verhaal snap ik niet (ik heb nooit wat van hem gelezen).
Misschien kan iemand nog een paar dingen verduidelijken. Het is in ieder geval een goed teken dat deze film mij bezighoudt, en ik er graag over wil praten .

De mooiste die ik van Jarmusch ken.

Wat een...opmerkelijke film. Nou ben ik de leeftijd waarop iemand een film alleen vanwege Johnny Depp kijkt inmiddels wel te boven geloof ik, maar eerlijk gezegd weet ik niet of ik me er doorheen had kunnen/willen worstellen zonder zijn prima acte de presence.

Sterke intrigerende openingscène en een fraai geschoten begin in het stadje, maar man man, wat een vreemd en taai middenstuk. Ik was blij dat ik Depp op een gegeven moment tegen de Indiaan hoorde zeggen dat hij tot op dat moment nog niets begrepen had van wat hij allemaal verteld had (of iets van die strekking) want dit bracht een sterk gevoel ven herkenning teweeg.

Gelukkig zaten er her en der ook nog wat uiterst droogkomsiche momenten in en het einde is beslist wel weer erg fraai. Een film waar je voor in de stemming moet zijn, en ik weet niet of ik vaak in die stemming zal zijn als ik eerlijk ben.

Je hoeft ook niet per se alle films te herzien.

Heb je gelijk in natuurlijk, maar enerzijds heeft de film best wel zijn momenten die ik erg sterk vond en die ik toch nog eens zou willen herzien. Maar ik denk dat ik desondanks niet gauw een bui heb van "hè, lekker, vandaag Dead Man weer een keertje'

Heb deze film gezien omdat ik fan ban van Neil Young en de soundtrack al vele malen gehoord had. Doordat ik de soundtrack al zo vaak gehoord had, was het alsof ik de film al haast van buiten kende. Ineens vielen alle stukjes op zijn plaats, de beelden passen perfect bij de muziek en andersom. Niet gek, wanneer je bedenkt dat Neil Young met zijn gitaar door de studio liep terwijl er overal om hem heen de film te zien was; al improviserend kwam te muziek tot stand.

In deze film zien we een heel andere kant van Johnny Depp dan we in de films van Tim Burton of POTC zien. Een beetje vertwijfeld laad hij zich begeleiden daar de indiaan Nobody naar het onvermijdelijke einde, ondertussen als een soort instrument van god handelend.

De plaatjes zijn prachtig, de sfeer is grimmig en het plot... filosofisch. Geen alledaagse film in ieder geval.

YouTube - Dead Man (Soundtrack) by Neil Young .

Onbekende titel ja. Moet ik maar zien dan (:

- You William Blake?

- Yes I am, do you know my poetry?

Briljante sfeerfilm met een waanzinnige soundtrack van Neil Young.

De film is echt zo'n typische belevenis met veel symboliek en poethische scenes die je gewoon over je heen laat komen. Geweldige muziek dus, geweldige dialogen/monologen, lang nazinderende scenes. Verder heeft Jarmusch de film weer prachtig geschoten. Waar zijn laatste (The Limits of Control) me toch wel behoorlijk tegenviel is dat hier zeker niet het geval. De terugkomende herhalingen, typisch Jarmusch, komen weer terug (You got Tabacco?), en de subtiele humor is keer op keer fijn en absoluut niet storend.

Grootse, nagenoeg perfecte film. Eigenlijk wel mijn favoriete Western, is dan ook eigenlijk amper een echte Western te noemen. Geweldig gewoon.

4.5*

Gisteravond sinds lange tijd weer eens gezien, en ik heb er met volle teugen van genoten. Hij is me beter bevallen dan de eerste keer. Prachtig camerawerk, en zeer goed spel van Johnny Depp. De film is inderdaad een belevenis vol symboliek. Je moet gewoon gaan zitten en genieten van deze prachtige film. Het liefst zou ik em vanavond nog een keer kijken, heerlijk. Ook een hele andere western film dan dat we gewend zijn. Komt zoiezo doordat het zwartwit gefilmd is, prachtig gedaan overigens. Je zou het amper een western kunnen noemen. Op z'n tijd zeer komische situaties. Anyway prachtige film .

Phoe, wat vond ik nou van dit Dead Man. Aan de ene kant was dit een erg fasinerende film, die een erg sterk eerste uur kent. Daarin zaten ook nog een paar geniale scenes. Neem bijvoorbeeld de treinrit en de scene als hij Machine binnenloopt. Geweldig! Ook vond ik de soundtrack van Neil Young briljant. Past ook perfect in deze film waar toch al weinig normaals aan is.

Maarja, hier zit helaas ook nog een andere kant aan, want het tweede uur vond ik een heel stuk minder. Sommige momenten waren zelfs erg saai, en had ik moeite om mijn ogen open te houden. Ik was wel wat moe, dus dat kan ook hebben meegespeelt. De film zit vol poethische scenes, die je zoals Montorsi al zeg, maar gewoon over je heen moet laten komen. Niet alles was even interresant, en hier en daar was de film ook vrij vermoeiend. Al zaten er toch ook weer een hoop komische momenten in het tweede deel. Verder is de film erg mooi in zwart-wit geschoten en zitten er een hoop hypnotiserende scenes in. Met als toppunt de eindscene.

Johhny Depp ben ik normaal niet zo'n fan van, maar hier zetten hij wat mij betreft de sterkste rol uit zijn carriere neer. Wat een acteerprestaties zeg, totaal niet verwacht. Maar verder vond ik het eerste uur bij vlagen geniaal, maar het tweede uur soms zelfs erg saai. Een herziening verdient deze film zeker, heb zo'n gevoel dat de score dat wel eens veel hoger uit kan vallen.

3*, ben benieuwd naar meer van Jim Jarmusch

Ik geef eigenlijk nooit een 5 maar voor mij persoonlijk klopt alles. Muziek, sfeer en visueel geniaal. Voor mij zijn dit ook een van de belangrijkste elementen in deze film. Daarnaast hou ik wel van de vaagheid en het slome stijl van Dead Man.

simonvinkie ik zou zeggen kijk hem over een aantal maandjes nog een keer. Een aantal vrienden van mij waren eerst ook niet zo te spreken over de film maar zij gaven ook toe dat ze vrij moe waren. Na de film te hebben herzien waren ook zij overtuigd van de kwaliteit van de film. Zelf vind ik het zeer jammer dat deze film zo'n lagen waardering krijgt. En vaak verkeerd word begrepen.

De muziek is van een zeldzaam hoog niveau, het werkt zowel hypnotiserend als angstaanjagend. Johhny Depp's beste rol ooit, voor mij dan aangezien ik normaal niet zo'n fan van hem ben.

Iedereen heeft het over een geweldige soundtrack van Neil Young maar de gehele film is een doorlopende soundtrack die meer in elkaar overvloeid zonder echt te stoppen.

Deze film is inderdaad uit 'filmografisch' oogpunt helemaal fantastisch. Om een of andere manier vond ik 'm net iets minder 'genietbaar', daarom 4 ipv 5 sterren.

Ben ik absoluut van plan.

Geweldige film. De fraaie muziek van Neil Young in combinatie met het geweldige acteerwerk van Depp & Farmer en de prachtige omgeving zorgen voor een volledig hypnotiserende film.

4.5*

Een bijzondere en fantastische film. En met een Indiaan die Nobody heet. Geweldig!

Helemaal geen gekke film.

Als bepaalde karakters iets minder karikaturaal geweest waren had ik hem denk ik nog sterker gevonden.

Heeft deze film enkel 'western' als genre? Ik heb tijdens deze film toch ook vaak moeten lachen. Ik dacht dat dit een komedie was

En bij herziening de volle vijf sterren. Fenomenaal! In mijn top 10!

is deze film ooit op tv geweest?