Barb Wire (1996)

En de opmerking over de poster snap ik ook niet. Wat is er mis mee dan? Waarom is de poster zo nep dan?

Gruwelijk miskende genrefilm die het overgewaardeerde Cassablanca uit de jaren ’40 een pittige actie-sciencefictiontwist geeft met een dikke pulplaag. Zo dat was eruit. Pamela Anderson is geen Bogart, maar de film is dan ook geen Shakespeare. Wat verwachten mensen hier nu van, een staaltje uit de Criterion Collection?? Barb Wire gaat simpelweg over een wulpse griet met dynamiet, de categorie "girls with guns-movies" zoals de Amerikanen weleens kort door de bocht durven zeggen.

Zowel qua scenario als uitwerking een prima exemplaar. Bitchy oneliners, stilistische vuurgevechten, omvangrijke ontploffingen en de in latex gehulde heldin die ervoor hangt te slingeren (!!!), het wordt allemaal rijkelijk vormgegeven via wervelende camerabewegingen, scheve kaders, gelikte filters en op tijd en stond een elektrisch gitaargeluid voor het extra geinige effect.

Dit noem ik geen slechte film, absoluut niet zelfs. Veeleer een erg goed gemaakte genrefilm, om nog eens op die term terug te komen. Want wie ook maar iets meer verwacht is er inderdaad aan voor de moeite.

**** 1/2

Pamela die nat gemaakt word,dit alleen al is de moeite om te zien Zo slecht was die film nu ook weer niet se

ik snap dat deze film vroeger geflopt is, nu zie ik het meer als lekkere "foute" pulp...

deze film neemt zich ook nooit echt serieus ... of mss juist te serieus in die tijd

enja pulp fiction was DE film van de jaren '90 .. dat zorgde voor vloedgolf foute b- films die hip wouden zijn ... zoals deze "barb wire"

al bij al geen flop 100 waardig

Pulp Fiction heeft hier niks mee te maken. Pulp Fiction is een eigenwijze Tarantino-misdaadfilm, Barb Wire is typische 90's actiepulp (gemaakt ook in een tijd toen Pamela nog erg hot was toen) wat 2 heel verschillende dingen zijn. Meer specifiek nog een girls with guns-movie, en een erg kundig gemaakte. De betere Andy Sidaris zeg maar.

Heerlijke Pammy.

Deze lage waardering slaat helemaal nergens op .

Ik kan zo 20 films opnoemen die veel slechter zijn.

Ooit gaat deze film nog stijgen. Het is geen hoogvlieger, maar zitten best leuke en lekkere momenten in.

Gewoon een prima filmpje.

Ik ging uit van het slechtste maar viel allemaal reuze mee. Sterker nog ik heb me zeer goed vermaakt.

Anderson zal nooit een oscar winnen, maar ze draagt de film wel. En dat doet ze goed. Een lekker wijf, goeie actie en een eenvoudig verhaal zorgt voor simpel vermaak. Dat is ook duidelijk het doel van de film en daar slaagt ie in.

Vind het jammer dat Pammie niet meer van zulke soort filmpjes heeft gemaakt.

Ja leuke film 3.5

Acteerwerk-slecht

Camerawerk-niet mijn ding

Verhaal-boring

Pamela's figuur-enige pluspunt.

Had er niets van verwacht, maar net gekeken en vind het een hele leuke film. Mooi gefilmd, weinig verhaal, veel actie. En Pamela Anderson is gewoon een waanzinnige vamp. Mooi mens, en ze acteerde beter dan ik verwacht had..

Kleine Dukeje heeft erg genoten van dat schouwspel... en grote Duke ook! Een leuke pulpfilm met een mooie Pamela Anderson.

"Don't call me babe!"

Een flop 100 film met op de laatste pagina louter positieve verhalen. Geinig. Ik ben het er helemaal mee eens. Barb Wire is vermakelijke pulp, met een Pamela Anderson die op knappen staat (serieus, hoe haalt ze adem in die pakjes?) en zeer vermakelijke performances; wat te denken van Clint Howard en Udo Kier? Toffe namen! De neo-noir achtige setting met een Mad Max / punk-ish vervallen wereld geven het een fijne sfeer. Ondergewaardeerde no-nonsense film... het is écht zo slecht nog niet.

Als ik een film op blu ray koop wil ik m graag goed vinden. Vaak lukt dat, dit keer niet.

Gelukkig had ik de Duitse uncut editie met de sexy openingscredits. Ik moet zeggen die scene is de aankoopprijs waard en bevat meteen de twee grootste pluspunten van de film. Wat volgt is een ongeïnspireerde vertelling en door overmatig DNR ziet het er ok nog eens oerlelijk uit.

Op zich hou ik wel van post apocalyptische films, maar deze scoort nauwelijks punten Waarschijnlijk komt het door het redelijke budget. Het gebrek aan de noodzaak tot creative vondsten leidt tot totale middelmaat.

Jammer

Vermakelijke film. De postapocalyptische sfeer is fijn neergezet. De combi van steampunk en 80’s Sunset Strip rockoutfits werkt goed. Het verhaal is weinig bijzonder, maar de film bevat voldoende vaart om het boeiend te houden tot het eind. Popcornvermaak, en camp, maar ik kon er van genieten.

3*

"Barb Wire" is een futurische actie film uit 1996 met een uitstraling van een C film uit begin jaren 80. Nog groter probleem van de film is dat zowel reggiseur Hogan als Pamela zichzelf en deze rolprent zeer serieus nemen. De doodsteek voor "Barb Wire". De personages zijn plastic en vlak. Lachwekkend. Hetzelfde geldt voor Anderson die de stoere chick uit moet hangen maar overkomt als een etalage pop met wapens. En zo verzuipt deze film in knulligheden en sneue actie scenes. Enkel de slotscenes in de haven mochten er zijn en een klein beetje imponeren. Maar wat een flop is dit zeg, arme Pam. 1.5*

Deze had ik dus nog nooit gezien. Waarom? Misschien omdat ik in de war was met Fair Game (1995), en daar was ik niet zo kapot van. Maarja, Cindy is toch niet helemaal hetzelfde als Pam, hoor ik je dan denken.

En inderdaad - Pam was toen al een ervaren actrice. Als je even in het midden laat of het nou om talent of ervaring gaat, dan is er zoiets als de theorie van de 10.000 uren. Daar zat Pam denk ik toen al echt wel aan, met weet-ik-hoeveel jaren Baywatch en nog wat ander gruis. Toch nogal een voorsprong, zou je denken.

Nog eens een andere vergelijking - John Carpenter's Escape films, die qua narratief, beeldzetting en tijdperk (zowel fictief als verschijningsdatum) wel aardig overeenkomen. Daar zou ik toch wel eens een hoorcollege op de filmacademie aan willen wijden - waarom vinden we de ene dan cult, en de andere prut. Leg me het uit, want ik wil het gewoon echt heel graag snappen.

Als ik maar even een flauwe voorzet doe zelf? Barb Wire verliest het vooral door een gebrek aan geloof in zichzelf. Geen geschikte regisseur voor weten te strikken - nog even los van Carpenter, denk ik dan, wat had bijvoorbeeld een Michael Mann ervan kunnen maken. Of een Zack Snyder. Maar nee, Hogan maakt er helemaal niks van, en dat was ook wel te verwachten, want al zijn films scoren niet zo best. Je zou haast denken dat het misschien gewoon aan hem ligt.

Want, aan Pam ligt het niet, dat is toch wel overduidelijk. Wie de openingsscenes gezien heeft op een echt bioscoopscherm moet beamen dat ze zowel de inhoud als de diepte heeft om elke denkbare film te laten groeien tot een kijkfeest in meerdere dimensies. En ze speelt ook nog eens best behoorlijk. Wat ik al noemde, die 10.000 uur of zo, en om nou meteen weer te zeggen dat ze geen 'talent' heeft, pfah. Say it to her face. Maar geen woorden als 'babe' gebruiken, want dat valt kennelijk niet zo goed.

Echt slecht is de film vanzelf ook echt niet. Er is best wel een poging gedaan om iets van een narratief bij elkaar te harken, al is het niet het meest geniale concept ooit. De cast doet het ook wel redelijk, al moet het misschien wel vooral van Barb komen. De actie is ook wel aardig - het klopt in het concept, en het werkt om Pam haar 'assets' naar volle omvang in te zetten. En wellicht nog het beste wat de film objectief goed doet: de locaties kloppen prima, helemaal in de goede stijl met wat wellicht toch het grote voorbeeld was.

Misschien ligt het dan, by association, wel aan Udo Kier. Niet dat hij hier nou echt slecht is met zijn kleine bijrolletje, maar films waarin hij speelt zijn dat bovengemiddeld vaak wel. Een beetje hetzelfde punt als het gebrek aan lef in de productie - als je Udo Kier in de cast hebt, dan zet je daarmee toch ook wel een limiet aan je ambitie. Ik dacht zelfs even Eric Roberts te herkennen, daar is dat nog een heel stuk erger mee.

Even terug naar mijn idee van een hoorcollege op de filmacademie. Er zijn talloze films als voorbeeld te bedenken met veel minder script, veel minder acteurs, en veel minder budget die wél iets hebben veroorzaakt - succes, een cult following, winst, whatever. Maar deze film is vergeten. Noem me drie redenen waarom - maar zonder de naam Pamela Anderson.

Goh ja.

Eigenlijk perfect wat ik ervan verwacht had: fout, banaal, niet echt spannend, maar al bij al aan de vermakelijke kant. Hoogtepunt is eigenlijk al de openingsscène. Niet voor die plastic tieten van Pamela Anderson - ik ben eerder natuurliefhebber. Maar het zet wel de toon. Anderson weet goed genoeg waarom ze gecast is. Dat wordt nogal prominent uitgespeeld, maar past wel in de dystopische comic book-beleving. Verhalend zou het een doorslag zijn van de klassieker Casablanca - nog nooit gezien. Barb Wire zal in zekere zin ook wel een klassieker zijn. Op andere manieren dan wel.

2,5