Umberto D. (1952)

Meestal houd ik niet van sentimentele films, maar net zoals bij "Ladre de Biciclette" weet ook De Sica met deze film mij weer goed in mijn gevoel te raken. Zonder de hond Flike zou ik niet zo met Umberto meegeleefd hebben denk ik, want niets kan bij mij immers zo medelijden opwekken als de blik van een hond. Ik moest bij het zien van deze film ook enigszins denken aan het drama "Wendy & Lucy" waarin ook de hond het middelpunt was.
De muziek was ook in "Umberto D" weer goed gekozen en maakte daardoor de belevenis van dit sociale drama voor mij nog intenser, waaruit toch maar weer eens blijkt dat De Sica een meester is in het op het gevoel spelen van de kijker.
De scènes in het "dierenasiel" vond ik erg cru. Honden werden er aan de lopende band aangevoerd en mocht de bezitter van de hond niet op komen dagen of mocht niemand zich over de viervoeters willen ontfermen dan stond de hond een wreed lot te wachten.

4,5*

Vond het wel een mooi, klein drama. Mooie focus op de personages vooral. Beste scène vond ik het opstaan van Maria, fijn hoe zo'n personage eventjes precies de aandacht krijgt die ze verdient. Zie je niet vaak.

Klein minpuntje was de scène waar Umberto vanuit z'n raam voor het eerst naar het spoor kijkt. Erg lelijke zoom en dan ook nog zo'n debiel suspensemuziekje eronder. Beetje jammer.

Verder af en toe iets te makkelijk meelijwekkend misschien, maar over het algemeen zat dat ook wel goed. Benieuwd naar meer van De Sica.

Droevige film van De Sica met mooi vormgegeven emoties. Helaas kwam ik nooit echt in de film door de slechte muziek. Scheelt de film iig een ster.

2.5*

Deze aardige, onderhoudende film was ergens toch wel een kleine teleurstelling. Mede omdat ik wel een fan ben van de oude italiaanse cinema. Slecht was Umberto D. zeker niet. Bij vlagen was het allemaal erg ontroerend, en leefde je ook best mee met Umberto Domenico Ferrari. Het hondje had daar ook best een grote rol in.

Probleem was dat het erg lang duurde voordat ik in de film zat en ook niet alles even interresant vond. De film kende wel een paar inzakmomentjes, waarom ik mijn aandacht er niet altijd even goed bij kon houden. Wel was de muziek prima en kent de film ook een paar mooie shots. De acteerprestaties waren wel erg goed. Kan niet geloven dat de rollen werden voltolt door Amateurs.

Maar stiekem was ik dus wel een beetje teleurgesteld, alhoelwel de film zeker niet slecht was. Heb ook nog The Bicycle Thieves liggen, dus die is binnekort ook zeker aan de beurt.
2,5*

En bij Hachiko? Die hond heeft toch ook x-factor? En die draagt de film nog meer dan 't hondje in Umberto D Waarom mag 't hier dan niet?

Umberto was volgens mij al eigenaar van de hond dus daar heeft ie jaren de tijd voor gehad. Toch logisch dat ie trouw is? En heeft zeker een eigen willetje! (je hebt 't einde van de film toch gezien?) Ik zie het verschil echt niet. Hier wordt ook gebouwd naar een climax. Ik stel de vraag natuurlijk niet voor niets.

En ook qua muziek. ELKE scene met de hond in Hachiko wordt muzikaal begeleid, dus waarom is het hier dan fout? omdat jij niet van vioolmuziek houdt?