The Good Earth (1937)

Ik moet zeggen dat je gelijk hebt.

Briljant.

Jezus, is dit echt zo goed?! Ze spelen hem in het filmmuseum in Antwerpen, ik wil best gaan kijken, maar het lijkt me zo ouwbollig, niet?

Als je van oudere films houdt, zul je The Good Earth geweldig vinden.

Tja, ik ben hem dus niet gaan zien. Maar ik zal uitkijken en als ik hem nog eens ergens tegenkom dan ga ik zeker kijken, goed?

Oscar voor Rainer, de 2e achter elkaar na die voor The Great Ziegfeld een jaar eerder

Was vanmorgen op TCM. Prachtige film.

Eens in de zoveel tijd werd er in het Hollywood van vroeger een film uitgebracht waarvan je weet dat het uniek is; zo worden ze nooit meer gemaakt. The Good Earth vind ik daar een goed voorbeeld van, het is een tijdloze klassieker die zelfs voor mensen die enkel de films van tegenwoordig gewend zijn goed te pruimen is. Het is een prachtige en aangrijpende film over armoede, macht, toewijding en moraal. Een film met een aantal subplots, die allemaal geweldig zijn.

The Good Earth is eigenlijk uit elk opzicht perfect. Wat overheerst, is de prachtige Chinese sfeer. Wellicht is het een beetje stereotype, maar ik vond het prachtig en de soundtrack maakte het helemaal af. Om een of andere reden moest ik aan mijn jeugd denken, waarom heb ik eigenlijk geen idee. De hoofdrollen gaan naar twee acteurs die in begin 1937 allebei een Oscar mochten ophalen voor hun acteerwerk in The Story of Louis Pasteur ('35) en The Great Ziegfeld ('36). Hoewel Paul Muni fantastisch speelt - het was een zeer indrukwekkende kennismaking - steelt Luise Rainer eigenlijk wel de rol. Het is zo'n rol van weinig woorden, maar met veel emotie.

Luise Rainer speelt erg krachtig de rol van de Chinese O-Lan, een slavin die zich toewijdt aan de verlangens van haar man en het tegenovergestelde van een egoïst is. Geen moment denkt ze aan zichzelf, behalve haar wens naar de twee parels. Het was een erg moeilijke rol en dan ook vooral voor Rainer, een actrice die juist altijd voor zichzelf opkwam en nog moeilijker mee samen te werken was dan Greta Garbo (tsja, ze heeft niet voor niets in zo weinig films gespeeld). Muni speelt een juist wat kwaadaardigere rol van een dominante man die slechts op zeldzame gelegenheden zijn ware aard laat zien. Geen enkele andere Amerikaanse acteur had een Chinees kunnen geloofwaardig spelen, maar Muni en Rainer doen het alsof het niets voorstelt, lijkt het.

De film is niet alleen erg mooi, maar ook zeer aangrijpend en soms schokkend. Bijvoorbeeld de rel tussen de armoedige dorpbewoners en de politie, waarbij - alsof het Auschwitz is - veel burgers genadeloos op een rij worden gezet en doodgeschoten. Hoe Rainer kijkt op het moment dat zij aan de beurt is, is een van de krachtigste blikken die ik ooit heb gezien. Het is voor mij een van de beste momenten uit de geschiedenis van de film. Dat het in 1937 is gemaakt kon ik me dan ook niet voorstellen af en toe. Een andere prachtige scène is het moment waarop de boeren het land willen verlaten door de droogte en massaal een trein beklimmen. Het zag er erg mooi uit.

Een aantal verhalen die in de film behandeld zijn, zijn me bijgebleven. Bijvoorbeeld het moment dat Wang Lung de eigenaar van het Grote Huis wordt en dus de macht krijgt. Waar hij ooit een arme boer was, heeft hij nu genoeg geld om te doen wat hij wil. Hij zou dan ook de armen kunnen en een eerlijk leventje leiden, maar laat het 'geld naar zijn hoofd stijgen' en verandert door de macht in een verschrikkelijke man. Hij maakt er geen geheim van dat hij een minnares heeft en zijn vrouw heeft het maar te accepteren. O wee als ze er wat van zegt... Een ander indrukwekkend gedeelte vond ik de hongersnood. Het moment dat je de personages ziet uithongeren en letterlijk de aarde ziet eten om te overleven was erg moeilijk om te zien.

Een prachtige film die in elk opzicht perfect is, op een moment aan het einde na. Dat Wang Lung opeens zijn leven betert, vond ik een beetje misplaatst in een film van zulke kwaliteit. Het had een erg hoog Scrooge-gehalte. Maar dit mag niet wegnemen dat het een prachtige film is die niet tekortdoet om zichzelf een klassieker te noemen. Iedereen zou 'm gezien moeten hebben.