Femme Fatale (2002)

Een film die het niet moet hebben van het verhaal want dat stelt toch niet zo heel veel voor. Bij thriller denk je al gauw aan schokkende of enge beelden maar daar is ook niet echt sprake van. Het zit wel allemaal erg mysterieus in elkaar.

De beginscene is gelijk de mooiste maar op zo'n manier gedaan dat je de rest van de film ook wel wilt bekijken. Het genre misdaad/thriller is nou niet bepaald mijn genre. En hoewel de film wisselend is, worden de erotische en mysterieuze beelden toch technisch goed in beeld gebracht. Ik vind hem inhoudelijk wel minder dan The Black Dahlia (2006) maar even goed toch ook een interessante film. 3.0.

Prima thriller die blijft boeien, ook verrassende wendingen hierin.
Sub-topper

Geen goede thriller. Helemaal niet spannend, eerder slaapverwekkend. Die roof in het begin is lachwekkend gewoonweg. Maar misschien dat de kinderachtige tussenmuziek daar ook wat voor zorgde.

Onbegrijpelijk dat namen als DePalma en Banderas hier achter zitten. De film is vrij futloos en wil maar niet echt van start gaan. Als je in een auto zit die maximum 50 km/u wil rijden. Nochtans heeft de film een verhaal waar je wat mee kan doen en een mooie leading lady, maar de acteurs rijden op automatische piloot en het geheel is vrij grijs. Goed voor een keer te zien, maar toch jammer dat er niet meer van gekomen is.

Hoezo? Ze zit toch in het complot? Dus het lijkt me logisch dat ze meewerkt.

Vreemd ongebalanceerde film.

Prachtige beelden, perfect camerawerk, maar een raar verhaal. Te ingewikkeld, en toch ook weer niet. Rebecca Romijn is op zich niet slecht aan het acteren - daar mislukt deze film echt niet door. Antonio Banderas kan je evengoed verwijten dat hij een slechte acteur is in deze film, hij doet wat hij altijd doet - dus acteert hij wel? En Peter Coyote is dan de enig overgebleven "echte" acteur nog, maar heeft maar een heel klein rolletje. Bij elkaar geteld komt geen van de hoofdrollen echt los... komt dat door het zwakke verhaal, door het prutserige spelen?

Maar de al genoemde beelden maken een hoop goed. Wat ik leuk gedaan vind is de truc van de diamant in de vrachtwagen - ook al mist er het stukje van het verhaal van de chauffeur. Maar nog steeds ook jammer van de truc met het verhaal in het verhaal - dat kost de film zeker een vol punt.

De Palma hier weer flink bezig zoals in z'n vroegere tijd.
En waar Hitchcock de boel bewust niet te veel vol stopte met verassingen gooit De Palma er de één na de andere tegenaan: The Fury, Dressed To Kill, Sisters, Body Double ... dat werk!!
Lijkt eigenlijk behoorlijk veel op de plots uit de jaren zeventig Giallo-films (waarvan Dario Argento de bekendste regisseur is).
Persoonlijk zie ik dit nog liever dan De Palma's grotere publieksfilms als Scarface of The Untouchables (beiden natuurlijk ook prima te pruimen).
Stylisch De Palma (en ik heb een zwak voor deze regisseur) waar het grote publiek te weinig van snapt omdat het teveel afwijkt van de straight-forward-Hollywood-film: nou ja lekker zelf weten but I like!!

Alleen de openingsscene is al zo mooi, in de hotelkamer. Je zou de hele film daarna óók kunnen zien als een droom. Ze valt in slaap tijdens het kijken van die film...

Aardige thriller waarvan de titel absoluut van toepassing is op het hoofdpersonage. Ondanks de intrigerende en veelbelovende openings-sequentie van zo'n 20 minuten, schiet het verhaaltechnisch wat te kort. Vooral als tegen het einde de oldest trick in the book wordt toegepast als blijkt dat het allemaal een toekomstdroom was van het hoofdpersonage. Maar er zitten zeker een aantal mooie, lange scenes à la Brian De Palma tussen waarin niet wordt gesproken en die bijna hypnotiserend werken. Rebecca Romijn doet het verder goed in een sexy rol, maar Antonio Banderas is niet helemaal op zijn plek hier.

Speciale film met een bloedmooie Rebecca Romijn in de hoofdrol die als een soort van zwarte weduwe alle mannen die haar pad kruisen in het verderf stort. Origineel gevonden einde en veel leuke twists.

Misschien wel de enige keer in mijn filmkijkende leven dat ik niet brakend wegloop bij een "ha ha ik heb je, eigenlijk was het allemaal maar een droom!"-twist, vermoedelijk omdat het geen BOE!-scène is maar De Palma er juist een heel functioneel gebruik van maakt. Hoewel ik deze man altijd heb gevolgd omdat hij nou eenmaal lid is van een "niet oninteressant" clubje (Coppola, Lucas, Spielberg, Scorsese, Milius, Schrader) ben ik nooit echt een fan van hem geworden, maar dit is een fascinerende stijloefening, een soort staalkaart van al zijn eigenschappen als filmmaker, the cinema of Brian de Palma.

Alle "aanwijzingen" gezien, Roger? Die maken een herziening ook zeer de moeite waard.

Nee, helaas. De eerste keer dat ik deze film zag was een jaar of twee geleden op TV, dus nu ik hem zojuist voor een tweede keer heb gezien was hij weer zó "nieuw" voor me dat ik meer op de plot dan op de aanwijzingen heb gelet. Met andere woorden, ik zal er binnenkort een derde keer aan moeten geloven, en dat is uiteraard geen straf, net zoals je bij Vanilla sky ook pas de tweede keer de "clues" kan oppikken (ik althans wel).

Overigens, na het bekijken van deze film heb ik zoals altijd gelezen wat mijn drie "vaste" internet-recensenten er van vonden. Eén van hen, Roger Ebert, schreef dat hij niet meer zo'n plezier had gehad bij het proberen te voorspellen hoe een film verder zou gaan sinds Mulholland Drive, en een ander (de dienstdoende recensent van dvdverdict.com) vond ook al dat Femme fatale vol zat met toespelingen (als je "heavily referenced" zo mag vertalen) op Mulholland Drive. Ik zie dat die film op de tweede plaats in jouw top-10 staat; had jij die verwijzingen ook gezien?

Dat had ik pas gezien toen ik erover had gelezen, de films zijn voor mij qua sfeer vooral erg anders, dus ik leg ze niet echt naast elkaar neer. Maar de overeenkomsten zijn er idd. De Palma is natuurlijk altijd hevig geïnspireerd door van heel veel andere films.

Let maar eens op al het water, bij herziening

Ja, hij werd natuurlijk beroemd (of berucht) door al z'n Hitchcock-quotes (ik weet nog hoe lyrisch iedereen indertijd was over Dressed to kill, terwijl ik alleen maar dacht: jongens, dat is toch gewoon Psycho revisited?). Toevallig heb ik laatst Obsession weer eens bekeken, terwijl ik vlak daarvóór Vertigo voor de zoveelste maal had gezien (ik ben een groot Hitchcock-liefhebber), en toen viel me pas op dat Obsession eigenlijk niet zozeer "geïnspireerd door Vertigo" is alswel gewoon een variant erop. En in Sakamoto's soundtrack voor Femme fatale hoor ik dan ook weer Bernard Herrmann-achtige thema's...


Weet nog niet wanneer, maar zal ik zeker doen, dank voor de tip!

Deze film van De Palma moest het van mij helemaal hebben van het prachtige camerawerk, de mooie vrouwen waaronder Rebecca en enkele zeer mooie erotische scènes, vooral die scène in het begin, voor mij tevens ook het hoogtepunt van deze film. Over wat daarna volgde ben ik wat minder te spreken. Na de prachtige 20 minuten durende openingsscène zakte de film toch behoorlijk in, het wilde niet echt boeiend worden. Ik ben van De Palma beter gewend. Toch wil ik deze film een nieuwe kans geven, het bekijken van zo'n film op een commerciële zender (Net 5) werkt nu eenmaal niet in het voordeel.

3,0*

Een goede thriller film...
Echt spannend verhaal...
Uitstekend acteerwerk...
Bekende acteurs Antonio Banderas, Peter Coyote en
Gregg Henry...
Mooi HD kwaliteit...
Perfect achtergrond muziek (Dolby Digital)...

Warrig B filmpje.

Van dit soort nonsens kan ik niet genoeg krijgen .