El Rojo (1967)

Een leuke spaghetti-western met een ietswat vaag begin waarbij het duidelijk de bedoeling is dat je op het einde opeens denkt. 'Oh, zat 't zo'. Interessante hoofdrolspeler met een helaas erg slecht ingesproken stem. Wel goede ontknoping en de film zit vol coole ideeen en stukjes. Over het geheel niet heel briljant maar zeker leuk om eens te zien(als je van spaghetti-westerns houdt.

http://4.bp.blogspot.com/-c4N9PZGRq18/TwXCBQBFbWI/AAAAAAAAB18/SSrkMaJyQOM/s400/Wells%252C+Cody+-+Angelo+and+the+Strongbox.jpg

Hmm.

http://img841.imageshack.us/img841/9195/dsc05869v.jpg

Deze gisteren middag zitten kijken op een R1 Wild East dvd.

Deze wordt regelmatig genoemd als misschien wel de beste Spaghetti western van Harrison. Nou valt daar uiteraard over te discussiëren, maar des al niet te min was dit beslist een zeer amusante en actierijke film, met een aardige twist (die je al wel ver van te voren had kunnen zien aankomen).

Harrison speelt een geheimzinnige pistolero, die wraak wil nemen voor de moord op een onschuldige familie, die met hun paard en wagen in een ambush zijn geraakt en waar een tijd later op die zelfde plek inmiddels een stadje is herrezen en hij de vier stichters voor de moord verantwoordelijk acht.

Film verloopt vlot, maar kent hier en daar wat vreemde toevoegingen:
vrij overbodig is bijvoorbeeld de korte aanwezigheid van een geheimzinnige gunman for hire, die een half masker voor zijn (onder)gezicht draagt, omdat hij daar mismaakt is en hij is ingehuurd om één van de notabelen te beschermen, maar echter een deal met onze held maakt, die zo alsnog wraak kan nemen. Het is een wat vreemde figuur, die feitelijk niets toevoegt en makkelijk weg gelaten had kunnen worden, daar hij zich ook verder niet mengt in het verhaal en al snel weer verdwijnt (om in de aller laatste scene weer heel curieus te verschijnen).

Ook aanwezigheid van Italiaanse ex-atleet Gaetano Scala, als een wel heel ongeloofwaardig uitziende Indiaan, werkt eerder op de lachspieren, met zijn neppe pruik en veer op zijn hoofd.

Verder weer de verwachte bekende koppen:
Lulli is weer de belangrijkste schurk, Nieves wederom een plaatje en Raf Baldassarre in weer één van zijn vele boevenrollen.

Geen echte klassieker, maar wel het bekijken meer dan waard.
Mijn versie had overigens geen begintitels en het beeld was regelmatig ook behoorlijk donker.

Een dikke zes, ofwel drie sterren.