Dragon: The Bruce Lee Story (1993)

Sterke biografie, waar je erg veel te weten komt over het leven van Bruce Lee.
Jason Scott-Lee weet verder perfect Bruce Lee neer te zetten, en Holly als de vrouw van Lee maakt ook indruk.
Verder zijn de actie scene's erg vakkundig in beeld gebracht en laten ze sterk de vooroordelen en discriminatie van Chinezen in Amerika zien.

4****

Na een stroeve start komt de film uiteindelijk toch nog goed terecht: 3.00
In het begin dacht ik echt van: O mijn god, wat moet hier in hemelsnaam van terecht gaan komen. Maar naarmate de film vorderde begon het leven van Bruce Lee me steeds meer te intrigeren. De film neemt je als het ware hand in hand mee door het omstreden leven van Bruce Lee, die helaas een veel te vroege dood is gestorven (evenals zijn zoon overigens). Rob Cohen is zeker geen slechte regisseur (ook geen hele goede!), maar heb ik toch mijn twijfels of een andere regiseur niet wat meer uit deze film had kunnen halen, vooral op cinematografisch vlak laat Cohen het welhaast afschuwelijk afweten. Best verwonderlijk trouwens dat Cohen nooit echt is doorgegroeid en nooit een beter werkje dan dit heeft gemaakt als ik puur op de gemiddelde beoordeling van zijn films op Moviemeter af ga. Al kon ik van zijn hand The Fast And The Furious goed waarderen (iets beter dan deze), maar dat terzijde.

Verhaal: 3.00
Inhoud, originaliteit, fouten/blunders, verhaallijnen, diversiteit, etc.
Zoals gezegd komt de film ietwat moeizaam van de grond met de (veel) te lange inleidende tekst van de echte vrouw van Bruce Lee gevolgt door de droom waar Bruce vervolgens uit ontwaakt. Al bij al zijn we dik 12 minuten verder voordat het verhaal uberhaupt begint, en vervolgens heeft de film nog ruim tien minuten nodig om ook maar een beetje op gang te komen. Over die dromen gesproken, wat we door de film heen nog een paar keer terug zien komen, ik weet niet goed wat ik daar nou van moest vinden. Het kwam nogal leeg over; de echte boodschap ontbrak eraan, waardoor de toegevoegde waarde wat datgene verbond aan het leven van Lee ietwat wazig blijft. Buiten dat zit er een extreem sterke opbouw in het verhaal en is het juist dat waar het script het vooral van moet hebben.

Acteerwerk: 3.50
Hoofdrollen, bijrollen, dialogen
Op de een of andere manier kon ik maar moeizaam wennen aan Jason Scott Lee. Het ene moment deed hij het erg sterk, terwijl ik het andere moment ernstige twijfels had over zijn gevoel voor acteren. Alsof hij in bepaalde scenes compleet iemand anders was, zo kwam het nochtans over. Toch deed hij het niet slecht, maar ik miste een beetje lijn in zijn acteerspel. Lauren Holly als Linda wist mij aangenaam te verrassen. Ze speelt erg sterk en anders dan Scott Lee wist je iedere scene weer wat je aan haar had. Verder zijn het voornamelijk kleine bijrolletjes, waar eigenlijk weinig zinnigs over te vertellen valt. Wel zaten er een groot aantal heerlijke dialogen in de film die door de opbouw van het verhaal extra kracht werden bijgezet naarmate de film vorderde.

Speelduur: 3.00
Balans in de film, strekking van het verhaal, speelduur, etc.
Toch jammer dat deze prent zo moeizaam van de grond komt en dat de intermezzo's van zijn dromen mij in elk geval niet echt konden boeien. Dat kost de film punten op dit onderdeel. Het haalde de film telkens uit een lekkere flow van het verhaal dat vertelt werd en het kwam ook de strekking van het plot niet ten goede. De balans is verder redelijk in orde, al bleef Cohen naar mijn smaak soms een tikkeltje te lang in een scene hangen. Maar buiten de 'dromen' van Lee om zit met name het laatste uur (mijn versie duurde 119 minuten terwijl hier op Moviemeter slechts 107 minuten staan vermeld?) erg goed in elkaar. Omdat je weet dat Bruce dood zou gaan was ik erg benieuwd hoe men hier naar toe zou werken. Dat wist Cohen treffend te doen: Op het hoogtepunt van de film is het ineens afgelopen, net als het leven van Bruce Lee zelf. Meestal ben ik niet zo'n fan van dergelijke 'plotsklapse' eindscenes, maar in dit geval kon ik het goed verteren.

Realisme: 3.50
Realisme van gebeurtenissen in de breedste zin van het woord.
Zoals zo vaak bij waargebeurde verhalen is het altijd maar weer gissen of het inderdaad echt zo is gegaan, maar bij deze prent had ik telkens het idee dat alles redelijk op waarheid is gestoeld. Misschien dat de handel en wandel in de filmwereld waar Bruce Lee in belande wat eenvoudig leek te verlopen, maar vooruit. Linda Lee Cadwell zal er zelf zijn bijgeweest toen haar boek is verfilmd, en ik denk niet dat je het als weduwe zal toestaan om onwaarheden in een film te vertonen. Buiten dat doet de film het leven van Bruce Lee overtuigend genoeg overkomen, wat voor mij vaak het belangrijkste is. Verder valt er eigenlijk niet veel zinnigs over het realisme te zeggen, het is zoals het is. Al blijf ik erbij dat de '(dag)dromen' die Bruce Lee had wat oneerbiedig overkomen en misschien zelfs wel voor het 'spektakelgehalte' zijn toegevoegd. Maar dan begeef ik me op glad ijs want wie weet wat er allemaal in het hoofd van Bruce Lee is omgegaan.

Cinematografie: 2.00
Special Effects, Camerawerk, belichting, montage, stunts, coordinatie, etc.
Rob Cohen stond aan het begin van zijn carriere als regiseur en maakt zeker geen slecht debuut met deze prent, maar wat de cinematografie betreft straalt het amateurisme er toch wel vanaf. Het camerawerk is redelijk, maar is het geen moment een toegevoegde waarde aan het toch wat emotionele karakter van de film, had de montage beter gekund en doen de filmlocaties doorgaans nogal 'mat' aan. Maar waar de echte onkunde in lag waren de vechtscenes en daarin moet Cohen met de billen bloot. In elke scene zaten in elk geval meerdere momenten waarop overduidelijk is te zien dat de tegenstander niet eens word geraakt, of dat er vlak voor het te raken 'object' iets word ingehouden. Dat kan beter voor een film uit 1993, veel beter zelfs. Daar kan ik niemand anders dan Cohen himself voor verantwoordelijk houden en hoop ik voor hem dat hij het boetekleed aantrekt als hij de film vandaag of morgen (bij wijze van spreke) nog eens terugziet. Jammer dat hier niet iets meer 'souplesse' en 'finetuning' in gelegd is, dat had de kwaliteit een stuk ten goede kunnen komen. Als in een japanse knokfilm de vechtscenes al niet goed zijn, tsja.... dan word het toch lastig in mijn ogen.

Verdict:
Maar dit laatste mag de pret zeker niet drukken, al loopt de prent tesamen met de '(dag)dromen' van Bruce Lee hierdoor toch een deuk(je) op. Toch kan Bruce Lee himself tevreden zijn met dit product als hij hier nog iets van zou kunnen meekrijgen daarboven (je weet het immers niet he, wat ons na de dood wacht). Scott Lee is een redelijk serieus persiflage van Bruce Lee al komt hij soms nogal onevenwichtig over, zit er een zeer sterke opbouw in het verhaal al komt de film vrij moeizaam van de grond, is het realisme voldoende overtuigend en is ook de speelduur van de film voldoende benut, maar ook niet meer dan dat. Groot minpunt is toch echt wel de cinematografie en dan met name de, ik ga het tegen beter weten in toch zeggen omdat ik dat zo evaren heb, soms ronduit belabberde vechtscenes. Maar dat wijdt ik met name aan de onkunde van Rob Cohen en had datgene bij een meer ervaren regiseur waarschijnlijk in betere handen terecht gekomen. Maar goed, dat is slechts koffiedik kijken. Al bij al is deze prent een waardig eerbetoon aan het veel te korte leven van Bruce Lee, maar blijft er een klein beetje een onbehouwen gevoel achter: 3.00 (3.00).

Kan ik me in vinden.

Ik weet niet hoeveel er klopt met het echte leven van bruce lee

maar zeker een goede film.

Ik vind deze film goed, maar ik kan m nergens downloaden of kopen. Weet iemand toevallig waar deze film te krijgen is?

Gr.

Historisch verantwoord was de film in ieder geval niet, Bruce Lee raakte niet verlamd in een illegaal gevecht, hij warmde zich niet goed op, maar ik kan me voorstellen dat men dit in de film heeft gezet om de vaart er in te houden. Wat jammer is blijft dat sausje van Amerikaans sentimentalisme, wat de film bij vlagen erg zoetsappig maakt. De werkelijk afgrijselijke en ongepaste sountrack verziekt dit alleen maar meer: mierzoet en overbombastische troep!

Het acteerwerk van zowel Lee als Holly is overigens erg goed. Helemaal Lee benadert de mimiek en de vechttechnieken van Bruce Lee zeer natuurgetrouw (al vraag ik me af hoeveel stuntdoubles hiervoor gebruikt zijn) en articuleert ook zoals Bruce deed.

Jammer dat in het verhaal zelf de nadruk erg veel ligt op zijn pre-filmcarriere, ik had maar wat graag bijvoorbeeld meer scenes gezien die zich op de set van Way Of The Dragon (met Chuck Norris natuurlijk!) of Enter The Dragon hadden plaastgevonden. Nu voelt de film toch ietwat onaf aan.

Verder leuk tijdverdrijf, afgezien van de zoetigheid en het missen van wat essentiele zaken deed de film Bruce Lee wat mij betreft voldoende eer aan.