Io Sono l'Amore (2009)

De film wordt voor mij pas goed op het laatste gedeelte. Ik vond de eerste 40 minuten flink doorbijten hoor want ik had helemaal niets met de karakters in de familie. Ik kende ze niet en ze waren allemaal erg koud en afstandelijk. Nou hoorde dit wel bij de karakters van deze personages maar dat maakt het verhaal er niet boeiender van.

Het camerawerk, de sfeer en een heleboel shots waren wel heel erg mooi. Uiterlijk gezien is het een hele mooie film om naar te kijken. Ook het liefdesverhaal tussen de vrouw des huizes en de beste vriend van zoonlief was mooi weergegeven. Het einde vond ik wel een beetje overdramatisch.

Zeker de moeite waard geweest. De manier van filmen sprak me deze keer wel aan.

Film begint traag. Uiteindelijk veel hoogdravend drama. Vooral de muziek maakte de dramatische wending in het verhaal "af". Mooie beelden. Het einde kan voor sommigen tegenvallen.

Fraaie film waarbij ieder shot een compositie, een lust voor het oog is. Het verhaal wordt in een traag tempo vertelt en op de keper gebeurt er eigenlijk paar weinig. De themas zijn liefde en (liefde voor) eten. Prima kijkervaring.

Ik ben het hier vooral eens met de meeste berichten. Mooie beelden en een bijzondere stijl (weinig films filmen zoveel out-of-focus), aangevuld door prachtige muziek (het bombast van de laatste scène uitgezonderd) en met een sterke Swinton, maar ook ik had weinig met de inhoud op. Thematisch is het 't oude verhaal over personages op zoek naar liefde in een familie die vooral voor zakelijkheid staat. Niks mis mee op zich, maar de relaties worden flinterdun uitgewerkt. Het grootste probleem is nog wel dat die kok naar mijn gevoel nauwelijks een personage werd. Als we willen weten waarom Tilda Swinton alles op het spel zet voor die man wil ik toch wel het gevoel hebben dat hij meer is dan slechts een lustobject, maar iets anders haalde ik er niet uit. Daarbij sleepte de film naar mijn gevoel ook nogal, al duikt er vaak genoeg een mooi shot of een aardige scène op om niet totaal saai te worden. Het meesterwerk dat er op andere plaatsen in gezien wordt haal ik er echter niet uit. Daarvoor is het me te oppervlakkig en zelfs stilistisch net niet goed genoeg.
3*

Prachtig stukje cinema met een (alweer) sublieme Tilda Swinton. Een kijkervaring om u tegen te zeggen. Ik denk dat de reden waarom het personage van Swinton zo achter die kok gaat de passie is die hij vertegenwoordigt: de passie voor het eten. Zij heeft jaren in een gouden kooi geleefd, passieloos en het is die kok die de passie bij haar weer aanwakkert. Maar die kooi vertoont haar eerste barsten als haar dochter haar "bekentenis" doet bij haar.

Het is ook alleen haar dochter die op het einde haar een goedkeurende knik geeft en in haar blik duidelijk maakt naar haar moeder: dat zij ervoor moet gaan, dat zij uit die gouden kooi moet wegvliegen en haar passies moet achterna gaan.

Visueel een ijzersterke parel maar ook het gebruik van muziek of juist het mijden van een overdadige soundtrack op de juiste momenten maken van deze film een parel!!

Drama zich afspelend in een familie van Italiaanse textiel-baronnen.
Alles gaat er zeer formeel aan toe, maar als grootvader het bedrijf overdraagt aan zijn zoon en kleinzoon beginnen die een interne strijd over het al dan niet verkopen van het familiebedrijf.
Moeder begint ondertussen een relatie met een vriend van haar zoon.
Paar mooi gefilmde scenes met Tilda Swinton en haar geliefde, out of focus (daarmee wel één van de mooiste sexscenes die ik ooit zag - zeer subtiel), haperende camera en aantal zeer mooie shots van Milaan.
Begin van de film is een beetje te stram, maar als de passies oplaaien neemt het niveau toe.