Paris, Texas (1984)

Mooie film, met één van de betere vader - zoon interacties. Vooral de simpliciteit die in de woorden van Travis zit vormt een charmant contrast tegenover het pientere jongetje. Paris, Texas blijft over de hele lijn even boeiend. Apart eerste deel, dat vooral door zijn mysterieuze aard en schitterende landschappen door velen beter wordt bevonden, doch zeker niet moet onderdoen voor de latere zoektocht en ontknoping. Het zachte getokkel van Ry Cooder past perfect bij het plaatje.

3,50

Paar keer gezien deze film. Prachtig gefilmd, prachtig gespeeld, prachtig verhaal en prachtige muziek. De soundtrack op zich is zeer de moeite waard.

Wat een muziek in deze film.
De gitaar van Ry Cooder hoort bij het lopen van Travis door de woestijn.
Maar heel verrassend is dat Travis ook hartverscheurend kan zingen. Luister maar eens naar Cancion Mixteca.
Beslist 5 sterren.

Eigenlijk moet ik vaker van dit soort films zien. Alles heeft een hoog niveau: het acteerwerk, de cinematografie en ook het verhaal is boeiend. Het begint mysterieus met twee broers, die elkaar na vier jaar weer zien. De één is een zonderling personage en zegt niets. Langzamerhand ontrafelt het mysterie zich: erg mooi . Ik ga niet veel verklappen, je moet het gewoon zelf zien! Het einde met lang uitgesponnen scenes tussen Harry Dean Stanton en Nastassja Kinski vond ik nog het allersterkst.

Geweldig deze film, in het begin van de film dacht ik wat is dit, later in de film begrijp je waarom, toch had Travis het beter bij het oude kunnen laten, Anne Dean en Hunter waren een geweldig gezin samen: 4,5

Gister ook eindelijk gezien en goed bevallen. Het eerste uur ontzettend genoten van de mysterie, de beelden en de voortgang van het verhaal. Maar naarmate de film vordert, komen er helaas ook wat minder leuke aspecten aan het licht. Bijvoorbeeld de plotselinge vertelstart van Travis en het feit dat hij zich eerst bijna niks, en aan het eind alles tot in detail kon herinneren.
Ook de gesprekken aan het eind, tja wel zeer mooi en bijna poetisch, maar qua film had er wel wat meer uitgeperst mogen worden. De film ging een beetje als een nachtkaars uit.
Je hoorde ook plots niets meer van de broer en zijn vrouw of hoe het uberhaupt verder ging met alle personages. Wellicht ook wel de bedoeling, maar toch jammer.

Verder wel genoten.

Heerlijk.

Mooi, onderhoudend en prachtig visueel drama. Film moet het hebben van de prachtige kleur contrasten en de sfeerbeelden. Het heeft een aandoenlijk verhaal, vindt af en toe andere manieren om het verhaal te ondersteunen: sfeerbeelden, lange dialogen, zwijgende stiltes: het werkt allemaal en voelt niet aan alsof er meerdere stijlen in een ''iets'' worden geperst. Je voelt gewoon dat alles goed zit, en kan gewoon lekker genieten van de film i.p.v. zoals bij vele top250-films kritisch te blijven, het zit allemaal goed en dat laat Wim ons ook weten. Leuke en sterke cast, deed het allemaal prima. Gelukkig werd het nergens te dramatisch, wel sentimenteel, maar gedempt. Muziek deed me vaag denken aan de films van Inarittu.

4,5 ster voor deze meelevende parel, waar je als kijker weet, dat het goed zit, en komt.

Deze film was toch wel mooier dan ik dacht. Ontwapende acteerprestaties, mooie plaatjes en lekkere soundtrack. Constante gitaarmuziek die de sfeer prima weergeeft. Kinsski is prachtig btw.

Eens.

Een mooie film, dat zeker, maar ik mis toch wel wat zaken in het verhaal. De plaatjes en het gebruik van kleuren zijn prachtig maar ik zit toch met vraagtekens.

Waar zijn de (stief)ouders, de stiefmoeder leek er alles aan te willen doen Hunter bij haar te houden. De moeder leek een duidelijke keuze gemaakt te hebben om het kind bij hen achter te laten. Travis lijkt in het begin autistisch (per se dezelfde auto, de schoenen op het muurtje) later is hier niets van terug te zien. Nog los van het eerder genoemde geheugenverlies en dan plots het verhaal met alle details. Ik kan best meegaan in een open einde maar dit liet te veel onbeantwoord naar mijn mening.

Tja, bekende titel en veel positieve beoordelingen, dus dan wil je deze film wel eens zien.

Na het eerste half uur gebeurt er toch echt te weinig in deze film. Travis-karakter begon me ook te vervelen. Te veel stiltes en gestamel. En om die muziek nou zo hoog aan te slaan... niet echt vind ik.
Ik heb niets tegen trage films, maar deze 2 uur en 18 minuten ging me echt te ver.