Sur Mes Lèvres (2001)

Ik kan het echt niet beter beschrijven.........dank je!

pakkende film, iets te traag middenstuk. Heel raar hoe devos (doet me denken aan een kruising tussen carrie ann moss en claire forlani, alleen iets ruwer) van heel afstotelijk naar aantrekkelijk wisselt. Denk ik te maken met closeups van haar ogen. Misschien is 3.5 te laag maar het is ook geen film die altijd boeit. Stemmingsfilm.

Een beetje visagist(e) maakt zelfs van mij een 'aantrekkelijke verschijning'. Nou ja, in die waan geloof ik, bijna ... Make-up, dus. En, ik vind Devos op het witte doek altijd een mysterieus aantrekkelijke bijzondere verschijning met een unieke expressie. Mooi trouwens hoe in de film de verweerde spiegel haar naaktheid des te meer aan de suggestie overlaat.

Emmanuelle Devos is een fabelachtig goed actrice, ze speelt eerder "onaantrekkelijk" in het begin dan dat ze aantrekkelijk gemaakt zou worden. De films van Jacques Audiard kenmerken zich toch altijd met hele goede acteer prestaties. Het verhaal zit prachtig in elkaar, dat is hier al treffend onder woorden gebracht, zie quote xav. Boeiend van begin tot einde, laat zich makkelijker bekijken dan De Battre Mon Cœur S'est Arrêté .

Dat maakt mijns inziens de film zo mooi. De traagheid in het begin, de subtiele manier van filmen. Het niet precies weten of Carla nou eigenlijk een aantrekkelijke vrouw is of niet en de alledaagsheid van de gebeurtenissen op het werk. Het maakte het verhaal geloofwaardig en zorgde ervoor dat ik de film ingezogen werd. Dat het halverwege de film een soort thriller wordt stoorde me niet. Ik vond het plot best leuk gevonden. Het feit dat de film meerdere lagen heeft, maakt hem voor mij in ieder geval interessant om te zien.

Interessant en spannend drama waarbij de aantrekkingskracht tussen de twee hoofdrolspelers goed tot uitdrukking komt. De chemie slaat over op het scherm en als kijker voel je bovendien mee met beide personages. Daar komt bij dat er sprake is van een goed uitgewerkt misdaadelement. Ik heb dan ook genoten van dit gevoelige(misdaad) drama en zodoende vind ik deze film mijn vier sterren waardering meer dan waard.

Ik heb hier gemengde gevoelens bij. Ik vond de twee hoofdrolspelers uitstekend, erg goed gecast en geacteerd. Het verhaal, dat goed begon, zakt echter halverwege een beetje in en neemt wat vreemde en tamelijk vergezochte wendingen waardoor de 'narrative focus' toch een beetje vertroebelt. Ook vond ik het vreemd dat er van de reclasseringsambtenaar een aparte verhaallijn werd gemaakt.

Dankzij de magnetische hoofdkarakters geen totale teleurstelling, maar er had meer in gezeten naar mijn mening.

Erg mooie film dit, met uitstekend acteerwerk!

Origineel uitgewerkt drama en het is mooi om te zijn wat de belangen van beide hoofdpersonages zijn. Het kan ook verassende wendingen nemen soms.

- 4,5 -

Een bijzondere relatie-ontwikkeling tussen twee personen met beiden hun gebreken; een vrouw zonder zelfvertrouwen en een man die nergens op terug kan vallen. Maar hoe goed hun personages ook worden neergezet, het grijpt grotendeels maar weinig aan. Het is op momenten zelfs vrij kleurloos.

Positieve uitzondering is de charme van Devos, ondanks - of juist dankzij.. - haar goed gespeelde onzekere uitstraling, Nogal een contrast met de suffig uitziende Cassel Audiovisueel is het wel wat karig, behalve wat foefjes met het gehoorapparaat en enkele shots.

Tegen het einde aan raakt de film in een onverwachte stroomversnelling. Oké, het voelt soms onlogisch aan, hier en daar een plothole, maar dat maakt de ontknoping niet minder spannend. Een prachtige scene waarin ze elkaar op afstand "toespreken", aanvoelen en te hulp schieten maakt een hoop goed, evenals de slotscene.

Onzekere uitstraling, geen zelfvertrouwen? Volgens mij gaat ze zeer geraffineerd en uiterst trefzeker op haar 'prooi' af.
Uitstraling, prooi.

Onlogisch, waarom? Plotholes, welke?

Gebogen houding, het haar veelal voor d'r gezicht, grijze en duffe kleding, niks durven zeggen van koffie op je tafel; duidt niet bepaald op een zelfverzekerdheid. Die still die je laat zien is pas van later in de film wanneer ze opgebloeid lijkt te zijn tot een ander persoon en inderdaad meer geraffineerd is.

Ze komen samen een paar keer uit die toiletruimte op haar werk waar hij verblijft en niemand heeft iets in de gaten? Hij gaat weg bij het kantoorwerk maar niemand vindt het vreemd als ie opeens weer terug is. Wanneer ze bij die echtgenote thuis zijn en de mannen alles uitpluizen op zoek naar geld vinden ze haar niet (waar zat ze nou eigenlijk precies)? Controleren zulke criminelen niet eerst even de zakken voor ze hem boeiden? Wat gebeurt er met de clubeigenaar,die twee compagnons zijn dood maar toen..? Het verhaal van de reclasseringsman, wat is het nut? Heeft hij z'n vrouw misschien omgebracht en kan Paul nu onbezorgd verdergaan met z'n leven?

Dan zijn we het erover eens dat dit personage meerdere kanten heeft en niet alleen maar 'gebrek aan zelfvertrouwen uitstraalt'. Haar ommekeer past ook helemaal in de ontwikkeling van het verhaal. Wat ik goed gedaan vind. De voorbeelden, die je geeft als 'bewijs' dat e.e.a onlogisch is en plotholes bevat, komt bij mij eerder over als een kritische noot op het realistsche gehalte van het verhaal, dan dat het echt 'fouten' betreft. Achteraf gebeurtenissen tot in detail napluizen op toevalligheden, die het plot ondersteunen, kan je in bijna iedere film als kritiek aanbrengen. Zolang de toevalsfactor niet storend hoog is, blijft het wat mij betreft geloofwaardig.
Een verhaal en zeker een drama is altijd een door de mens geconstueerde stroom van oorzaak en gevolg. Het nut van die reclasseringsman is al eerder ter sprake geweest.

Het zijn losse eindjes waaraan ik ook niet zwaar til hoor. Ik denk ook dat het komt door de ontwikkeling van het verhaal richting de (slim bedachte) ontsnapping uit de situatie. Dat heeft meer weg van een misdaadthriller dan de relatie-opbouw die eraan vooraf ging, wat mooi/onverwacht/origineel is als climax waarin alles wat ze voor elkaar voelen samenkomt, maar de 'keerzijde' van zo'n realistische ontknoping is dat je (ik) dan onbewust meer let op zulke dingen, vooral omdat ze een grote rol spelen in het verhaal (bijv. iets meer uitwerking waarom Devos niet ontdekt werd door de criminelen); een kritische noot op het realiteitsgehalte ipv 'fouten' ja.

Leuke thriller die zich afspeelt in een wereld vol dubbele moraal, met spannende momenten die je steeds op het verkeerde been zetten en eens niet zo'n typisch liefdesverhaal daarin verweven.

Emmanuelle Devos heeft een heel sterke uitstraling die mij vooral aan Beatrice Dalle doet denken, en ik denk dat dat vooral door haar jukbeenderen en haar mond komt, dat lijkt nogal op elkaar - tenminste, in mijn herinnering, zonder de foto's naast elkaar te leggen. Beatrice Dalle stond nou niet bepaald bekend om haar onopvallende uiterlijk. Emanuelle Devos in het echt denk ik eigenlijk ook niet, maar toch lukt het haar - met een beetje hulp van een dof kapseltje een een ietsje te nette rok - om volstrekt geloofwaardig over te komen als het zichzelf wegcijferende tutje in de hoek van het kantoor. Door iedereen gepest, gepasseerd, en over het hoofd gelopen zoals de stereotiepe Juffrouw Jannie in Debiteuren Crediteuren.

En natuurlijk komt de film op gang als ze uit haar schulp kruipt, en Vincent Cassel op het toneel verschijnt. En hij speelt een heel andere rol dan we van hem gewend zijn - op een heel andere manier onzeker, en naar iets anders op zoek dan Emanuelle Devos. Maar beiden acteren wel op hetzelfde hoge niveau. Wat daar nog bij helpt is dat ze in het verhaal zonder gene, in alle intieme details van hun gedrag als ze alleen zijn, intiemer nog dan bloot worden neergezet, daardoor komen we als kijker heel dicht op hun huid. Mooi en breekbaar, zou je dat kunnen noemen - maar ook kan je zonder meer terecht zeggen dat de twee elkaar gebruiken, of 'nodig' hebben.

Dan het verhaal, aj, maar dit is natuurlijk allemaal wel heel geloofwaardig. De Telegraaf staat toch regelmatig vol met dit soort zaken - en gekker ook nog. Dat de criminelen wat slordig zijn doet daar niks aan af lijkt me.

Mooie film!

Mooi gezegd xav!