De Aziatische film

Kitano is helemaal geen andere koek. Veelzijdig regisseur. Probeer van hem Kikujiro, Dolls en Hana-Bi eens. Bin Jip is een goede en zelf ben ik fan van Bad Guy van hem. Maar eigenlijjk zijn al zijn films erg mooi.

Ik ben dan weer fan van The Bow en ook wel The Isle Maar zijn inderdaad allemaal de moeite waard.

Eens met Fikret, Kitano is duidelijk een ander regisseur dan Ki-Duk met zijn ingetogen drama's. Ki-Duk is altijd wel een aanrader, erg toegankelijk ook en altijd goed.

Kitano is wel wel een andere regisseur dan Ki-Duk, maar dat is ook niet de enige die hij noemt.



Lijkt me dat Kitano daar prima aan voldoet, enkel Kikujiro zit qua absurdisme wellicht op het randje, maar Dolls en Hana-Bi zijn toch mooi verzorgd cq crime films.

Visueel héél anders (droger) dan populaire Koreaanse films als A Bittersweet Life. Dat daarnaast wat kleurrijke Chinese films genoemd worden geeft toch al aan dat Kitano of Ki-Duk ietwat aan de ruwe kant zou kunnen zijn.

Ja hoor, best wel wat - zit nu alleen niet achter mijn PC met de archiefjes en lijstjes.

De Amasia collectie is een groep die ik ook strak in de gaten houd. Dit vanwege vele interessante films in de stijl zoals Yip Man en 14 Blades. Een QFC onder de Arthouse die liefhebbers in de gaten moeten houden.

Inmiddels even een lijstje opgedoken.

'Probleem' met de Koreanen is dat (net als bij Japanners trouwens) het DVD aanbod zich uitsluitend richt (lijkt te richten) op Misdaad en Horror (beide al dan niet 'absurdistisch').

Er zijn een aantal relevante regisseurs die je écht wel auteurs kunt noemen. Die zitten trouwens ook in die misdaad/horror hoek, want daar zit dan ook wel kwaliteit tussen. Al is het zoeken om kaf/koren te scheiden.

Buiten deze paden heb je een aantal gevestigde namen, waarvan Lee Chang-dong (ook nog kortstondig minister van cultuur) het meest in het oog springt. Draait toch vrijwel altijd in competitie op buitenlandse festival. Zijn debuut draaide bij de Tigers (won niet meen ik), maar heeft inmiddels al Gouden Palmen gewonnen. Andere festival favoriet (met name Cannes) is Hong Sang-soo (wel ex-Tiger winnaar). Draait ook altijd jaarlijks nog op IFFR. Regisseur met praterige relatiedrama's a la Rohmer, maar een heel eigen stijl en zwier die zowel Iraans (pseudo-documentaire) als typisch Koreaans aandoen (veel drank en onvriendelijkheden). Zelf ben ik erg gecharmeerd (geweest) van Jang Sun-woo, maar die doet niks meer. andere grote namen met status en eigen stijl zijn natuurlijk Park Chan-wook (Oldboy en andere genrefilms op niveau) en Bong Joon-ho. Op IFFR draaiden in de jaren 90 veel Koreaanse films met een eigen auteurssignatuur (Park Ki-yong, Song Il-gon) , maar zoals al gezegd is dat nu moeilijk spontaan te ontdekken.

Als het je specifiek gaat om muziek, moet ik nog even een antwoord schuldig blijven. Even een lijstje van relevante regisseurs wat mij betreft (voor aanvullingen hou ik me aanbevolen):
Bong Joon-ho
Hong Sang-soo
Hur Jin-ho
Im Kwon-taek
Jang Sun-woo
Kim In-shik
Kim Ji-woon
Kim Ki-duk
Lee Chang-dong
Lee Myung-se
Na Hong-jin
Park Chan-wook
Park Cheol-soo
Park Ki-hyeong
Park Ki-yong
Park Kwang-su
Song Il-gon

Dit gaat allemaal over recent cinema (m.u.v. Im Kwon-taek - één van de peetvaders van Koreaanse cinema) Moet zeggen dat de Koreaanse cinema van voor 1990 voor mij onontdekt is. Ken slechts twee film. Het door Scorsese opgepoetste Hanyeo (draaide op IFFR vond het zelf een onbedoeld lachwekkende wraakthriller) en Sonagi.

Er zijn wel Korea experts hier op de site. Legan is volgens mij een liefhebber die buiten het misdaad/horror werk om relatief veel Koreanen ziet/zag en Baggerman ook.

Chang-dong Lee en Joon-ho Bong zijn naast Kim Ki-Duk voor mij de namen om in de gaten te houden. Art-House met een vleugje genre.
Meer naar het genre toe zijn Chan-wook Park en Jee-woon Kim inderdaad de grote namen, maar na "Man from Nowhere" ben ik ook wel benieuwd wat Jeong-beom Lee nog meer gaat doen.

Ha Yu zou wel wat voor doncorleone kunnen zijn.

Misschien kun je in Rotterdam The Day He Arrives van Hong Sang-soo meepikken. Ik neem aan dat hij na 12 films niet ineens wat anders is gaan doen. Weet je meteen hoe dat is.

Oei, mooie samenvatting Mochizuki Rokuro! (ga ik mooi ook gebruik van maken!).

Voor mij is de Koreaanse cinema van voor 1990 ook nog erg obscuur. Van de zeven films die ik zag vond ik Chilsu and Mansu, The Black Republic en vooral het prachtige Sonagi (the Shower) de moeite waard.

Verder mis ik in MR's lijst nog:

Pil-Sung Yim en
Hae-jun Lee (Kimssi Pyoryugi 'Castaway on the Moon' staat in mijn toptien!)

Voorts wil ik ook nog een lans breken voor een aantal films die te boek staan als jeugdfilm, maar die dit niet zijn en die zeer de moeite van het kijken waard zijn:

Keurosing (2008) Crossing
Annyeong, Hyeonga Hello Brother
Jibeuro (2002) The Way Home
Choseung-dal-gwa Bam-bae The Crescent Moon
Nal-a-ra Heo-dong-goo Bunt
Aiseu-keki (2006) Ice Bar

In dit soort films blinken de Koreanen wat mij betreft het meeste uit. Ontzettend goede films die op één of ander manier een verkeerd label hebben gekregen omdat de hoofdrollen door kinderen worden gespeeld en die echt de moeite van het kijken waard zijn. Overigens kunnen de Koreaanse kindsterren over het algemeen prima acteren en zijn ze zelden irritant.