Brüno (2009)

Wat ze met deze film willen bereiken, weet ik niet, maar als dit de nieuwe norm is voor grappig of komisch, dan weet ik het niet meer.

Goed, Black Math komt ook weer onder een flinke steen gekropen, want ik heb hem nu pas voor het eerst gezien. Hier was op zich een reden voor: ik heb destijds met een groepje vrienden Borat gezien en toen Brüno uitkwam was al snel het besluit genomen om deze ook met z'n allen te bekijken. Alleen als de groep een beetje uit elkaar groeit in de zin van dat je elkaar wel ziet, maar nooit meer tegelijk, is het moeilijk een afspraak te maken. Vandaag dan toch eindelijk zo ver, en ook mooi dat iedereen zich tot deze dag van deze film onthouden had, zodat ie voor iedereen nieuw was.

Wat valt er verder over de film te zeggen? Ik had eigenlijk niet echt hoge verwachtingen ervan. Ik heb destijds spierpijn in mijn buik van het lachen gekregen van Borat, die echter erg slecht tegen herziening bestand bleek te zijn. Bovendien was tegen de tijd dat deze film uitkwam wel een beetje Sacha Baron Cohen-moeheid opgetreden. Wat dat betreft was wellicht de timing om deze film nu te kijken perfect, want ondanks de lage verwachtingen zit ik hier weer met spierpijn in de buik. Een paar geweldige scènes met wat mij betreft als hoogtepunten de talkshow waar hij z'n baby showt en het kooigevecht. Prachtig om die onthutste gezichten van de omstanders te zien, en deze scènes zijn in mijn ogen hoogtepunten omdat hier het aantal omstanders en dus de onthutsing maximaal is. Ook noemenswaardig zijn de scènes met het levend meubilair en van het presenteren van z'n pilot. Het is soms verbazingwekkend hoe ongegeneerd ranzig het allemaal is wat op het scherm getoverd wordt.
Ook de "Your king Osama looks like a dirty wizard or a homeless Santa Claus" uitspraak tegen de zogenaamde terroristenleider was verbazingwekkend. Het kwam echt behoorlijk dreigend op me over, maar de bewondering voor de moed van Baron Cohen verdween wel meteen toen ik las dat de geïnterviewde helemaal geen terroristenleider is, maar een Palestijns christen. Slim gemonteerd wel.

Ik heb me dus erg goed vermaakt en dat ondanks dat het qua cinematografie niet veel voorstelt, maar dat dat een goede komedie niet in de weg hoeft te staan heb ik al eerder gemerkt bij bijvoorbeeld Visitor Q. Toch ook een ander minpuntje. Het concept van Borat wordt wel heel erg nauwgezet gekopieerd. Inclusief de sidekick waarmee het tot een breuk komt, maar waar het wel weer goed mee komt. Mijn angst is ook een beetje dat deze film ook niet bestand zal blijken te zijn tegen herziening. Misschien moet ik dat ook maar niet doen en gewoon de herinnering koesteren van deze kijkbeurt, die de film 4* oplevert.

Een komedie waarbij ik me telkens afvraag, is het geacteerd of zijn deze soms maffe situaties echt gebeurd. De situatie met o.j. bij die talkshow, het wegrennen van Bruno nadat hij door een groep gelovigen wordt achternagezeten...

De film zelf gaat echt zo nu en dan veel te ver. Bijvoorbeeld als bruno zijn tas uitpakt in de terminal, kan echt niet. het moment dat hij aankomt op de terminal en geblinddoekt op een pilaar rent was wel lachen. En dat moment dat Bruno klappen kreeg tijdens die swingersparty met die riem......
Bij vlagen grappige komedie, die me meer kon bekoren dan van te voren verwacht.

Dolce and gabbana, haloo?

Van veel mensen gehoord dat de film erg vies is. Dat was 1 van de redenen waarom ik deze film maar niet wou kijken. Tot dat iemand zei, moa valt mee. Ik vind Cohen echt 'de komiek' van de laatste jaren, zodoende toch Bruno gezien.

Het viel me eigenlijk heel erg mee. De film bevat veel grappen en niet alleen 'gay' grappen. En vond de film in het begin een beetje aan de vieze kant maar daarna valt het reuze mee. Ik vond Borat met Azamat in het hotel viezer dan wat ik hier heb gezien in deze Bruno. Omdat die Cohen mij toch een paar keer 'goed' aan het lachen kreeg, toch nog 3*

Verassend leuke film.

Sacha Bron Cohen weet opnieuw op geniale manier een totaal ander character dan in z'n vorige films neer te zetten.
Na de klungelige nep gangster Ali G en de kazachstaanse Borat is het nu de beurt aan de homo der homo's: Bruno.

Bruno kent een paar onwijs grappige scene's (waarbij het soms de vraag is of het publiek er om heen echt zo verbaasd is, of dat het allemaal scripted is). Inieder geval werkt het goed op je lachspieren.

Helaas neemt de kracht van de film na 3 kwartier wel een beetje af en werd ik een beetj Bruno moe.
Desondanks wel een erg leuke film, en wel erg ondergewaardeerd hier op Moviemeter.

Wat heb ik in hemelsnaam bekeken ? Dit is nog slechter dan Borat en die heb ik al heel laag beoordeeld. Ik snap echt niet hoe Larry Charles zo een product op de markt kan brengen. En al mag het misschien een film zijn die op een (hele) belachelijke manier het stereotype denken van de meeste Amerikanen aan kaart brengt, zoiets breng je gewoon niet uit. Veel van films moet je niet weten om dit gewoon als wanproduct te zien, maar toch hoor ik met regelmaat hoe 'grappig' deze film en Borat wel niet is. Ik moet eerlijk toegeven dat ik even in de lach schoot, maar dat kwam absoluut niet omdat het grappig was, maar omdat het zo slecht was dat ik eigenlijk niet anders kon dan lachen. Gelukkig dat ik deze film heb bekeken in een leeg moment, anders had ik gewoon mijn tijd verspild.

Nee, deze film zal de tweede film zijn die ik met een 0,5 bestraf en dat allemaal van dezelfde regisseur. Direct een verbod geven om te voorkomen dat we nog een misbaksel krijgen. Voor 2012 is het al te laat, aangezien hij al met een andere dwaze film op de proppen komt. namelijk The Dictator. Veel verschillen zie ik eigenlijk niet met Borat en Bruno.

I gave him like a traditional African name: O.J.

Ik sta versteld van de lage score hier, want dit is toch wel een geweldige, hilarische film! Vaak in een deuk gelegen om de o zo foute uitspraken van übernicht Brüno!

Of het echt dan wel in scène gezet is doet eigenlijk niets ter zake, de film is bij momenten echt hilarisch. Een stuk beter dan Borat wat mij betreft en krijg eigenlijk wel zin om The Dictator te gaan zien.

Waarbij Borat: Cultural Learnings Of America For Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan als komedie een sterk inzicht had op de Amerikaanse arrogantie, poogt Sacha Baron Cohen dit ook met Brüno. Deze soortgelijke film is echter niets meer dan een kopie van de eerder genoemde. Het karakter Borat is racistisch en onschuldig en had bovendien totaal andere ideeën over socialiteit. Het karakter Brüno is eerlijk gezegd bijna hetzelfde. Hij is flamboyant, homoseksueel en houdt ervan om mensen te plaatsen in zijn onsmakelijke en ongemakkelijke gedachtes. Ook het verhaal is bijna typisch hetzelfde: Borat krijgt een speciale opdracht en wordt naar Amerika gestuurd. Brüno wordt gedwongen afscheid te nemen van zijn luxe leven in Oostenrijk en besluit het te gaan maken in Amerika. Behalve op een paar hilarische momenten na, is Brüno simplistisch, onorigineel en bovendien een herhaling van gebeurtenissen.