Frantic (1988)

Deze van de week opgenomen en zaterdagavond bekeken.
Het was zeker vijftien jaar geleden dat ik deze nog eens zag.

Tja, wat kan een film na al die jaren toch tegenvallen.
Het kwam allemaal erg langzaam op gang, Ford acteert ontzettend sloom, bijna ongeinteresseerd en Seigner -hoewel erg knap en lekker- kan net als alle andere fims waarin ze meedoet, ook bij haar debut absoluut niet acteren.

De film kabbelt maar een beetje door zonder echt spannend te worden.
De enige scene, die me even recht op in de stoel deed zitten was met Ford op een schuin aflopen dak, maar ook dat was meer grappig, dan werkelijk nagelbijtend spannend.

Verder zitten de scenarioschrijvers tegen het einde met het probleem dat Ford niet met en Seigner en zijn vrouw (Buckley) over kan blijven en wordt dit probleem wel erg makkelijk en snel "opgelost".

Duidelijk een tussendoortje van een regisseur, die -gezien zijn staat van dienst- veel beter kan.

Een zes, ofwel drie sterren.

Aardige film van Polanski, wel een van zijn mindere maar best genietbaar. Het plot stelt niet zoveel voor maar de paniek van de echtgenoot en de problemen waar hij tegen aan loopt zijn geloofwaardig. Ook leuk ambivalent als hij op het einde "I love you" zegt, want bedoelt hij zijn vrouw - type grijze muis- of de in zijn armen gestorven Emmanuelle Seigner?

Prima Thriller van Polanski, met een intrigerend verhaal. Ook de sfeer is goed getroffen. Verder speelt Ford een goede hoofdrol. 3,5 Ster.

Herziening.

Niet Polanski's beste en een redelijk ongewone rol voor Ford, die zijn gekidnapte vrouw zoekt. Het eerste uur wordt alles op de goede manier geheimzinnig gehouden en ontdekt Ford slechts met mondjesmaat hoe het in elkaar zit. Eens de waarheid aan het licht komt verzwakt het allemaal. Seigner was irritant. Je hoort eerst dialoog in het frans en daarna wordt het nog eens vertaald naar het engels om zeker te zijn dat het duidelijk is. Ook het plot met de omgewisselde koffers en de ontsteker in het vrijheidsbeeldje vond ik niet bijzonder. De soundtrack kon ook wel beter. Vier keer hetzelfde nummer van Grace Jones vond ik te veel.

Valt bij herziening flink tegen.
Nogal gedateerde Polanski, waar de meeste Polanski's tijdloos zijn en nog steeds imponeren.
Ook een van de lelijkst geschoten films van hem. In de buitenscènes ziet Parijs er uit als een grauwe stad.
Harrison Ford is hier wel op zijn plaats als Amerikaanse houten klaas wiens leven flink op de kop komt te staan in Parijs. Emmanuelle Seigner is gewoon een zeer matig actrice, die 4 jaar later wel verbetering toonde en beter paste in Bitter Moon.
Het hak-op-de-tak plot is vrij ridicuul maar wel vermakelijk. Op het einde ontspoort het nogal, dit zou niet misstaan in een Bassie en Adriaan film.