Il Dio Serpente (1970)

Goede toevoeging

Sexploitation/blacksploitation klassiekertje van Vivarelli, een vrij vroeg voorbeeld van het genre dat vooral gekend zou worden dankzij de films van zio D' Amato met Gemser. Horror is dit absoluut niet, al zit er wat semi-voodoo mumbo-jumbo in en valt er een mysterieuze dode, maar dat is bijzaak. Met dat voodoo gedoe wordt gesuggereerd dat het hier Haïti zou betreffen, namen worden niet genoemd maar het geheel werd opgenomen in Colombia en Venezuela.

Cassini is vreemd genoeg niet alleen op vakantie, maar met een vent die haar vader had kunnen zijn en haar echtgenoot is " niet vanwege het geld" , zegt ze...ze ontmoet echter Cunningham die meteen naakt gaat en haar al even zwarte en naakte vriend Palacios, die niemand minder is dan de slangengod- wat een diepe symboliek toch weer- Jambaya, die uiteraard het vermogen heeft om zijn gelovigen intens genot te verschaffen, maar die ook een naijverige god is die de opverspeligen en trouwelozen kan slaan met....frigiditeit.

Het semi-horror gedeelte bestaat uit mondo geinspireerde lange orgie-sequenties waarin de gelovigen van Jambaya hun al weinig overdadige kleding uitrukken en sex met elkaar en de godheid hebben, waarbij dierenvriendjes zich het lot van het bokje zullen aantrekken.

Dit alles is voor de makers ook een dankbare gelegenheid om hun seventies ideologische credentials te overleggen, want zoals u weet was religieus syncretisme van de Afro-Amerikaanse variant indertijd erg hip omdat het de mogelijkheid van een principieel anti-fasjistiese, anti-rassistiese en multiculturele bevrijdingsideologie leek te suggereren, zoals wordt getoond in de kerstsequentie- jawel, dit is een kerstfilm- waarin de bezopen Italiaanse priester uitlegt dat de locals het wezen van kerst beter hebben begrepen dan de verdorven Europeanen . Dat alles besluit met interraciale partnerruil, zal niet verbazen.

Voornaamste atrractie is natuurlijk gewoon het veelvuldig naakt getoonde en uiterst appetijtelijke lichaam van Cassini, die om de haverklap wel een aanleiding vindt om uit de kleren te gaan, en zo hoort het ook. De masturbatiesequentie is beroemd.

Grootste filmische troef is de fraaie fotografie van de tropisch- Caribische setting, die dit behalve door het lichaam van Cassini op zich wel tot een vrij prettige kijkervaring maakt, prettiger eigenlijk dan die D'Amato films met hun lang uitgerekte kitsch. Wat niet wegneemt dat het tempo hier ook aan de tropische kant is en de film af en toe behoorlijk boring.

Eigenlijk is dit een al dan niet bedoelde sex comedy, die ik horror of avontuur liefhebbers niet aanbeveel als ze echt op horror of avontuur zitten te wachten

Is uit op DVD in Italië, zonder onderschriften.

De cheesy score van Martinelli werd via de titelscore zelfs een heuse discohit naar het schijnt !