I Recuperanti (1969)

Door de Olmi buffs schijnbaar vergeten film die hij maakte voor de RAI, door hem zelf geschreven met Kezich en Rigoni Stern, waarbij Olmi gemakshalve ook meteen de fotografie en editing geheel zelf verzorgde. Zoals u reeds vermoedde betreft het hier weer een onvervalst staaltje neo-realisme alla Olmi over gewone mensjes die zijn gehecht aan hun geboortegrond, meer bepaald de desolate altipiano di Asiago waar de film integraal is geschoten. Rondom Brescia ? Het is 106 km slechts van Asiago naar Brescia, maar dan wel in vogelvlucht door de bergen...

Het verhaal is trademark Olmi: Gianni -Carli keert in 45 terug uit gevangenschap, en merkt dat er thuis geen plaats of werk voor hem is. Zijn papa is hertrouwd, zijn broer staat op het punt te vertrekken naar Australië en zijn vriendinnetje wil dat hij dit ook doet.

Het betreft echter een Olmi film, wat betekent dat de proletarische helden niet bij de pakken neerzitten maar aan de slag gaan. In concreto: Gianni ontmoet de ouwe "Du ", een pittoreske Swiebertje figuur die in zijn levensonderhoud voorziet door metalen en kruit uit WO1 als schroot te verkopen. Hij sluit zich aan bij deze sappig pratende zonderling, een archetipsche Olmi figuur die niet is bevlekt door de zonden van de industriele, kapitalistische samenleving en een is met de natuur.

Probleem is wel dat je als WO1 schrootzoeker een behoorlijk groot bedrijfsrisico loopt met het wroeten in al die blindgangers...maar dit is een TV-film, laten we het daarop houden.

Zoals u begrijpt worden de personages gespeeld door ter plekke van het land geplukte amateurs, die later werden overdubd door professionele acteurs. Zoals toen gebruikelijk overdubd in voor iedereen verstanbaar standaarditaliaans met een licht accent, met het realisme valt het dus wel mee.

Olmi verzorgde zelf de fotografie in een soort dwarrelende late Rossellini stijl, maar met als verschil dat Olmi letterlijk en figuurlijk dichter bij zijn geliefde personages blijft. Zoals gezegd deed hij de editing ook zelf, maar Olmi buffs die hier" associatieve montage " hopen aan te treffen, zullen teleurgesteld worden. Voor hen zal deze film dan ook een stap terug betekenen.

Score van Ferrio.