Bob le Flambeur (1956)

113 stemmen | gemiddelde 3,53
Frankrijk
Misdaad /
Drama98 minuten
geregisseerd door
Jean-Pierre Melvillemet
Roger Duchesne,
Isabelle Corey en
Daniel CauchyEen oudere ex-gangster verdient als gokker de kost. Hij wordt verliefd op een jong meisje en neemt de zorg voor haar op zich. Wanneer hij zijn geld verspeelt beraamt hij een inbraak in het casino. Bij het maken van de plannen verliest hij het meisje aan een jongere handlanger. Zijn dekmantel op de avond van de kraak is als speler in het casino, maar hij gaat zo zeer in het spel op dat de operatie in gevaar komt.
4,0
[permalink] geplaatst op 25 oktober 2002, 16:57 uurEen flambeur is iemand die met hoge inzetten speelt, hoog spel speelt.
Erg aangename film ! Zo frans als een croissantje camembert bij een café au lait.
Mooie plot, mooie sfeer. En met Isabel Corey - die ik nooit meer terug heb mogen zien...
Dustyfan
[permalink] geplaatst op 8 april 2005, 23:22 uurHelaas duurde het wat lang voordat ik 'in de film zat', maar dat ligt vrij zeker aan mij. Nadien, en paradoxaal genoeg, was de film voor mij weer erg voorspelbaar, wat ik ook wel weer jammer vind. Maar de manier waarop het geheel in beeld is gebracht, is oogstrelend en maakt veel goed.
Maar ik hou dan ook meer van koffie zonder melk

FisherKing
[permalink] geplaatst op 8 april 2005, 23:27 uurWonderlijk mooie film met een heerlijke ambiance. 1955 zou je niet zeggen.
Wat een a la Jean Gabin spelende Roger Duchesne die de fijne kneepjes van het vak laat zien, de echte gokker, met een ziel en een hart, is van grote klasse. Ondanks de wreedheden eromheen, wat een personage.
Het verhaal is heerlijk sloom, ronduit genieten van een Montmartre uit vervlogen tijden, want ik vind het ook een tijdsdocument.
Isabelle Corey ziet er weliswaar aardig uit, maar ik denk dat een vrij jonge Hugohei vooral op haar dijen uit was
De looks, de montage en vooral de soundtrack intrigeren ook. Eddie Barclay en Joy Boyer zorgen voor een jazzy uitvoering waarvan ik zeker weet dat Ennio Morricone er enorm van afgekeken heeft.
Kortom, klein meesterwerkje, dat ik besluit met 4.5
PS Kijken Speedy

3,5
[permalink] geplaatst op 5 april 2006, 14:46 uurVond het begin mooi, met de voice-over. Verder een wat matige film, zeer naief vind ik. 3,5*, omdat ik de manier waarop Melville Parijs neerzet prachtig vind.
4,0
[permalink] geplaatst op 5 april 2006, 15:36 uur zeer naief vind ik
Een naieve film?
4,0
[permalink] geplaatst op 9 oktober 2006, 11:32 uurNa Un Flic deze film gekeken, omdat hij op dezelfde import DVD zit. Minder sterk dan Un Flic en Cercle Rouge, maar toch een heel sfeervol gefilmde misdaadfilm. Heerlijk dat oude Montmartre en die oude Citroëns, Renaults! De film begint met een traag tempo, maar vind ik absoluut niet hinderlijk, integendeel zelfs, het schept die extra lome nachtelijke sfeer.
Daarna gaat het tempo wat omhoog als de heren hun klus voorbereiden en willen uitvoeren.
Voor 1955 een zeer vooruitstrevende film van de Franse cinema.
Een 4.0*
4,0
[permalink] geplaatst op 25 maart 2007, 14:50 uurZeer boeiende film. Het verhaal loop inderdaad niet als een stoomtrein, maar dat is geen nadeel: de sfeerschepping van Parijs en het nachtelijke gokleven passen wonderwel bij deze verhaalstijl. Goede acteerprestaties, wat jazzmuziek, Parijs, gokscènes en een gewaagde casinokraak! Een dikke 4*
4,5
[permalink] geplaatst op 23 oktober 2007, 1:13 uurbriljant, kan nu denk wel op zeker concluderen dat Melville mijn alltime favorite regisseur is. Op naar le doulos ! Zal later nog een iets uitgebreidere recensie neerzetten.
4.5 voor nu
4,0
[permalink] geplaatst op 13 november 2007, 22:50 uurMooie film. Het straalde iets heel rustigs uit (ook mede door die sfeervolle jazzmuziek). Het plot vond ik niet bijster bijzonder maar de hele film weet je wel te grijpen. Die Bob is een sympathiek figuur, erg goed acteerwerk.
4*
2,0
[permalink] geplaatst op 25 november 2007, 16:38 uurRedelijk maar niet meer dan dat,
De beelden die de film maken vond ik veel interessanter dan de inhoud. Die Bob kon mijn aandacht niet vasthouden. Daarnaast waren alle overige personages bijzonder onstijlvol, simpel en zonder charisma. Het hele verhaal was net zoals Le Doulos gewoon saai, al viel het hier nog mee, dankzij de wat fijnere dialogen en samenhang in onderlinge scenes. Niet altijd een pre, maar als Melville nalaat om uit elk shot het optimale te halen heb ik liever wat rechttoe - rechtaan `ers.
De zwart - wit fotografie oogt soms echter prachtig. In het begin veel naar donkerbruine neigende tinten en daarna soms beelden van een reclamebord op een gebouw dat oplicht temidden van een pikzwarte omgeving. Niet frequent helaas, maar toch mooi af en toe. 3*
3,5
[permalink] geplaatst op 27 november 2007, 18:11 uurMelville deed er twee jaar over om deze film te maken. Dit had voornamelijk met geldgebrek te maken. Af en toe (als er weer geld was) werd er weer een paar dagen of een paar weken gefilmd.
Wat ook opvallend is, is de mix van film-noir met een snufje nouvelle vague. A Bout de Souffle (1960) wordt vaak gezien als het begin van deze stroming. Anderen vinden dat Ascenseur Pour l' Echafaud (1958) het begin was. Deze film kan echter ook aanspraak maken op deze titel, vooral het begin heeft nog al wat kenmerken van de Nouvelle Vague (de speelsheid van het intro, het filmen met een handcamera op locatie en een onconventionele montage). Het is allemaal niet zo opvallend als in het latere werk van o.a. Godard, maar aanwezig is het wel.
Een opmerkelijke film dus, maar het latere werk van Melville is toch nog wat hoger aan te slaan.
3,5*
3,5
[permalink] geplaatst op 10 mei 2008, 12:53 uurNiet zo fantastisch als ik had gehoopt, maar toch wel een lekker filmpje. Bob is een interessant personage en de bijrollen worden ook goed uitgewerkt. Het plot loopt lekker, het heeft een relaxed sfeertje en het einde is bijzonder leuk bedacht. Alleen het begin is niet altijd even boeiend, maar ik kan er prima mee leven. De film deed mij overigens regelmatig aan Hard Eight van Paul Thomas Anderson denken.
3,5*
2,5
[permalink] geplaatst op 7 november 2008, 1:00 uurNa een aantal keer visueel door Melville verwend te zijn valt Bob le Flambeur toch even koud op de dak. De film leek 10 jaar ouder dan hij daadwerkelijk is en er wordt ons een plot voorgesteld die nergens uitgewerkt wordt. Ik snap waar Melville heen wou met het plot maar dan heb ik veel liever zijn latere recht toe recht aan heist films. Weinig spraak en beelden die voor zich spreken zijn wat mij aantrok in deze regisseur. Het sfeertje is nog aardig en de soundtrack redelijk maar over het geheel een teleurstelling. Misschien bij herziening en met andere verwachtingspatronen dat deze beter gaat vallen.
2,5*
3,0
[permalink] geplaatst op 25 november 2008, 9:27 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenGisteren op TV5 Monde (die tòch af en toe hele leuke films uitzenden: blij toe dat we deze zender op de kabel hebben zitten!)
De sfeervolle setting doet denken aan Rififi, À Bout de Souffle en Ascenseur pour l'Échafaud, maar ik vind deze prent toch op vele fronten wat minder boeiend dan de genoemde andere films.
Zo vind ik in Rififi de heist en de voorbereiding daarvan veel beter uitgewerkt, in Ascenseur pour l'Échafaud de soundttrack beter (en daardoor sfeervoller).
Die 'Marc', die jonge gangster die uiteindelijk wordt neergeschoten (Bob blijft daar trouwens opmerkelijk koel over. Zeker omdat hij zijn liefje afpakte!) lijkt overigens wel wat op Benoit Poelvoorde!
3,0
[permalink] geplaatst op 21 april 2009, 13:47 uurGrootscheepse beroving van een casino (...) zoals er later nog heel veel films zouden volgen (bah), hier in een zwoel, misdadig sfeertje voorbereid, met een hoofdrolspeler in het genre van een zelfbewuste Jean Gabin en met een paar scènes waarin vrouwelijk-schoon-vertoon iets op zijn tijd vooruit was.
Zwart/wit, frans, série noire à la Melville en nu voor ons zeker stijf en kunstmatig, maar toch goed gemaakt en destijds zeker in de grote belangstelling. Alleen de titel was een kassukses waard. Nochtans geen grote namen bij de cast.
Eveneens op TV5 Monde gezien.
4,0
[permalink] geplaatst op 9 februari 2010, 9:53 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenVooral erg sfeervol dit portret van het nachtelijke Parijs met de casino's en nachtclubs. Het heist-verhaaltje dat zich later ontspint doet er eigenlijk niet eens zo veel toe. Opvallend dat half Montmarte wist van de plannen, ze weten dat het is doorgeluld en toch er mee doorgaan (en goh, het gaat fout), terwijl het zo uitvoerig was gepland. Dit kleine minpunt neem ik voor lief, vooral omdat het verder geen afbreuk doet aan de heerlijke sfeer (echt wel de moeite van het twee keer noemen waard). 4 sterren.
Iemand verder de gelijkenis van Bob met Jaap Kooijman (Gerard Cox) uit Toen Was Geluk Heel Gewoon opgevallen?
pippo il buffone
[permalink] geplaatst op 20 juni 2010, 19:27 uurGangstermovie/film noir hommage van Americanofiel Melvillle met aardige sfeerschepping door opname op locatie met hand- held camera. In Pigalle,voor de horden er binnenvielen.De eponieme held is waarschijnlijk de coolste 50-er op het witte doek ooit:onberispelijk gekapt en gekleed,goed van de tongriem gesneden,en in het bezit van een fraaie amerikaanse bak en aardig gemeubileerd appartement met extra speeltje

.
Over speeltjes gesproken:Corey(zie poster)

is een en al ongeremde sexualiteit..rekening houdend met de tijdgeest natuurlijk,maar ook in deze film uit '56 krijgen we even 2 aardige verrassingen te zien

,geen Hollywood-puritanisme hier.Later had ze overigens nog een rolletje in Et dieu....,maar ze had beter de hoofdrol kunnen hebben imho.
Door Bobs verslaving lijkt deze film zich te ontwikkelen tot een noodlotstragedie,iets waar de ironische voice-over ons ook op voorbereid.Of de conclusie dan ook tragisch is.....moet u zelf maar zien.Overigens vond ik het slot wat te afgeraffeld met een idd. lachwekkende sterfscène.Gememoreerd dient nog te worden dat deze film een zeer goede soundtrack heeft,
Qua pure heist-movie haalt deze het niet bij de Asphalt jungle of Rififi,maar de film heeft ook niet de opzet om een heist movie te zijn.Nog sterker:hij is er überhaupt geen.
P.S.:Kubrick schijnt te hebben gezegd dat hij geen gangstermovies meer wilde schieten na the killing,omdat hij dacht Bob niet te kunnen overtreffen.Trek verder uw eigen conclusies.
4,0
[permalink] geplaatst op 23 augustus 2010, 12:07 uurIn een zekere zin een triest relaas van een ouder wordende gokverslaafde gangster, die nog één laatste klus wil doen alvorens hij op pensioen gaat. De plot ruikt naar een oertypische heist movie, maar niets is minder waar. De film moet het vooral hebben van de heerlijke sfeerschepping, het romantische Parijse nachtleven wordt prachtig weergegeven.
De titelrol 'Bob le Flambeur' is magistraal neergezet door Roger Duchesne: een gentleman van de oude stempel, stijlvol in zowat alles wat hij doet. Maar ook Isabelle Corey mag er zeker wezen als vurige Parisienne, enorm spijtig hiernaast nooit echte grote rollen heeft gehad. Een minpuntje is Daniel Cauchy, die bij momenten als een nogal onuitstaanbaar ventje overkomt. Gelukkig is 'éminence grise' Bob er om dat joch een paar keer ferm op z'n plaats te zetten.
Ondanks de overduidelijke film noir-invloeden, is dit natuurlijk een film die de Franse charme volledig belichaamt. Melville noemde het dan ook niets voor niets zijn liefdesbrief aan Parijs.
3,0
[permalink] geplaatst op 10 november 2010, 23:22 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenAardige sfeertje in deze Bob le Flambeur. Mooie beelden van Parijs en de auto's uit die tijd hebben echt wel wat. De wisselvallige soundtrack, personages die niet meer dan redelijk boeiend zijn en het ietwat knullige einde (sterfscène), brengen de film niet verder dan 3 kleine *.
4,0
[permalink] geplaatst op 22 november 2010, 10:29 uurVond dit een zeer sfeervolle film van Jean-Pierre Melville. Om het magere plotje gaf ik niet zo heel erg veel maar vooral de stijlgrepen vond ik erg interessant. De film bevat schitterende stedelijke shots en weer vooral goed het stadse gevoel (met zware film-noir trekjes) te integreren in de wereld (bijvoorbeeld het enorme raam in Bob's appartement). Bob le Flambeur vond ik een erg charmante film.
3,5
[permalink] geplaatst op 21 oktober 2011, 0:15 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenVroege film van Melville, met een bijzonder aangename rol van Roger Duchesne als de vriendelijke gangster/gentleman die nog een laatste grote slag wil slaan. Uiteindelijk gaat de film erover hoe deze Bob een strijd tegen zijn eigen ouderdom moet voeren. Is er nog wel plek voor zijn manier van doen in de veranderende wereld waar hij in leeft? Niemand lijkt ervan overtuigd te zijn dat het nog mogelijk is dat hij zich kan revancheren, maar uiteindelijk slaat hij de grote slag op zijn eigen manier. In dat licht vraag ik me af of de dood van Paolo bedoeld is als een tragische introspectie van deze oudere man die erachter komt dat misdaad niet loont, of dat het juist een moment is waarop hij ''overwint'' op de jongere generatie. De dood van Paolo is een overwinning op de jeugdigheid en naïviteit die Bob bijna fataal werden