Onderhond schreef:Fijne discussie, maar niet meteen waar ik op gehoopt had

.
Deze reactie verwachtte ik al min of meer. Wel vind ik de wending die het gesprek genomen heeft een stuk interessanter dan jouw oorspronkelijke vraagstelling, sorry.
Het gaat mij er vooral om dat wanneer je een film als 2001 (of welke film dan ook met diepere boodschappen / meerdere lagen) afschrijft als niet boeiend, je blijkbaar het verwijt krijgt oppervlakkig naar film te kijken. Als het ware de essentie te missen.
Wat, zover ik heb gemerkt, iedereen die deze film erg waardeert gemeen heeft, is de waardering van de verschillende lagen, thema's en dergelijke die de film omvat. Als een dergelijke opbouw van een film je niet interesseert, is dit gewoon jouw film niet.
En, als ik eerlijk moet zijn, sta je in mijn ogen niet bekend als iemand met een erg brede interesse voor menselijke en maatschappelijke vraagstukken. Dat mag natuurlijk, gelukkig wel. Maar je kunt niet van mij verwachten dat ik jouw interesse voor deze vraagstukken ga opwekken. Wel stel ik voor mijzelf vast (verbeter me als ik het mis heb) dat ik vanwege jouw desinteresse in deze onderwerpen, jouw vraagstelling niet zo interessant vind.
Voor mij staat vast dat er meerdere thema's (betekenissen) in de film zitten, die voor mij de film interessant maken, en waaraan de film zijn kracht ontleent. Als jij betekenis niet belangrijk vindt in een film, dan valt voor jou de basis van deze film weg en blijft er voor jou, helaas, weinig over.
Ook is het bij deze film blijkbaar niet bon ton te zeggen dat de uitwerking van het vraagstuk verouderd is, en dat er tegenwoordig veel betere films rond die thematiek zijn.
Je mag over deze en elke film zeggen wat je wilt, maar of het hout snijdt is een tweede.
Van welk(e) specifiek(e) vraagstuk(ken) in deze film vind jij de uitwerking verouderd?
En welke films raad je me aan, die daarin beter zijn?
Verder volg ik vooral Dustyfan in haar verhaal dat mensen zowat bij elke vernieuwing (technisch of niet) hun doemtheoriën bovenhalen en criticaster spelen. Kubrick is hier verre van origineel in, al helemaal niet omdat zijn visie weinig nuance blijkt te bevatten. Iets wat ik erg belangrijk vind als je als filmmaker een zekere thematiek op intelligente manier wil benaderen.
Kubrick hoeft van mij niet nieuw te zijn in het leveren van kritiek. En ook de inhoud van zijn kritiek hoeft niet nieuw te zijn, ook niet in 1968, onder anderen de postmodernisten gingen hem al voor. Of iets nieuw is vind ik over het algemeen niet zo belangrijk. Wel heb ik erg veel waardering voor de manier waarop hij de thema's verbeeldt. In mijn ogen laat hij zien wat de vraag is, snijdt hij het thema aan, zonder daarbij zijn eigen mening te verkondigen. Hij stelt de vraag, zonder die te willen beantwoorden. Daar heb ik erg grote bewondering voor, want op deze manier zet hij mij, zelfs 37 jaar later, aan tot nadenken.