J. Clouseau

Hm, toch gemengde gevoelens bij deze film. Visueel is het een meesterwerk. Die ruimteschepen, dat inktzwarte heelal, die kleuren, lichten, planeten en hun prachtige oppervlak, die badkamer op het einde, die baby in die vruchtzak, ... Stuk voor stuk fenomenale (soms zelfs héérlijk surrealistische) scènes die tot in het oneindige gekopieerd zijn (net als het gebruik van Strauss' Also sprach Zarathustra en de andere Strauss' Am die schöne blaue Donau). Maar net als bij zoveel andere visuele meesterwerken (WALL-E, Out of Africa, Dr. Caligari, ...), kon het verhaal mij nauwelijks boeien. Heel wat scènes worden onnodig lang uitgerekt en uitgesponnen, tot vervelens toe. De proloog met de apen, bijvoorbeeld, duurt véél te lang, er zitten heel wat onnodige stukken in. Ook al dat gedoe met HAL duurt véél te lang, de nodeloze dialogen in het ruimteschip op weg naar de maan, ... Het wordt te lang gerekt. En er had ook wat meer suspense in mogen zitten. Maar afgezien daarvan is dit een fenomenale film. Gemengde gevoelens, dus. Een terechte klassieker, die het vooral moet hebben van het visuele.