Antichrist (2009)

Of die geruchten kloppen niet of jij bent bij de verkeerde film. Dit is zeer zeker geen enge horrorfilm.

Hij is doodeng. Weinig horrorfilms weten depressie of een psychische storing zo eng weer te geven.

Als dit geen horror is............... Het is geen Klassieke Hollywood horror nee, waar je rustig je popcorn bakje bij leeg kunt eten, in tegendeel deze film valt rauw op uw dak.

Kun je je 1,5 ster (= zeer matige film) eens onderbouwen, Chevy93? Voor een 1,5 ster houdt de film je namelijk wel heel erg bezig!

Ik lees

, dus omdat jij er niks van snapt krijgt de film voor straf 1,5 ster. En mensen die de film goed vinden, zijn dan pretentieus...............

Onthoud je dan van stemming, als je het niet weet. En ga niet op de mensen schieten, die de film wel weten te waarderen. Complottheoriën verzinnen nota bene! Dat is toch te belachelijk.

Ik heb nooit beweerd dat dit geen horrorfilm is. Ik zeg alleen dat er niks engs aan is.

Films die mij bezighouden hebben totaal niks te maken met het cijfer dat ik voor de betreffende film heb gegeven. De ene film staat meer open voor discussie dan de ander. En bij de een is discussie voeren nou eenmaal interessanter.

Dit is wel heel erg kort door de bocht en hooguit een tiende deel van wat ik gezegd heb...

Complottheorieën? Je maakt het spannender dan het is

Misschien is mij dit verteld door een blinde of een analfabeet.

Er kunnen toch anderen zijn die hem wel eng/spannend vonden?

Ik kan me niet voorstellen dat jij dit een goede film zou vinden, Thom. Het is namelijk geen doorsnee horrorfilm, maar een (enigszins) schokkende filmhuisfilm, die het horrorgehalte haalt uit de situatie van het koppel.

Beoordeel je nu vanwege mijn leeftijd, of?

(Niet boos bedoeld natuurlijk )

Want ik heb wel de indruk dat mijn filmsmaak toch ergens anders ligt dan bij andere leeftijdsgenoten. Zo zijn er vele films die leeftijdsgenoten verschrikkelijk langdradig vinden, maar die ik wel erg kan waarderen en juist boeiend vind.

Ook wel een beetje aan de hand van je top10 en de hoeveelheid films waarop je gestemd hebt. Ik zou zeggen, begin eens met iets minder controversieels, maar niet meteen met Antichrist (of Irréversible om waar wat te noemen). Anders ben ik bang dat het nogal rauw op je dak valt .

Thom kan daar wel tegen denk ik.

Zeker, je hebt zeker een aantal goede en ongebruikelijke films in je top 10 voor iemand van je leeftijd. Antichrist is alleen een nogal extreme film, waarvan ik vrij zeker ben dat het je niet zal bevallen.

Wat is er nou beangstigender dan het stellen dat er een kwaad in je zit waar je zelf geen controle over hebt ? Ik heb helaas ooit een depressie geval in mijn nabije omgeving moeten meemaken. Ze had net als het hoofdpersonage ook paniekaanvallen en als je haar dan vroeg waar ze dan zo bang voor was, dan was dat de angst om 'gek te worden' of 'om zichzelf te verliezen'. Wat is er nou enger dan dat ? Ik begreep haar angstaanvallen daardoor wel in ieder geval en ik vind dat gegeven toch wel wat beanstigender dan een film over psychopaten, zombies, weerwolven, bloeddorstige monsters en ander gespuis Het is een ander soort angst, eentje die pas gaat groeien als je er over gaat denken. Maar goed, ieder zo z'n dingen die ie beangstigend vindt ...

En btw, serieus, als je 15 of 16 bent, kijk dan gewoon geen Von Trier. Echt serieus niet lullig bedoelt maar de zwaar filosofische materie KAN je bijna onmogelijk goed bevallen op die leeftijd, je zou echt een hele grote uitzondering zijn, hoe intelligent je ook bent. Mij had je dit op die leeftijd ECHT niet moeten voorschotelen; ik ben dit soort dingen eigenlijk pas gaan waarderen rond m'n 24, 25e, toen ik de universiteit al lang en breed had afgerond. Daarmee wil ik overigens absoluut niet impliceren dat je een academische graad moet hebben of al halverwege de 20 moet zijn, maar ik wil wel zeggen dat je dit op je 15e bijna onmogelijk KAN waarderen.

Waarom jezelf met dit soort films pijnigen vraag ik me dan af ? Ga gewoon lekker Hollywood kijken, da's ECHT niks om je op die leeftijd voor te schamen.

Na al dit semi-interessant gewauwel is er nog steeds niets wat mijn stelling omver krijgt. Namelijk: degenen die reageren met één of twee simpele kreten of een one-liner en een onvoldoende geven lijken me toch degenen zonder enige invoeling met iets dat niet in hun nauwe filmwet straatje past. Degenen die dit kunnen aanprijzen in enkele goed onderbouwde alinea's zijn wel de laatsten die je dan enige vorm van zelfbevlekking of groepsdwang kunt verwijten, tenzij je gewoon in zijn algemeenheid een afkeer hebt van alles dat onorthodox overkomt of een kindertrauma hebt overgehouden aan gewichtige (zal ik het durven.. nou vooruit: intellectuele) onderwerpen.

Afkeer niet, kindertrauma geen idee. Ik weet niet wat er allemaal in mijn onderbewustzijn afspeelt. Dus dat is een verwijt die je niet maken.

Maar intellectuele pretenties zijn wel degelijk moeilijker waar te maken.

Je hoeft je overigens alléén aangesproken te voelen als je zelf deze film met een nietszeggende kreet hebt afgedaan, maar wel degenen van misplaatst snobhugging beschuldigt die dit een goede film vonden..

Ik had op mijn 5de enige moeite met het bewijzen van de stelling van Fermat en het doorgronden van het theorema van Gödel,hetgeen me idd. in een zeer ernstige existentiële crisis stortte.Dankzij jaren van intensieve psychotherapie zag ik weer een beetje licht aan het eind van de tunnel...tot orbit me on-line vloerde met zijn genadeloze sarcasme .

p.s.:een pratende vos was geen onderdeel van die therapie.Jammer,had mijn humeur wat sneller doen verbeteren.

Mee eens.



Ik zie Antichrist juist precies in het verlengde van Dogville liggen. Dogville eindigt met de genocide, waar de gemiddelde kijker in een eerste instantie een bijna euforisch gevoel bij zal hebben: de 'slechte' dorpelingen krijgen eindelijk hun 'verdiende' loon. Echter, ga je de genocide rationaliseren, dan is deze natuurlijk COMPLEET onmenselijk en pas als je rationele psyche het van je onderbewuste overneemt zie je in dat er nooit een humane validering voor genocide KAN zijn. Jouw 'nature' gaf ogenblikkelijk een euforisch gevoel (of in ieder geval het gevoel dat het terecht was) bij een genocide, de hele zaal in de bioscoop liep te klappen, hoe ziek is dat ? Dat is waar dogville stopt en Antichrist begint.

Ergo: hoe zou de wereld er uit zien als onze nature het zou winnen van onze rationele psyche ? Ik denk dat we dan redelijk in de buurt van de wijsheid van de Vos zouden komen ... een en al oorlog: 'chaos reigns' ...

Blijkbaar genoeg, ik heb nergens in angst gezeten. En ik ben nogal gauw bang gemaakt door horrorfilms.

Ik heb al gezegd waarom ik deze film heb gekeken. Wees maar niet bang hoor, ik zal niet gauw nog een film van hem kijken....

Oké. Bedankt voor de toelichting.

Hm. Oorlogen, moordpartijen en heksenvervolgingen zijn vaak met 'goede redenen' omkleed geweest. Misschien begrijp ik je verkeerd, maar ik heb de indruk dat je nogal wat vertrouwen stelt in de 'rationele psyche'. Dat mag natuurlijk, maar in 'Antichrist' krijgt juist die rationaliteit er in mijn ogen behoorlijk van langs. De man is hier de zelfingenomen wetenschapper die wel even het vrouwtje zal gaan genezen, maar in feite geen flauw idee heeft van waar ie mee bezig is; met tamelijk vervelende gevolgen. Je kan zelfs stellen dat - het is dacht ik al eerder gesuggereerd op dit forum - het ongunstige beeld dat in de film van de vrouw geschetst wordt, een rationalistische projectie is van een mentaliteit die geen raad weet met 'het vrouwelijke'. Let wel, de film is niet zelf die projectie, maar geeft een bééld van die projectie.

In het algemeen vind ik trouwens het aardige van deze film dat die juist het besef oproept dat niemand, en zeker ook niet de kijker in zijn comfortabele stoel, zich illusies hoeft te maken over het middels 'de rationele psyche' uitstijgen boven de 'irrationele' natuur, over het kunnen innemen van een standpunt van waaruit 'ware inzichten' mogelijk zijn. Al zal men dat wel altijd weer proberen. Dat wil zeggen: men hoeft zich ook geen illusies te maken dat men zich nooit illusies zal maken.

Ja. En hij doet dit niet alleen in deze film. Die aanpak, waarbij niet een standpunt wordt ingenomen, maar bepaalde zaken tot in hun (mogelijke of daadwerkelijke) consequenties worden doordacht en getoond, leidt inderdaad tot een ruimer blikveld. Vooral ook omdat de mogelijke houdingen tegenover, of meningen over het onderwerp onderdeel zijn van het getoonde; of misschien gáát de film alleen maar over die 'meningen'. En dat betekent dus dat men bij dit soort films geen 'boodschap' voorgekauwd krijgt, maar dat de persoonlijke reactie van de kijker belangrijk wordt. Die reactie zegt over de kijker zelf misschien meer dan over de film.

Iemand met deze superieure kwaliteiten en met zo'n therapeutisch en (mag ik dat zeggen, ja dat mag ik zeggen) problematisch verleden heeft dramatisch weinig in deze film herkend. Een pratende vos was geen onderdeel van je therapie? Blijkbaar kreeg jij de behandeling met de bijtende variant. Rabiës, zoals je weet, tast de hersenen aan, met deleria als gevolg, die zich aan jouw geestesoog manifesteren als groepen onanerende intellectuelen. Ik mag hopen dat je geen schaar op zak draagt.

Goed punt. Laten we maar stellen dan dat de mens als geheel er niet erg positief afkomt in deze prent

Nee hoor, alleen zijn projecties

met 'zijn' bedoel je Von Trier ? Je bedoelt dat deze film meer zegt over hem dan over de mensheid ? Hij heeft 't in z'n depressieve periode geschreven zoals je ongetwijfeld weet, dus tja ...

Hmm heerlijk filosoferen over dit meesterwerk!

Zo ik heb hem alsnog de Meesterwerk-status gegeven. Heb het even de tijd gegeven.

De projecties waar het om gaat zijn vooral die van de kijker. Een film die de kijker de kans geeft om zijn eigen invulling eraan te gaan, dat is knap.

Mensen plakken hun eigen overtuigingen en denkbeelden op die van Lars von Trier, en vullen zo zelf de film in.

Petje af.

Het was slechts bedoeld als grapje. In de tekst van Ferdydurke die je instemmend citeert is sprake van "een rationalistische projectie (...) van een mentaliteit die geen raad weet met 'het vrouwelijke'". Je generaliseert dat wat al te makkelijk naar "de mens". Typisch man

Ah, hehe, nu snap ik 't pas, nee ik heb iets te veel geciteerd, het ging mij alleen over z'n opmerking dat ik iets te veel vertrouwen in de rationele psyche stelde en hij draagt daar goede voorbeelden voor aan.

Zeker. Maar hoewel best plausibel, en ook zeker een belangrijk aspect van de film, is die denk ik toch niet uitsluitend te reduceren tot de projectie van mannelijke angsten en vooroordelen, en de gevolgen daarvan. Zelfs al zou Von Trier op dat standpunt staan - wat ik overigens niet denk - dan kan toch iedereen het met recht met hem oneens zijn. De film raakt aan zaken waar per definitie nooit het laatste woord over gezegd kan worden, omdat we er in feite met z'n allen midden in zitten. Wie zal ons vertellen hoe het nu precies zit met mannen en vrouwen, met schuld, boete, wraak, met de christelijke cultuur, en of dat allemaal wat te betekenen heeft in een onverschillige kosmos?

Ha! Het enkele feit dát Von Trier iets over die zaken probeert te zeggen, en anderen ook, in reactie op deze film, kan je inderdaad pretentieus vinden. Het is eigenlijk niet zo verwonderlijk dat nogal wat mensen de schurft hebben aan deze film.

Zo heftige film is dit zeg, moet het echt even laten bezinken.
Ik werd er echt een beetje naar van wat niet per definitie slecht is.
Ik denk dat ik de boodschap in grote delen wel begrijp zeker als ik enkele spoilers lees dan kom ik op grotendeels hetzelfde uit.
Het kwade in de vrouw versus de arrogantie van de man. De therapeut die denkt zijn zieke vrouw wel even te kunnen 'fixen'.
De symboliek van sommige dingen gingen wel een beetje aan mij verloren.

Zo snap ik niet zo goed wat de dieren nu precies moesten symboliseren en het stuk waar zij haar clitoris doorknipt is dit een vorm van zichzelf straffen? Of zit daar meer achter? en het einde al die kinderen begreep ik ook niet helemaal.

Wellicht dat iemand hier mij met deze punten verder kan helpen.
Ik vond de film trouwens wel ZEER realistisch zeg. Heel erg gedtailleerd.

Een film die je niet vergeet in ieder geval.