Listen to Me Marlon (2015)

Coolste persoon ooit geleefd. Must see

Jep, die ga ik zeker zien! Misschien van de week al.

Aan de hand van therapietapes van de getalenteerde, legendarische, levendige, maar onrustige en verstoorde Marlon Brando, stond zijn, in de kern pijnlijke, persoonlijk leven, in deze originele, fascinerende en intieme documentaire (of onthullend zelfportret), centraal. Ik wist niet dat hij een voorvechter van gelijke burgerrechten was. De film ging vergezeld van beelden van zijn meest succesvolle films. Gezien de openheid vond ik het opmerkelijk dat zijn vermeende biseksualiteit onbesproken bleef.

Meeslepende documentaire, die zo vol zit met herkenningspunten uit de films van Marlon Brando (1924-2004) en met intrigerende quotes dat je na afloop bijna opnieuw gaat kijken.

Zijn moeder was een alcoholist.

Zijn vader handelsreiziger, intimiderend, barfighter en eveneens alcoholist; iemand die alleen in geld dacht en eigenlijk verbaasd was dat een "lapzwans" als Marlon met "zo weinig capaciteiten" zo'n carrière wist op te bouwen.

De hypocrisie van (film)opnamen komt duidelijk naar voren als hij en zijn vader samen tijdens een interview voor de camera quasi amicaal grapjes zitten te maken.

Aan zijn opvoeding heeft Marlon een anti-autoritaire houding overgehouden, die hij positief heeft weten om te buigen naar zijn maatschappelijke betrokkenheid.

Zijn filmcarrière heeft hem gegeven wat hij zocht: vrijheid, met als bijbehorende citaten uit de documentaire "acting is surviving" en "people want to be like the person on screen". Die vrijheid vond hij ook terug op zijn atol Tetiaroa in Frans Polynesie. De liefde voor Tahiti werd gecombineerd met de opnamen van Mutiny on the Bounty (1962).

Een ander citaat uit de film, een motto met verwijzing naar de opvoeding in zijn eigen jeugd: "Doe het anders".

In zijn persoonlijke leven heeft hij met zijn eigen gezin helaas een aantal nogal forse downs moeten ondervinden.

Dat heeft alles bij elkaar zijn sporen nagelaten bij hem.

In de documentaire komt tevens zijn docente Stella Adler (1901-1992) van haar Conservatory of Acting in New York naar voren. Stella was verder een actrice en toneelspeelster. Op haar beurt is zij beïnvloed door haar mentor Konstantin Sergejevits Stanislawski (1863-1938), Russisch toneelacteur, toneelregisseur en theatertheoreticus. Invloeden van die twee moeten bij Marlon Brando terug te vinden zijn.

Best oké.

Ik ben absoluut geen Brando fan, gelukkig is dit geen klassieke bewierrook-docu geworden. In de plaats een egodocument om U tegen te zeggen, waarbij Brando gelukkig niet bang is om ook de mindere momenten uit z'n leven aandacht te geven, ook gelukkig zonder daar al te zielig over te doen.

95 minuten is wel eerder lang om naar het gekreun van Brando te luisteren, een geweldig aangename stem heeft de man niet. Ook het stuk rond method acting vond ik net wat minder boeiend, allicht omdat dat toch ook al ietwat passé is qua gedachte.

Maar verder een sfeervolle docu die een open kijk geeft in de geest van één van de bekendste mid-klassieke acteurs. Toch zelden dat je zo'n docu voorgeschoteld krijgt, zou graag meer van dit type docus zien, eerder dan de typische opgepoetste geschiedenisopties die hier doorgaans voor moeten doorgaan.

3.0*

Goeie documentaire over één van de beste acteurs aller tijden, Marlon Brando. Geen standaard documentaire waarin iedereen de loftrompet afsteekt. Dit komt voornamelijk door de opzet waarbij Marlon Brando aan de hand van zelf opgenomen, persoonlijke bandopnamen zelf de hele tijd aan het woord is. Hierdoor kruip je wat meer in het hoofd van de acteur/man.

Een ongewone documentaire over een ongewone man of moet ik zeggen buitengewone man.

Film brengt naast de gebruikelijke filmfragmenten - hier toch wel enkele markante die een mijlpijl betekenden in Brando's carrière - heel wat zelf opgenomen audiowerk die levensbevindingen van de acteur bevatten. Een man die zich zelden bloot gaf - Bertolucci probeerde het met zijn "Last Tango in Paris" en daarmee voelde Brando zich wel wat gepakt - maar die wel uitkwam voor zijn ideeën over rassendiscriminatie (Hij weigerde een Oscar omwille van de harde houding van de Amerikaanse Staat tov de oorspronkelijke bewoners van het land en gaf hiervan uiting in een spetterend pleidooi waarbij zelfs het western filmgenre niet werd gespaard). Soms hekelde hij zijn acteur-zijn en noemde zichzelf een zakenmens en eens liet hij zich ontvallen: "Ik wou dat ik geld genoeg had om er "rot op" tegen te zeggen". Laten we dat maar met een korreltje zout nemen, maar dat het een man was die van schoonheid hield staat vast, wat hij uitte met zijn verafgoding van het eiland Tahiti en zijn bewoners.

Dergelijke documentaire die een beeld ophangt van een heel merkwaardige actuer is altijd graag meegenomen en is een beste fictiefilm waard.

Meesterlijk geconstrueerde documentaire over leven en carrière van Marlon Brando. De filmmakers kregen exclusieve toegang tot persoonlijk filmmateriaal en honderden uren audio, waaruit men een commentaartrack heeft weten samen te stellen die perfect bij het getoonde beeldmateriaal past. Op deze manier levert Brando zelf commentaar bij de archiefbeelden en filmfragmenten. Het resulteert in een indringend, vaak tragisch portret van een uniek maar getroebleerd talent.