Opera (1987)

Ik ben nog vergeten de decors en kostuums te vermelden. Indrukwekkend !!

Wederom een prima film van Argento. Goed, het begin was even slikken, maar daarna ontvouwde zich al snel een vermakelijke film. Echt spannend, willen Argento `s films voor mij meestal nooit worden, gelukkig zijn ze wel vaak sfeervol tot èn met en blijven zijn films behoorlijk onbehaaglijk te zijn af en toe.

Argento hanteert meestal een lange opbouw voor een moord, waarbij de muziek dikwijls indiceert, wanneer de opbouw van start is gegaan, in Opera stapt hij wat meer van zijn stijlkenmerk af zo lijkt het. Toch zitten er enkele gave moordvondsten en sadistische praktijken bij! De kogelscene en de pinnen die de ogen dreigen te doorboren als je knippert met je ogen. Een dikke 3,5*

Deze film heeft alles wat je van een Argento film, en giallo in het algemeen mag verwachten. De cameravoering is vaak vanuit het standpunt van de moordenaar met de zwarte handschoenen, de moorden zijn vaak bruut en erg grafisch, en het plot is soms te ridicuul voor woorden, met de nodige red herrings en een vaag einde.

Qua sfeer zit het meestal wel snor bij Argento, en het geweldige camerawerk en het goede gebruik van kleur maakt dat het altijd een feest is om naar zijn films te kijken. De muziek was vaak goed gekozen. De acteurs waren allemaal behoorlijk, maar Ik moet wel zeggen dat de Engelse dub me soms uit de film haalde. Tot slot nog complimenten voor één van de beste kills ooit. Mensen die de film gezien hebben weten waarschijnlijk wel welke ik bedoel.

Kortom; het verhaal is van ondergeschikt belang, maar Argento weet er wel weer iets prachtigs van te maken. Toch wel een goede voldoende...

Opera is een nogal matige giallo, die ondanks de ideale setting voor een klassiek moordmysterie, te wensen over laat. Verhaaltechnisch is het zeer onsamenhangend, de scène opvolging voelt raar aan en het infantiele acteerwerk is bijzonder storend. Zelfs de algemene sfeerschepping wist me niet te raken. Meestal ben ik wel te vinden het contrast dat een stevige heavy metal soundtrack teweeg brengt, maar hier vond ik het nogal misplaatst.

Op vlak van cameravoering wel zeer indrukwekkend en ook bepaalde kills zijn best inventief uitgewerkt. Hoe het hoofdpersonage Clockwork Orange-gewijs noodgedwongen de moorden moet aanschouwen, is een erg cool detail.

Erg spijtig van het zinloze einde, waar het tot daar toe compleet vlakke, kleurloze hoofdpersonage opeens een uitweiding doet over haar non-conformistische neigingen.

Eergisteren gezien. Op zich prima filmpje, met prachtige shots en redelijke spanning. De moorden waren weer prachtig in beeld gebracht en op een heel originele manier lekker goor, wat ik ook al een pluspunt vind in andere Argento's. Toch vind ik deze film een van de minste Argento's die ik tot nu toe heb gezien. Hij kan in de verste verte niet tippen aan films als Suspiria, Profondo Rosso en Phenomena.

Om te beginnen vond ik de start erg traag. De dialogen zijn van niet al te hoog niveau en hoewel die bij andere films van Argento ook niet al te best zijn, ergerde ik me er hierbij meer aan dan normaal. Het begin zit stampvol met dit soort dialogen, en is dus ook niet interessant.

Na de eerste moord wordt het al een stuk beter en de scenes waarin de hoofdpersoon de moorden aan moet zien, zijn erg spannend. Helaas zakte de film na deze sterke scenes ook meteen weer in en dat komt voornamelijk doordat het hoofdpersonage na deze gebeurtenissen, die toch erg traumatiserend voor haar zouden moeten zijn, gewoon doorgaat met haar leven alsof er niet veel bijzonders is gebeurd en er helemaal niemand is vermoord. Buiten de moordscenes om laat ze geen greintje emotie zien; geen verdriet, geen woede, nauwelijks angst... Dat is zo ongeloofwaardig! Neem nou de tweede moord, waarbij ze moet toekijken hoe haar vriend/minaar wordt vermoord. Je zou verwachten dat ze hier helemaal door van slag is en nog een paar dagen lang in shock zal zijn. Maar nee hoor, ze stapt gewoon de auto in bij iemand en praat over het voorval alsof het allemaal niet zoveel bijzonders is. Geen verdriet, geen traan, niks. Het enige wat ze zich afvraagt, is wie de dader is. Dit vond ik echt ongeloofwaardigheid den top. Ik bedoel; ze is vastgebonden, heeft moeten zien hoe haar vriend op gruwelijke wijze vermoord werd, dan doe je toch niet zo onverschillig?

De film bevat later nog enkele heel goede en spannende scenes, zoals de scene in het appartement, met die kogel en later die geheime gang en de scene met de vogels die de dader proberen te vangen tijdens de operavoorstelling. Het was allemaal niet slecht, maar echt spectaculair werd het nergens, omdat steengoede scenes werden afgewisseld met vreselijk saaie dialogen die de kracht van de scenes daarvoor enigszins wegnamen.

Het einde vond ik erg onnodig. Het voelde alsof de makers niet helemaal blij waren met het oorspronkelijke einde en er nog snel even iets bij hadden verzonnen. Hoe het ook gegaan is; het voelde erg idioot aan. Dacht je eindelijk dat de dader dood was, bleek het ineens niet zo te zijn en zie je in een heel korte en crappy achtervolging hoe de dader uiteindelijk toch gepakt wordt. Dan denk ik echt; waar was dit voor nodig? Ik had het beter gevonden als hij gewoon echt dood was gegaan bij die brand, of dat het hoofdpersonage niet via het nieuws te horen kreeg dat de dader nog leefde, maar dat hij ineens heel onverwachts weer bij haar opdook. Dit vond ik in ieder geval nogal amateuristisch.

Verder vond ik de heavy metal soundtrack niet eens zo storend. Je hoorde deze muziek eigenlijk alleen bij de moorden en verder was het vooral operamuziek. Ik vond het wel een aardig contrast met elkaar vormen, al miste ik toch echt de muziek van Goblin in deze film! Hun muziek schept echt een evil sfeertje, wat ik in deze film graag had teruggezien.

Al met al een matig tot redelijk filmpje met prachtige beelden en heerlijk gruwelijke moorden, maar die toch aan heel wat kanten rammelt. Het plot biedt veel potentie, maar voor mij was het hem gewoon telkens niet.

Ben nog steeds geen echte fan van Argento, maar dit is tot nu toe denk ik mijn favoriete die ik van hem heb gezien. Dit is toch wel behoorlijk spectaculair gemaakt. Mooie kostuums, mooie camera punten, sterk sfeertje en ga zo maar door. De Engelse nasynchronisatie vond ik wel storend en soms moesten de scene's bij mij even op gang komen. 3,5.

Phenomena zul je vast mooi vinden.

Daar ga ik wel eens achter aan. Ben eerst benieuwd naar Infero en Tenebre.

Meer gore in film betekent niet dat het altijd beter dan de ander is.

Mooie decors maar daar houd het dan ook helemaal mee op. Wat een acteerwerk.....bedroefend slecht.

Redelijk. Beter verhaal dan de vorige Argento die ik keek (Inferno), visueel net iets minder. 6/10*

Een goede Argento maar haalt het qua spanning bij lange niet bij "Phenomeno". Het einde vond ik zelfs erg teleurstellend. Kenmerkend van de films van Argento zijn toch altijd de bijzonder mooie jonge vrouwen die de hoofdrol spelen. Ook die Cristana Marsillach mocht er van mij wezen. De soundtrack, muziek uit de opera's van Verdi en volgens mij ook Puccini, vond ik erg mooi muv de metal die je hoorde als er weer iemand vermoord dreigde te worden. Visueel was het verder allemaal best mooi maar nogmaals echt spannend werd het niet. Ik denk toch dat Argento met deze film al duidelijk op zijn retour was.

3,5*

Zoals vaker moet ik me aansluiten bij yeyo en mikey.

Stilistisch is deze film gewoonweg magnifiek, van camerawerk tot belichting tot decors, allemaal is het tot in het kleinste detail verzorgd. Een lust voor het oog, een toonbeeld van Italiaans meesterschap.

Helaas... Het script is vreselijk. Er is nauwelijks sprake van opbouw en spanningsboog, en er wordt niet eens de moeite gedaan om de karakters te typeren. Gevolg: je hebt geen idee wat er gaande is of waarom het gaande is - en erger nog: het boeit je geen zak.

Wel complimenten voor de dvd van Arrow video, mooi gepresenteerd en goede beeldkwaliteit.

Met deze Opera maakte Argento zijn laatste echte meesterwerk. Het soortgelijke Phantom of the opera wat hij een tiental jaren later maakte flopte volledig.

Met Opera leverde Argente weer een erg sfeervolle film af. De settings, de donkere ietwat barokke sfeer, het geweldige camerawerk, de suspense en de brute en soms wel gore kills maken voor mij het soms povere acteerwerk meer dan goed.

Wat me wel stoorde was de oppervlakkigheid van de personages in deze film. Geen enkel personage werd echt uitgewerkt en gekarakteriseerd. Het personage van Betty gedroeg zich na elke kill scene vrij normaal naar mijn mening. Ze had er voor mij toch iets meer angstig en getraumiseerd kunnen bijlopen.

Het einde van de film had voor mij ook niet gemoeten. Alles wat er na die scene gebeurde waarin Betty uit die brandende kamer gered werd vond ik er toch wat teveel aan. Argento had de film beter laten eindigen met de geweldige Hitchcock achtige raven-scene.

Desondanks heb ik erg genoten van deze kostuum-giallo. Een dikke 3,5*

P.S. dvd release op het mr. horror label is ook dik in orde

Mijn 4* blijven overeind omdat ik vind dat Opera op visueel vlak een van Argento's strafste films is. Ook de brutaliteit zit zeker en vast in de topcategorie van Argento's werk.
Waar het de film helaas aan ontbreekt, is een goede afronding van het verhaal. Het laatste kwartier is van een erbarmelijk lage kwaliteit, met een bespottelijke eindscène als treurig resultaat.
Maar alleen al voor de briljante scène met de kogel door het spiongat in de deur kan Opera bij mij nog steeds op 4* rekenen.