Pompeii (2014)

Wat een cliché film ten top!!! Op zich niks mis mee, maar dit hebben we toch al veel vaker gezien. Allemaal knappe stoere mannen en knappe slanke dames. Die gaan met elkaar aan de haal.

Veel vechten, veel actie, en dan opeens begint de vulkaan te spugen!

Nog meer actie, nog meer vechten, blah, blah, blah.

Leuk hoor, maar deze trukendoos kennen we nou wel.

Next.

Begin deze week in Pompeii geweest en deze film was een redelijk vermakelijke opvolger van die trip, maar uiteindelijk voegde het helaas niet zoveel toe.

Enige reden waarom ik naar dit soort film zou kijken was om wat extra te weten te komen over Pompeii. Helaas is de historische correctheid 0/10. Er waren zo veel interessante feiten waar het verhaal had kunnen rond gebouwd worden zoals o.a. de uitgebreide prostitutie cultuur, de hoeveelheid slaven die hielpen met de dagelijkse taken, de functie van de lager gelegen straten enz. In de plaats krijgen we een zoveelste cliché verhaal.

Spektakel. Einde zag ik niet aankomen, niemand overleefd het.

Grappig dat je dat zegt want de mensen die er verstand van hebben zeggen dat het best wel mee valt

Hollywood's Pompeii Gets History Mostly Right, but Takes Some Geologic Artistic License | Scientific American - scientificamerican.com

Had deze al lang op mijn verlanglijstje staan, maar vanwege de slechte kritieken lang laten liggen, maar zo slecht vond ik deze Pompeii niet. En bovendien zijn er weinig tot geen echte films gemaakt over Pompeii. Best wel opvallend. Het is een beetje The Gladiator en King Arthur (2004), maar dan een niveau minder. Toch vond ik het begin best acceptabel. Beetje romantiek, gladiatorgevechten. Het oogt allemaal best aardig. Maar het probleem bij deze film is een beetje dat de focus vooral is gelegd op dit gedeelte en niet de vulkaanuitbarsting alsof dat een beetje langskomt. Vooral jammer is het laatste half uur waar nogmaals de strijd wordt aangegaan met elkaar in plaats van te vluchten. De opbouw het gerommel had veel meer aandacht moeten krijgen tot de vulkaan gaat spugen. Maar helaas is er gekozen voor een heldendaad in het laatste half uur. Daar zijn genoeg andere films voor denk ik dan. Afijn toch wel vermaakt. Over het algemeen ook een goede CGI en met de aankleding is ook niks mis mee. Muziek deed me een beetje denken aan de eerste King Arthur. Maar goed het had allemaal een stuk beter gekund als de focus ergens anders op was gelegd. Een echte rampenfilm en geen heldenfilm.

Film 3.5

Beeld 4.0

Geluid 4.5

Standaard verhaal, met een ramp erbij in de Romeinse tijd net na Chr. Ongelooflijk hoe te midden van alle sores paarden en mensen blijven rennen en overleven, ondanks dat alles om hen heen instort. Vooral de finale was over the top. Desalniettemin komt de wreedheid van het Romeinse gezag goed naar voren en is Liefde de sterkste kracht temidden van al dit (natuur)geweld.

De film is een nogal vreemde combinatie van een uit Britannia afkomstige gladiator die in Pompeii is beland, nadat zijn familie door Romeinen is afgeslacht en de vulkaanuitbarsting die plaatsvindt op het moment dat hij voor de ogen van de beul van zijn familie een gevecht in de arena moet afleveren. Daarnaast heeft hij ook nog een oogje op de aanstaande bruid van de senator en dat gevoel is wederzijds. Nogal onrealistisch allemaal, maar goed. Het wordt pas echt onrealistisch als tijdens het hoogtepunt van de uitbarsting nog allerlei vendettas moeten worden uitgevochten, met vuurballen die links en rechts inslaan en de grond die links en rechts openschreurt zonder dat de hoofdrolspelers een schrammetje oplopen. Mooie speciale effecten dat wel, maar het verhaal verliest zich in een romantische, historische, wraak spaghetti in een wel erg onrealistische setting.

Maandagmiddag afgetrapt met Pompeï die ik gekregen had van een collega die een stapeltje films kwijt wilde. Daar zeg ik uiteraard geen nee tegen en kon ik nog wat dingen kijken die anders niet snel op mijn pad komen. Zoals bijvoorbeeld deze Pompeii waarvan helaas wel erg snel duidelijk was dat het niets was.

De titel doet nog hopen op iets, iets meer, iets geschiedkundig, een interessante episode over de ramp in het jaar 79 na Christus. En het moet gezegd, namelijk geen film zonder goede punten, dat het er allemaal wel fraai uit ziet van Pompeï zelf tot de natuur, van de vulkaan tot de uitbarsting. En ja, Pompeï was zo groot dat het een eigen amfitheater had want de stad telde destijds iets van 20,000 inwoners. De cast lijkt zelf erg goed met Harris, Sutherland, Moss en Browning en een schare aangename dames. Maar verder wil deze rip off van Dante's Peak met Gladiator en Rome achtige intriges niet slagen.

Want ook deze film lijd aan het zogenaamde Titanic syndroom waar het de vraag is waar film niet precies over gaat. Is het een rampenfilm uit het lood getrokken door randzaken of moet het een drama voorstellen die zich toevallig in Pompeii afspeelt? Iets dat we net zo goed zien in Titanic, Brittanic, Dresden en Die Gustlof om maar eens paar voorbeelden te noemen waar het ware verhaal, een ramp van epische proporties, onderhevigd is aan randzaken en cliché romantiek. En dat is in het geval van Pompeii niet anders waar het op een gegeven moment bijna een schok is dat de vulkaan in beeld komt en dat deze zich roert. Het is dan ook op het uur dat de film zich eindelijk ontwikkelt naar een full blown rampenfilm, maar zelfs dan worden er nog ergerlijke fouten en keuzes gemaakt.

Want mijn hemel, een productie die tussen de 80 en 100 miljoen ligt en dan zo'n cliché verhaal dat stoere mannen en jonge ranke dames, gezwollen ego's en politiek gekonkel levert. Dan heeft Kit ook nog eens bijzondere krachten en ruziën en vechten de karakters rustig verder terwijl het as en gesteente hem om de oren vliegt en de boel instort, heel erg realistisch natuurlijk, en hebben we temidden van de ramp ook nog eens een achtervolging met paarden en strijdwagen. Tja...dan lijkt het ook wel alsof je er niets van wil maken, want zelfs als de rampenfilm eindelijk een rampenfilm geworden is hebben de randzaken nog steeds de overhand.

Zoals te begrijpen is er een historische correctheid van 0,0 en vind ik het zelf nog wel een interessant weetje dat 90 procent van de bevolking heeft weten te ontsnappen en zijn de doden een te verwaarlozen aantal waar in mijn beleving altijd gerept werd van een totale vernietiging. Maar dat valt best mee blijkt achteraf, voor de film maakt het geen reet want die is abominabele cliché en nietszeggend.

Mijn hemel, wat een hemeltergende nepbeelden!

De enige reden dat ik het uit heb gekeken is toch wel Emily Browning. 2,5☆