On the Town (1949)

mijn stem
3,32
105 stemmen

Verenigde Staten
Muziek / Komedie
98 minuten

geregisseerd door Stanley Donen en Gene Kelly
met Gene Kelly, Frank Sinatra en Betty Garrett

Matrozen Gabey, Chip en Ozzie hebben vierentwintig uur verlof in New York. Chip wil er een cultureel bezoek van maken, maar zijn vrienden hebben geen interesse in de bezienswaardigheden en de toeristische trekpleisters: zij willen een vrouw versieren! Gabey zet zijn zinnen op Ivy Smith, de knappe jongedame die verkozen is tot "Metromeisje van de Maand". Hij is vastbesloten Ivy op te sporen en begint samen met zijn vrienden een wilde zoektocht door de stad. Onderweg valt Ozzie voor de charmes van antropologe Claire en kan Chip niet weerstaan aan de sexy taxichauffeur Brunhilde.

TRAILER

24 BERICHTEN11 MENINGEN
zoeken in:
 
 
0
geplaatst op 23 november 2004, 15:17 uur, permalink
Met de eerste uitvoering van Sinatra's "New York, New York" als ik het goed heb.

avatar van speedy23
4,5
0
geplaatst op 23 november 2004, 16:03 uur, permalink
Inderdaad, gezongen en gedanst door Frank Sinatra, Gene Kelly en Jules Munshin. Deze film kreeg trouwens de Oscar voor Beste Muziek.

avatar van kort0235
3,5
0
geplaatst op 3 mei 2006, 11:03 uur, permalink
Ik heb deze DVD (regio 1) gekocht in Amerika, omdat hij niet uitgegeven is in Nederland. Leuke vlotte musical met goede muziek. Het verhaal is wel dunnetjes, maar tenslotten gaat het in een musical om muziek en dans.
Een 3.5*

3,5
0
neo (crew)
geplaatst op 26 augustus 2006, 15:38 uur, permalink
De vrolijke en energiek sfeer straalt er vanaf met Sinatra en Kelly. Zag net weer even de openingscenes. Om van op te fleuren dit soort musicals 🙂

 
0
geplaatst op 26 september 2006, 18:15 uur, permalink
Deze is nu op tv bij mij 😉.

 
0
Dick2008
geplaatst op 6 januari 2008, 14:13 uur, permalink
Ik kan de muziek uit de jaren '50 zeer waarderen maar na het zien van diverse mgm musicalfilms uit die tijd mag het duidelijk zijn dat ik geen liefhebber van musicals ben. Deze film ook weer, begint eigenlijk meteen irritant. Als het moment komt dat New York vol lof wordt bezongen gaat het iets beter maar in zijn geheel, niks aan. Ook best harde luidruchtige muziek.

 
0
rick@themovies
geplaatst op 7 april 2008, 13:11 uur, permalink
Energieke, sprankelijke musical. De eerste samenwerking van regisseur Stanley Donen met Gene Kelly, samen later ook verantwoordelijk voor Singin' in the rain.

Eén van de eerste musical verfilmingen waarvoor deels op locatie, in dit geval dus New York, geschoten werd. Tot dan toe was men gewoon om alles op sound stages te doen.

Gene Kelly, Frank Sinatra en Jules Munshin spelen, zingen en dansen de drie matrozen met verve. Bij de vrouwen is het vooral de fenomenale en eerlijk gezegd ontzettend lekkere Ann Miller die opvalt. Jammer dat ze uiteindelijk verder maar zo weinig gedaan heeft.

3,5
0
geplaatst op 11 juli 2008, 21:34 uur, permalink
Prettige verstrooiing. Niet nadenken en geamuseerd kijken heb ik gedaan en .... Sinatra, toch iets anders die de gedoodverfde oude crooner.

avatar van Zinema
3,0
0
Zinema (crew)
geplaatst op 11 juni 2009, 14:24 uur, permalink
Leuk.

En dan met name omdat het dansen weer eens subliem wordt uitgevoerd. In een van de ingewikkelder dansscenes zien we dan ook tijdelijk even geen Sinatra en Munshin en dansen er twee andere matrozen. Toch dansen ook Sinatra en Munshin goed. De liedjes zijn met name het sterke punt van deze film want het verhaal is, zoals vaker bij dit soort producties, flinterdun. Gelukkig helpt de, inmiddels ietwat oubollige, humor mee.

Wat ik erg vreemd vond: De kopie die ik bekeken heb was overduidelijk een ingekleurde zwartwitfilm. Ik kan hier echter nergens info over vinden.

Daarnaast viel mij op dat Sinatra, overduidelijk, een gevulde broek draagt. Waarschijnlijk om zijn ietwat dunne benen te maskeren. Maar goed, who cares.

Goed.

avatar van Querelle
3,0
0
geplaatst op 20 februari 2011, 12:48 uur, permalink
Onderhond, wat doe je je zelf aan? 😅 Dit moet wel een hel voor je geweest zijn. 🙂

avatar van Onderhond
1,0
0
geplaatst op 20 februari 2011, 13:42 uur, permalink
Linn heeft 100 minuten zichtbaar genoten en we hebben ook best wat afgelachen tijdens het kijken.

Moet zeggen dat films als deze wel een redelijk blij sfeertje uitstraling, hoe langer het duurt hoe meer het mij alleen wat gaat vervelen. Opvallend ook hier weer de lange dansscene rond het uur die een hele recap van het eerste deel geeft. Singing in the Rain had ook al zo'n dansscene tegen het eind die integraal gecut had kunnen worden.

Verder vond ik ook dat er een redelijk groot kwaliteitsverschil zat tussen de gewone dansscene en de tapdansjes; Die laatste zijn redelijk slick, de gewone dansscenes ogen nogal rommelig en gehaast. Niet dat ik een kenner ben, maar vond het er niet echt leuk uitzien.

Verhaaltje gaat nergens over natuurlijk, de humor was wel érg belegen (wel fout grappig, zodat je er nog best een keer om kon lachen).

100 minuten vind ik véél te lang voor een film als deze, waar de film toch nog een half puntje credit verdient is de ultrablije sfeer. Maar echt m'n lievelingscinema zal dit niet worden heb ik het idee 🙂

1.0*

avatar van Dutchfan
3,5
0
geplaatst op 20 juli 2011, 23:50 uur, permalink
Ik snap eigenlijk niet zo goed waarom mensen die absoluut niet van musicals houden naar deze film kijken en vervolgens de film neersabelen,omdat ze niet van musicals houden.
Maar goed,

Natuurlijk is dit een absolute klassieker onder de musicals.
Veel leuke liedjes en vooral supergoede dans-scene's..vooral van Ann Miller in het geweldige Prehistoric-man nummer.
En natuurlijk de onvergetelijke Vera-Ellen.

Alice Pearce is ongelovelijk melig als de verkouden Lucy.

Heel leuk.

 
0
Dick2008
geplaatst op 18 augustus 2011, 18:44 uur, permalink
Dutchfan schreef:
Ik snap eigenlijk niet zo goed waarom mensen die absoluut niet van musicals houden naar deze film kijken en vervolgens de film neersabelen,omdat ze niet van musicals houden.
Maar goed,


Daar wil ik wel even op reageren, als je het goed vindt, maar als je het niet goed vindt doe ik het toch 😉

Ik ben vooral een muziekliefhebber. O.a. zeer van de jaren '30 t/m '50. Veel van die films waren vroeger gewoon op tv, vooral op de BBC en Duitsland ook wel.
De muziek uit deze films is vaak wel mooi, alleen de uitvoeringen daarvan zijn toch vaak wat anders dan dat ze op plaat zijn gezet. Met dat gedans erbij en de lengte, nogal wisselend allemaal, maar dat weet je niet van tevoren. Pure nieuwsgierigheid dus. Vanuit oogpunt van muziek heb ik veel films destijds bekeken net als die jaren '40-films waarin een Big Band te zien is, want je had toen nog geen YouTube, etc. waar je (muziek)gedeelten van films kan bekijken. Dus zat niks anders op dan zo'n film te bekijken op tv. Hopelijk kan je hier wat mee.

avatar van The One Ring
3,5
0
geplaatst op 22 augustus 2011, 23:44 uur, permalink
De jaren '40 en '50 waren waarschijnlijk de meest brave jaren uit de filmgeschiedenis en over het algemeen is er niets bravers te vinden dan de musicals uit die tijd. Of toch wel? On the Town is zelfs voor een musical uit die periode enorm luchtig, maar onderscheidt zich van de massa doordat het bijna onverhult over seks gaat. Dat Prehistoric Man nummer is natuurlijk dubbelzinnig bedoelt, maar eigenlijk is het gewoon recht voor zijn raap en zingt een vrouw over dat ze met een man naar bed wil. Net als die taxichauffeur die Sinatra mee naar haar apartement neemt. Alsof er ook maar iemand aan twijfelt wat er gebeurt als de film wegknipt (latere uitspraak: "He wanted to see the sights and I showed him plenty"). Dus dit is een film over drie matrozen die tijdens hun verlof seks zoeken en twee geile vrouwen vinden en een vrouw die nog overtuigd moet worden (niet echt moeilijk). Nogal een ouderwetse manier om een seksuele musical te maken, maar daar zat hem dan wel weer de humor in.

Verder is het gewoon een degelijk gemaakte film. Donens musicals hebben altijd wat meer schwung en camerawerk dan de meeste genregenoten. Zo ook On the Town, maar evengoed is het de minste die ik van hem zag. Dit komt vooral omdat er een echt virtuoos moment ontbrak, zoals de weergaloze balscène uit Seven Brides for Seven Brothers of vele scènes uit Singin' in the Rain. De dansscènes zijn allemaal uitstekend (al loopt Prehistoric Man wat uit de hand wat komische danspasjes betreft), maar geen springt er echt uit (misschien Miss Turnstile). Hetzelfde geld voor de liedjes, die altijd goed, maar nooit écht pakkend zijn. Maar het is verder toch een fijne lichtgewicht musicalcomedy die heerlijk wegkijkt en eigenlijk altijd wel vermaakt. Wel jammer van Munshin. Wat een vervelende acteur zeg.
3,5*

avatar van wibro
4,0
0
geplaatst op 6 oktober 2011, 19:34 uur, permalink
Een van de betere Hollywood musicals en dat ligt behalve aan de dansnummers, toch ook voor een groot gedeelte aan de sprankelende muziek van Leonard Bernstein. Het jaren vijftig sfeertje sprak me trouwens ook wel aan en Ivy Smith zag er toch zeker niet onaantrekkelijk uit. Deze musical straalde net zoals de meeste andere musicals uit die tijd vooral blijheid uit. Het waren destijds voor Amerika ook politiek onzekere tijden; Koude Oorlog, Korea, McCarthy. De mensen hadden daarom vooral behoefte aan verstrooiing. Vandaar dat dit soort musicals destijds in Amerika zeer populair waren. Deze musical schijnt ook grotendeelsop locatie te zijn opgenomen wat voor die tijd best vernieuwend was.
Al met al dus een prima musical dit "On the Town". Maar nogmaals, dit soort musicals moet het voor mij toch vooral van de muziek en de dansnummers hebben en houd je niet van de muziek van Bernstein, dan kun je deze musical beter links laten liggen.

4,0* na herziening

avatar van Mochizuki Rokuro
3,0
0
geplaatst op 26 december 2012, 8:57 uur, permalink
De eerste onbezorgde naoorlogse kleurenfilm uit Hollywood die ik zie nadat ik Cousins' visie hierop heb meegekregen via de docu 'Story of Film'. Heb deels daardoor wel met een onbevangen blik gekeken. Ik heb er weer eens van genoten alsof ik er noit eentje zag. Dan zie je weer meer de unieke elementen (met name op het laatste abstracte half uur) die Donen/Kelly toevoegden aan film, in plaats van de zoveelste übervrolijke, zoetromantische (onzinnige) dansfilm. Daarom leuk en in zekere zin ook uniek omdat dit de eerste Donen was - hier begon het (Cousins hamert nogal om dingen die voor het eerste ergens voorkomen en het belang ervan voor het vervolg van de cinema - ik ben een tikkie geïnfecteerd).

avatar van Vinokourov
2,5
0
geplaatst op 9 oktober 2013, 17:24 uur, permalink
Vond dit nou niet bepaald een geslaagde musical, terwijl je met Bernstein en New York als decor toch wel iets tofs neer moet kunnen zetten. Drie matrozen (twee ervan zijn Frank Sinatra en Gene Kelly!) beleven een dagje uit samen met wat chickies die ze terloops oppikken. De nummers tussendoor zijn me niet echt bijgebleven, eerder de superoverdreven gekke bekkentrekkerij en eveneens overdreven choreografie. Mên, dat werkte af en toe wel goed op de lachspieren.

avatar van Spetie
3,0
0
Spetie (moderator)
geplaatst op 5 juni 2014, 21:49 uur, permalink
Donen en Kelly hebben de musical toch wel behoorlijk wat gebracht. Hoewel dit verre van mijn favoriete gene is en ik er zelfs niet eens zoveel zin in had, is On the Town mij toch behoorlijk goed meegevallen.

Kelly en Sinatra zijn natuurlijk erg vertrouwd met de genre en vooral Kelly vind ik erg goed kunnen dansen, al heb ik er verder niet zo heel veel kijk op. De ultrablije aanpak en het heerlijke vrolijke sfeertje, dat erover hangt, zorgt ervoor dat het allemaal goed vermaakt. Niet elk nummer is even goed, maar sommige dansjes zijn origineel en erg goed uitgevoerd.

Het verhaal stelt niet al te veel voor, maar ik betrapte me er stiekem op, dat ik hier bij vlagen toch best vrolijk van werd. Het einde was zowaar ook echt leuk en een mooie afsluiter van een best wel leuke musical, het moet gezegd worden.

3,0*

avatar van Ste*
3,0
0
geplaatst op 8 januari 2015, 23:23 uur, permalink
Wilde weer eens een leuke Gene Kelly musical zien, maar na an American in Paris en Singin' in the Rain wordt de spoeling blijkbaar dun.

Redelijk flauw verhaaltje, dat - zelfs voor 1949 - nogal amateuristisch overkomt. Nogal een bij elkaar geraapt zooitje met matige liedjes. Maar goed, ik kijk vooral voor de (tap)dans, en die was best leuk, hoewel ik Kelly wel vaker zelf had willen zien dansen.

Heb me op zich wel voldoende vermaakt, alles gaat lekker vlot, en als er een scene is die je niet aanstaat wordt die gauw afgewisseld door iets anders, maar het kan zich niet meten met Kelly's beste.

kleine 3*

avatar van D-ark
3,5
0
geplaatst op 16 december 2015, 12:53 uur, permalink
Bij verre niet de beste Kelly film maar deze luchtig klucht musical blijft toch erg vermakelijk. Vooral door de redelijk korte speelduur en zichtbaar plezier van de hoofdcast is de film toch de moeite waard. Het hoogtepunt is wel het prachtig dansnummer van Vera-Ellen als Ms Turnstiles en het aanstekelijke komische Prehistoric Man met charmant dansnummer bij heel de cast.

Prima zondag of loze dag vermaak maar voor een goed verhaal moet je het niet doen.

3,5*

avatar van DVD-T
3,5
0
geplaatst op 4 april 2016, 10:59 uur, permalink
Erg fijne feel good film.

Erg knap hoe ze het toch wel erg middelmatig verhaal zo goed hebben gecompenseerd met erg veel leuke elementen en heel veel leuke humor. Wat opvalt is dat dit wel heel erg een "not a care in the world" film is die het leven, zeker op dat moment, er mooier uit wil laten zien met heel veel vrolijkheid en een boodschap aan het einde van de film. Het werkt erg goed. Hollywood had dan toch nog best een grote invloed op de wereld. Toch springt de film met sommige elementen net even wat te makkelijk om en had het best iets meer mogen hebben dan het standaard gegeven.

In die vrolijkheid ligt toch de grote kracht van de film. En wie beter in te huren dan Gene Kelly. Ik weet niet wat het is met die man, maar hij straalt zoveel positiviteit uit. Erg fijn om hem aan het werk in zijn acteren te zien. Maar ook de rest van de cast doet het gewoon erg leuk. De balans is erg fijn want elk karakter krijgt zijn of haar moment. Ook erg passend gemaakt voor de acteur/actrice. Vond het moment op de Empire State Building tussen Chip en Brunhilde erg goed bij Sinatra passen bijvoorbeeld. Goed gedaan.

Niet alleen is het een genot om Kelly te zien acteren, maar nog meer om hem te zien zingen en vooral te zien dansen. En wat laat hij het er weer zo gemakkelijk uitzien allemaal. Wat een genot is het in het laatste half uur, waar hij net als in Singin' in the Rain alles van zijn kunnen laat zien in een scene die een klein beetje buiten de boot valt in vergelijking met de rest van de film. Ook de manier waarop hij gebruik maakt van props en omgeving blijft een genot om aan te zien. Ook in de rest waarin hij niet de performer is, is goed zijn hand in de choreografie te zien. Ook erg goed gedaan door de rest van de cast.

Toch meer van genoten dan ik aanvankelijk dacht en blijft ook zeker best goed hangen. Misschien niet het beste wat er in dit genre en uit dat tijdperk te vinden is, maar door de liedjes, zang en dans en de erg goede regie door Donen en Kelly zorgt het net voor een klein halfje meer in waardering.

Ik krijg toch echt meer waardering voor dit genre en begin het echt leuk te vinden.

avatar van missl
 
0
geplaatst op 4 juni 2016, 14:04 uur, permalink
Afgezet, ik was benieuwd door de muziek met Sinatra en de tijd waarin de film gemaakt is. Maar zoals ik al eerder genoemd heb op deze site, ik trek dat gewoon niet als er mensen ineens gaan zingen in een film.

 
0
geplaatst op 4 juni 2016, 16:48 uur, permalink
Tja, het is een musical.

 
0
Dick2008
geplaatst op 4 juni 2016, 16:59 uur, permalink
missl schreef:
Afgezet, ik was benieuwd door de muziek met Sinatra en de tijd waarin de film gemaakt is. Maar zoals ik al eerder genoemd heb op deze site, ik trek dat gewoon niet als er mensen ineens gaan zingen in een film.


Probeer deze anders Pal Joey (1957) ook met Sinatra