La Carcasse et le Tord-cou (1948)

Ze bestonden nog : films met Lucien Coëdel...dit was echter de laatste want zoals gekend kwam de man op tamelijk bizarre en akelige wijze aan zijn eind kort na de opnames voor deze film, op de trein richting Parijs. Deze lugubere omstandigheid is wellicht de reden waarom deze film met zelfs Michel Simon tamelijk in de vergetelheid is geraakt, als was hij vervloekt.

Dat niet geheel terecht, alleen al vanwege Simon natuurlijk. Helaas was de regisseur de nu totaal vergeten Chanas, terwijl het verhaal toch genoeg potentieel had om er geen klassieker misschien maar een toch voor oldschool Franse cinema buffs geschikt product van te maken.

Het betreft hier een romanverfilming en wel van de gelijknamige van Bailly, mij verder ongekend. Het speelt allemaal in de Jura en is daar ook opgenomen, ik weet niet in welke tijd dit alles wordt geacht zich af te spelen maar de toestanden zijn bijna middeleeuws en het landwerk wordt nog vrijwel geheel handmatig verricht. We zijn ook vlak aan de Zwitserse grens, wat betekent dat naast stroperij ook smokkel de belangrijkste bijverdienste van de locals is, locals die in de naturalistische Franse traditie niet meteen worden verheerlijkt, zacht uitgedrukt ! Een beetje alla la terre van Zola, maar om in filmsferen te blijven misschien het best vergelijkbaar met rurale anti- idylles als Goupi mains rouges, of misschien ook sortilèges met dezelfde Cloëdel overigens.

Een film buitendien met noir trekjes: we hebben een heuse femme fatale- Martin als Theresa- die de ouwe, hitsige, rijke domme "tord cou "Simon verleidt, deze sukkelaar trapt er natuurlijk in en "koopt " haar , zo ging dat. Helaas heeft Simon een viriele schoonzoon- al doet zijn bijnaam la carcasse anders vermoeden- Coëdel, wiens vrouw sterft. Daarmee valt voor la carcasse het laatste beletsel weg om in te gaan op de avances van Theresa, en ook om...nou goed, dat kunt u zelf wel invullen denk ik. En zo komen we op noir/ the postman always rings twice terrein, zoals u zich trouwens herinnert speelde Simon ook in de eerste verfilming ervan mee.

Een Simon hier op dreef als weerzinwekkend sujet, een slechts op geld beluste ouwe viezerik wiens huwelijk met de 100 jaar jongere Theresa hij trouwens niet geconsumeerd krijgt ! Bovendien opmerkelijk dat de met baardje- zie poster- uitgeruste Simon hier kakelt in eEn bizar accent, misschien Zwitsers. Zal best authentiek zijn, gelet op de afkomst van Simon.

Opmerkelijk voor die tijd en zoals ik reeds suggereerde is de film geschoten op locatie in de Jura, zo te zien tijdens de zomer en het weer was blijkbaar schitterend, wellicht jammer voor een film die inhoudelijk noirish is , maar zo kom je wel op een broeierig the postman...sfeertje uit, gelukkig toeval misschien. Beste sequentie tegen het eind pas, in bijna southern gothic noir style geset in een moeras waar de gebeurtenissen hun logische dénouement krijgen, gevolgd door een cynische coda.

Hoewel niet slecht en met goede cast, had een A- regisseur hier meer uit kunnen halen dan nobody Chanas, die het verhaal zeker in het eerste uur te repetitief brengt.

Wie heeft dit gezien ?