Gaslight (1944)

Een vd favoriete films van mijn moeder en ik moet zeggen hij is behoorlijk spannend (ik herinner me hem zelfs als soms wat creepy!).

Goed geacteerd, volgens mij zat zelfs een jonge Angela Lansbury (of hoe ze ook heet?) er in als huishoudster(maar dat weet ik niet zeker meer, laatste en enige keer dat ik hem zag was meer dan 15 jaar geleden).

toch wel 4 sterren waard!

HIER de volledige cast van GASLIGHT.

Angela Lansbury, bio.

Ben getipt; behalve die trailer dan, de film nog niet gezien.

ok, had ik het toch goed onthouden dan, maar volgens mij zag ze er al net zo (oud/lelijk) uit als tegenwoordig! haha!

Ja, ik moet toegeven, dat ik ook liever naar films kijk met aantrek- kelijke actrices.
Met Landsbury en ook Barbara "Babs" Stanwyck bijv. op 't scherm, dan vlucht je toch de kamer uit.. (en dan gaat je de GASLICHT ook uit).

Wel, ik ben in het begin van de film een kwartier in slaap gevallen (lag niet aan de film, gewoon heel moe, eerste schooldag ) maar toen ik wakker werd zag ik wel een fantastische film.
De film is spannend en meeslepend met fantastische acteerprestaties.
4 Sterren die totaal onverwacht kwamen.

Uiterst sfeervolle thriller. Een adequaat verhaal met prachtige donkere en claustrofobische beelden.

Uitermate spannende thriller in Hitchcock-stijl. De film kreeg twee Oscars en één Golden Globe in 1945, naast nog 5 nominaties. Uitstekende vertolkingen. Prachtige zwart-wit-fotografie. Heerlijke ouderwetse suspense.
Living Colour bracht een nieuwe versie uit op DVD in de Benelux, twee maanden geleden.
Gaslight - Living Colour Entertainment - livingcolour.nl
Een aanrader!

Een ware klassieker. Hoewel het wel wat voorspelbaar is, stoort het niet omdat de grimmige sfeer en suspense geweldig is. Met een prachtrol van Ingrid Bergman, die terecht de Oscar mee naar huis nam.

Nee, eigenlijk niet. Een van de grappigste verrassingen die de film te bieden had was om Angela Lansbury op 18-jarige leeftijd te zien in haar debuutrol. Ze zag er wel degelijk jong uit en zeker niet lelijk. En ik maar denken dat ze altijd bejaard was

Anyway, vermakelijke film. Een beetje een gothische thriller waarover de naam Hithcock compleet geschreven lijkt te zijn, ware het niet dat de credits toch echt beweren dat het geregisseerd was door George Cukor. Dit is erg vergelijkbaar met Rebecca, Vertigo en ook Clouzots Les Diaboliques. Met als grote verschil dat dit minder mysterieus is. Wie de moordenaar is wordt in de film al heel snel duidelijk gemaakt. Alleen de motivatie blijft lang onduidelijk.

Helaas is dat ook de zwakte van de film, de motivatie. Die slaat namelijk nergens op en je merkt dat de schrijver moeite had om een reden te hebben om de moordenaar te laten doen wat hij doet. Zonder deze motivatie had de film niet gemaakt kunnen worden, dus daarom is het enigzins vergeefelijk, maar het blijft wat belachelijl. Denk er maar eens over na. Als Gregory toegang heeft tot dat buurhuis en zo via de daken het huis met de juwelen in kan sluipen, waarom dan al die moeite nemen om dat huis in zijn bezit te krijgen. Het stond als jaren leeg, dus hij had er lang ongestoord kunnen zoeken. Daarnaast vraagt het een grote suspension of disbelief van de kijker om te geloven dat als Bergman boven haar voetstappen hoort, dat ze niet even in de kamer daarboven gaat kijken, alleen maar omdat die afgesloten is. Als ze werkelijk wil weten of ze gek wordt zou ze toch op zijn minst daar een kijkje moeten nemen, zou ik zeggen. Daarnaast doet Gregory er wel erg lang over (weken? maanden?) over om de juwelen te vinden, terwijl ze uiteindelijk dicht bij zijn startpunt liggen. En zo groot is die zolder nou ook weer niet.

Het slaat dus allemaal nergens op en hangt aan een zijden draadje. Het doet toch wel wat aan de film af, al is die verder erg goed. De cinematografie is erg mooi en er heerst een lekkere duistere sfeer, versterkt door Boyers heerlijke performance als een man die je echt gaat haten. Bergman is eveneens sterk als breekbare vrouw en Cotten heeft genoeg charisma om zijn verder weinig bijzondere personage nog boeiend te houden. In de bijrollen maakt Lansbury indruk met haar debuut en steelt Dame May Whitty de show in een erg Hitchcockiaanse comic relief, als oud vrouwtje met een voorliefde voor moordverhalen. De film heeft ook wat spanndende momenten, zoals bij dat pianoconcert.

Kortom: genoeg voor een avondje plezier. Gaslight is niet de beste van al die oude thrillers, maar heeft genoeg sterke punten om niet in de vergetelheid te belanden.
3,5*

Ghehe, ook ik associeerde dit al snel met Hitchcock. Plek waar het allemaal zich afspeelt is een luxueuze optrek met een net getrouwd stel: een gladde man met sinistere bedoelingen en een jongedame met hysterieaanvallen. Daarnaast had Gaslight ook zo'n stereotiep oud omaatje met een treinscene!
Toch had dit niet het vernuft van een Hitchcockfilm. Plotontwikkelingen zie je van mijlenver aankomen en een spetterende verrassing zit er ook niet in. Acteerwerk was goed en de productie (Victoriaanse setting) zag er voortreffelijk uit. De karakterontwikkeling van Bergman is ook de moeite waard om te volgen.

hoe onderdanig en naief kun je als vrouw zijn... vond het vooral in het eerste uur van de film nogal irritant

Behoeft naar mijn mening verder geen commentaar, wil niet in herhaling vallen met de voorgangers. Prima cast, behoorlijke noir suspense voor die tijd. Ingrid Bergman speelde een toprol, adembenemende schoonheid.

Fijne film, die mij een beetje met een dubbel gevoel achterlaat.

Allereerst zijn er de sterke rollen van de acteurs, die zorgen dat er op dat punt veel te genieten valt. Boyer is een heerlijke bad-guy. Bergman doet het uitstekend als de vrouw, die langzaam gek wordt. Vooral haar transformatie van luxe dame, naar iemand die het allemaal niet meer weet is erg overtuigend. Joseph Cotten is eveneens erg fijn als de man, die wel logisch blijft nadenken. Verder is er een fijn debuut van Angela Lansbury, als soms nogal bijdehante dienstmeid. Daarnaast is de film bij vlagen behoorlijk spannend. Vooral de manier waarop Boyer erin slaagt om Bergman beetje bij beetje steeds gekker te maken, is uiterst geraffineerd gedaan.

De film is tevens erg sfeervol. De titel van de film is perfect gekozen en dat is ook hetgeen waar alles om draait. Gaslight is precies het voorwerp waar Bergman gek van wordt. Het dubbele gevoel dat ik bij deze film overhoudt komt, door de kritiekpunten van The One Ring, iets wat mij tijdens de film ook al opviel. Vooral de beweegredenen van Gregory, de nogal omslachtige manier waarop hij te werk gaat, en de veel te makkelijke manier waarop hij na lange tijd de juwelen vindt, stonden mij een beetje tegen.

Een beetje, want voor de rest is de film erg genietbaar. Mooi camerawerk, sterk acteerwerk en een fijn sfeertje, zorgen uiteindelijk toch voor een uiterst positieve beleving van mijn kant. Het dubbele gevoel kost de film een half puntje, maar meer ook niet, want daarvoor is de film simpelweg te goed gemaakt.

3,5*

Toch wel een beetje door de tijd ingehaald.
Kon me niet echt boeien.