Chicago (2002)

Zie net weer wat stukjes, maar wat is deze film toch vreselijk suf qua beeldvpering. Totaal sfeer- en karakterloos.

Leuke film, maar gemiddeld. Bij een musical denk ik aan extra's en een pakkende show, maar ik had niet zozeer het gevoel dat Chicago echt extra's bevatte. Ik snap het als men deze film wel vermakelijk vindt, maar hij pakte mij persoonlijk gewoon niet in. Moulin Rouge met Nicole Kidman, komt ook ongeveer uit dat jaar? Die pakte mij wel echt in. Die zat voor mijn gevoel wel bordevol extra's en is misschien wat overtuigender.

Wat ik wel een toffe scène vond was de poppenspeler-scene. Erg goed gespeeld door Richard Gere en vooral door Renee Zellweger. Ze was een hele overtuigende praatpop. En een ontzettend goede make up en belichting overigens in die scène waardoor het er goed geloofwaardig uit zag!

Jemig maar wat is Renee Zellweger hier wel dun zeg trouwens. Ik heb haar al honderd keer gezien als Bridget Jones dus dit was wel even wennen.

Ik was zeker wel onder de indruk, leuke muziek film en vrolijke nummers erin.
Het verhaal vond ik gecombineerd met muziek goed.
Het acteerwerk was sterk vooral Gere en Zellweger, maar die kende ik haast niet terug.

3,5 ster

Ik wist niet wat ik van Chicago moest verwachten. Maar toen ik hem voor 1 euro kon krijgen.. Nou vooruit dan maar.

Opzicht is het best een leuke en goede film. Niet echt een Oscar-film, maar toch apart. Het acteerwerk van Zelleweger, Gere en Zeta-Jones is in mijn ogen niets op aan te merken. Iedereen zit goed in zijn rol. De film begint om de paar minuten telkens met een liedje, dat is soms een beetje vervelend maar de liedjes opzichzelf zijn vaker wel grappig. Bij sommige liedjes komen felle licht-effecten voor. Dit gaf de film een leuk (/mooi) uiterlijk. Het verhaal blijft natuurlijk een misdaad-verhaal en dit dreigt bijna vergeten te worden door de overgave aan liedjes. Bij de rechtbank-scene kreeg je dit gevoel gelukkig wel weer terug. Dit was ook een erg sterke scene overigens, met sterk acteerwerk van Richard Gere.

De film is totaal niet mijn ding opzicht, want ik ben niet zo'n grote musical-fan. Toch vond ik dit een aangename film. Er zijn genoeg ingrediënten die deze film voor mij toch nog net wat aparter maken. Ik houd het op een kleine:

3,5*

Je vergeet te stemmen.

Chicago is in alle opzichten een mooie film, die terecht bedolven is met prijzen.
Uitstekend geacteerd over de hele breedte, maar het is toch vooral de film van Renée Zellweger, die echt de show steelt.
Lekkere muziek en mooie choreografie met als klapper op de vuurpijl de slotact met Zellweger en Zeta-Jones. Ik heb er niet echt verstand van, maar die act was in mijn ogen subliem. Ook de buikspreekscène vond ik trouwens erg mooi.
Ik vind Chicago als musical en als film stukken en stukken beter dan het hoger gewaardeerde Moulin Rouge! uit 2001.

Nee, ik heb eerst het bericht getypt en daarna pas gestemd
Je was ook al meteen 1 minuut na mijn bericht

Tis natuurlijk een musical in n beperkte omgeving, maar heb me prima erbij vermaakt.

Het ligt natuurlijk in de lijn der verwachtingen om Chicago te vergelijken met Moulin Rouge. Allereerst zijn het beide musicals met grote sterren en daarnaast kwamen ze kort na elkaar uit.
Als ik de vergelijking trek, dan wint Chicago het met gemak. Allereerst bevallen de liedjes me veel meer. De songs zijn Jazzy, wat goed aansluit bij de Chicago-misdaad-sfeer; het hadden alleen wel minder liedjes kunnen zijn om wat meer de vaart in de film te houden. Ook de manier van sfeer-creeeren en filmen beviel me beter dan bij Moulin Rouge. Veel minder overdadig en schreeuwerig. Het lijkt allemaal wat meer om de inhoud te gaan dan om het spektakel. Heb ooit de musical zelf gezien in Utrecht. Helaas in het Nederlands en met vehikels als Serge-Henri Valcke, maar toch ook best leuk. De film was een klap beter.

Natuurlijk zijn er ook wel minpuntjes: het is geen top-verhaal, de karakters zijn wel erg stereotype (dom blondje, sluwe zangeres, domme echtgenoot, slinkse, slimme advocaat (erg leuke rol voor Gere) en dan de rest van het volk wat overal intuint (agenten, journalisten, toeschouwers). Het karakter 'mama' was wel aardig, overigens.
Maar goed, het paste ook wel weer in de musical setting. Of een en ander musical-waardig was, vind ik erg moeilijk beoordelen, al heb ik wel een wat vreemd gevoel bij het binnenslepen van 'best-picture ........

Flink tegen gevallen deze film. Heel dikwijls op de forward-knop gedrukt. Spijtig voor Gere en Catherina

Matige musical, die ook niet wordt geholpen door het verhaal, dat niet echt boeiend is.

Nu is het verhaal ook vaak onderschikt bij musicals. Het draait vaak vooral om de muziek, die hier ook volop aanwezig is. Helaas zijn de meeste nummers maar van matige kwaliteit. Het enige nummer wat echt goed en leuk is, is de zogenaamde Cell Block Tango, waarin de dames op originele wijze hun onschuld proberen aan te tonen.

Het acteerwerk is zoals te verwachten enorm dik aangezet. Vooral Zellwegger komt daardoor enorm vervelend over. Richard Gere echter, is juist geweldig op zijn plaats hier en vond ik op acteergebied het absolute lichtpunt van iedereen. Bij Chicago wordt het tempo van het verhaal er vaak ook uitgehaald door de muzikale bijdrages. Daardoor is het soms lastig om er zogezegd weer in te komen.

Overigens wil ik nog wel vermelden, dat de aankleding en de choreografie er prima uitziet, waardoor de film ook zeker nog wel wat punten scoort. Maar echt een fijn en goed gevoel heb ik er niet aan overgehouden.

2,0*