MENU

Nowhere Boy (2009)

mijn stem
3,44
498 stemmen

Verenigd Koninkrijk / Canada
Drama
98 minuten

geregisseerd door Sam Taylor-Johnson
met Aaron Johnson, Kristin Scott Thomas en Anne-Marie Duff

Nowhere Boy vertelt over de eenzame tienerjaren van John Lennon, waarin hij zijn vlucht zoekt in muziek, kunst en zijn vriendschap met Paul McCartney. John Lennon groeit op in Liverpool als een eenzame tiener bij zijn tante. De moeizame jeugd van John begint te veranderen wanneer hij de vrouwen leert kennen, en de kans krijgt in een popgroep, The Beatles, te spelen.

 
avatar van Fryce
3,0
geplaatst op 18 september 2012, 20:55 uur, permalink
Aardig, maar niet veel meer dan dat helaas.

avatar van gukker
1,5
geplaatst op 9 november 2013, 14:46 uur, permalinkbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Deze film kon mij nauwelijks boeien. Het verhaal vond ik niet interessant en wat te oversentimenteel. Dit is niet John Lennons interessantste periode uit zijn leven maar de dramatische verwikkelingen tussen zijn ouders en zijn tante over wie voor hem moest zorgen kunnen in potentie voor een mooi verhaal zorgen, helaas is het een clichématig gezinsdrama geworden.

De punten die deze film uniek hadden moeten maken: namelijk het combineren van het gezinsdrama met de opkomst van the Beatles, vond ik erg slecht uitgewerkt. Alle zaken over hoe de band uiteindelijk werd samengesteld kwamen erg vluchtig langs, maar het ergste vond ik nog hoe geromantiseerd de begindagen van the Beatles muzikaal gezien worden neergezet.

Het eerste optreden van the Quarrymen is bijvoorbeeld muzikaal perfect. Alle instrumenten zijn goed te horen en alle muzikanten spelen technisch prima en er is geen valse noot te bekennen. Het publiek is ontzettend enthousiast. Geen enkele band in Liverpool klonk op dat moment zo goed en het is onmogelijk dat the Quarrymen bij hun eerste optreden ook zo goed waren (zeker als je bedenkt dat geen van hen wist hoe ze een instrument moesten bespelen doen ze de band begonnen.)

In de latere optredens van the Quarrymen/the Beatles die in de film voorkomen had ik hetzelfde probleem. In de jaren 50 stonden the beatles lang niet bekend als een van de beste bands in Liverpool, die status kregen ze pas nadat ze terugkwamen uit Hamburg, en zelfs toen klonken ze naar hedendaagse maatstaven behoorlijk amateuristisch. Ik vind dat de film erg respectloos met het historische bronmateriaal is omgegaan, terwijl dat juist zo belangrijk is bij zo'n soort film. Sowieso vind ik dat er nauwelijks een jaren 50 sfeer uitstraalt in de film.

Tel bij deze kritiekpunten de verschrikkelijk kitscherige belichting van sommige scenes (ik denk dat dit er vooral aan bijdraagt dat ik de jaren 50 sfeer niet overtuigend vond), een aantal geforceerde scènes (zoals die flashbacks naar zijn jeugd die Lennon steeds heeft), een aantal slecht gemonteerde scènes (Die scène dat ie banjo leert spelen bij z'n moeder. Verschrikkelijk! en je krijgt een kitscherige kutfilm. Nog 1,5 ster voor het acteerwerk en een van de laaste scènes waarin Lennon van zijn tante en moeder te horen kreeg wat er daadwerkelijk gebeurt is in zijn jeugd. Die zaken waren nog wel aardig.

avatar van Hollywood-west36
 
geplaatst op 12 november 2013, 0:14 uur, permalink
Zeer onderhoudende film, McCartney zelf had nogal wat aan te merken op het script oa de scène van Lennon bovenop de bus, deze zou niet op de waarheid berusten, daarentegen moet dat altijd en McCartney was niet iedere seconde bij Lennon, dus het kan wal degelijk plaats hebben gevonden, niettemin past het in de film.
Eveneens de scène waarin John Paul slaat, zou niet zijn gebeurd, maar dat soort scènes zijn niet cruciaal dus waarom zou je niet een beetje een eigen verhaal erbij bedenken.
Tuurlijk zijn er de nodige foutjes wellicht.
Ik vind de scène waarin de Quarry Men het eerst speelt, degelijk gedaan, en het klinkt wat mij betreft juist wel als zo'n schoolbandje met die energie.
De vertolking van Lennon vond ik erg goed, de rest van de cast is zeker ook niet slecht.
O, ja.. Het openingshot met verwijzing van "À hard dats night" waarin John lijkt weg te rennen van iets is bij vlagen briljant.

avatar van Hollywood-west36
 
geplaatst op 16 november 2013, 18:17 uur, permalink
Hey, niet zo zeiken hè?

avatar van Hollywood-west36
 
geplaatst op 16 november 2013, 18:18 uur, permalinkbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Hey, niet zo zeiken hè?


gukker schreef:
Deze film kon mij nauwelijks boeien. Het verhaal vond ik niet interessant en wat te oversentimenteel. Dit is niet John Lennons interessantste periode uit zijn leven maar de dramatische verwikkelingen tussen zijn ouders en zijn tante over wie voor hem moest zorgen kunnen in potentie voor een mooi verhaal zorgen, helaas is het een clichématig gezinsdrama geworden.

De punten die deze film uniek hadden moeten maken: namelijk het combineren van het gezinsdrama met de opkomst van the Beatles, vond ik erg slecht uitgewerkt. Alle zaken over hoe de band uiteindelijk werd samengesteld kwamen erg vluchtig langs, maar het ergste vond ik nog hoe geromantiseerd de begindagen van the Beatles muzikaal gezien worden neergezet.

Het eerste optreden van the Quarrymen is bijvoorbeeld muzikaal perfect. Alle instrumenten zijn goed te horen en alle muzikanten spelen technisch prima en er is geen valse noot te bekennen. Het publiek is ontzettend enthousiast. Geen enkele band in Liverpool klonk op dat moment zo goed en het is onmogelijk dat the Quarrymen bij hun eerste optreden ook zo goed waren (zeker als je bedenkt dat geen van hen wist hoe ze een instrument moesten bespelen doen ze de band begonnen.)

In de latere optredens van the Quarrymen/the Beatles die in de film voorkomen had ik hetzelfde probleem. In de jaren 50 stonden the beatles lang niet bekend als een van de beste bands in Liverpool, die status kregen ze pas nadat ze terugkwamen uit Hamburg, en zelfs toen klonken ze naar hedendaagse maatstaven behoorlijk amateuristisch. Ik vind dat de film erg respectloos met het historische bronmateriaal is omgegaan, terwijl dat juist zo belangrijk is bij zo'n soort film. Sowieso vind ik dat er nauwelijks een jaren 50 sfeer uitstraalt in de film.

Tel bij deze kritiekpunten de verschrikkelijk kitscherige belichting van sommige scenes (ik denk dat dit er vooral aan bijdraagt dat ik de jaren 50 sfeer niet overtuigend vond), een aantal geforceerde scènes (zoals die flashbacks naar zijn jeugd die Lennon steeds heeft), een aantal slecht gemonteerde scènes (Die scène dat ie banjo leert spelen bij z'n moeder. Verschrikkelijk! en je krijgt een kitscherige kutfilm. Nog 1,5 ster voor het acteerwerk en een van de laaste scènes waarin Lennon van zijn tante en moeder te horen kreeg wat er daadwerkelijk gebeurt is in zijn jeugd. Die zaken waren nog wel aardig.

avatar van Illum Sphere
3,0
geplaatst op 29 november 2013, 22:32 uur, permalink
Mijn The Beatles periode is inmiddels voorbij, maar toch blijf ik John Lennon een interessant iemand vinden. En dus was ook de interesse gewekt in deze film. Helaas dat de film een totaal ander iemand in Lennon zag, want ze hebben van een interessante persoon een enorme klier gemaakt. Ik weet uiteraard wel dat de Lennon in zijn jongere jaren een echte rebel was met een eigen visie, maar hier hebben ze er een irritante puber van gemaakt die iets pretendeert te zijn dat het niet is. Maar dat is niet het enige wat de film op een zwakke manier vertoont. Ook de problematiek met zijn moeder en tante is zwak vertoond. Het verhaal heb ik hier en daar gelezen, en an sïch is het een mooi verhaal om te gebruiken, maar waarom het dan laten verwaarlozen in een clichématig gezinsdrama (zoals gukker ook zegt)? En opnieuw moet ik gukker bijstaan wanneer hij zegt dat de beginjaren van The Beatles teveel werden geromantiseerd, want ook een band als The Beatles had in zijn begindagen enorm veel tegenslagen te verwerken.

Maar misschien ben ik niet het publiek die de film voor ogen heeft. Ik verwachtte een meer volwassenere aanpak en dat het drama in de film beter uitgewerkt was.

avatar van missl
3,5
geplaatst op 15 december 2013, 16:21 uur, permalink
Film over de jeugdjaren van John Lennon, ik weet niet hoe accuraat het is want ik weet niets van zijn leven. Mooie kleurrijke film.