Sånger från Andra Våningen (2000)
Alternatieve titel: Songs from the Second Floor
219 stemmen | gemiddelde 3,50
Zweden / Noorwegen / Denemarken
Drama /
Komedie98 minuten
geregisseerd door
Roy Anderssonmet
Lars Nordh,
Stefan Larsson en
Tommy JohanssonDe film bestaat uit een opeenvolging aan tableaus waarin vooral veel bleke mannen te zien zijn die de burn-out nabij lijken. Met een gedicht van César Vallejo ('Beloved the man who sits down') als rode draad, wisselen absurde en zwartgallige taferelen over een naargeestige tijdsgeest elkaar af.
5,0
[permalink] geplaatst op 13 januari 2010, 18:32 uurgmx schreef:
Aardig idee om het geheel statisch te schieten, maar dat kan een middelbare scholier ook bedenken. En om tot een grauwe kleurstelling te komen als je een deprimerend geheel wilt neerzetten, daar hoef je al helemaal geen professor voor te zijn.
Opvallend, ik vond het juist een werk van grote accuratesse. Zeker niet haalbaar voor een middelbare scholier. Zet de film op een willekeurige plaats op STOP, en je hebt hoe dan ook een prachtplaatje te pakken. Misschien had het idee inderdaad van een middelbare scholier kunnen komen, maar dat meneer Andersonn geen middelbare scholier meer is bleek wat mij betreft wel aan de uitwerking van dit idee.
3,5 [permalink] geplaatst op 4 oktober 2010, 17:05 uurIets minder dan Du Levande, maar wederom erg leuk bij vlagen.
Thematisch komt Sånger från Andra Våningen wat beter uit de verf, qua humor vond ik Du Levande beter werken. Wat minder absurdistisch en vooral ook wat minder debiel op bepaalde vlakken. Ook hier zitten er echter wel wat heerlijke momenten in. Maar het helpt natuurlijk wel al dat ik lusteloze en grijze mensen van zichzelf al grappig vind.
3.5*
4,0 [permalink] geplaatst op 30 december 2010, 10:38 uur Na net Du Levande te hebben gezien en ondersteboven was van het esthetische genot , de losstaande scenes beter vond werken bij de fotografische schoonheid, begon deze film wel erg met die enorme flauwe Aki Kaurismäki-achtige humor. Maar gelukkig blijft die humor niet overheersen en wordt je al snel meegenomen in de tragiek van het verhaal. Dat verhaal maakt voor mij de film ook minder sterk als Du Levande, maar is natuurlijk wel uniek bizar en veelzeggend. Al met al een unieke en vooral esthetisch mooie film.
1,0 [permalink] geplaatst op 30 december 2010, 17:20 uur Poeh.
Ik had hier eens een fragmentje van gezien (vliegveld) en dacht dat dit wel wat voor mij zou zijn (droog, absurd). Niet echt. Vond het erg saai en zelden grappig (kan me twee momentjes achter elkaar herinneren ('het offer' en de scène in de bar). Veel lijkwitte gezichten die me niet konden interesseren en weinig variatie in (opbouw van) scènes.
1*
3,0 [permalink] geplaatst op 30 januari 2011, 0:07 uur De film kent enkele weergaloze momenten, meer dan genoeg om boven het maaiveld uit te steken. Toch laat de film je uiteindelijk met een dubbel gevoel achter, omdat het te veel als los zand blijft aanvoelen. Allemaal net een beetje te absurd en bizar...
3*
