Haze (2005)

Haze is beklemmend, akelig, goor en spannend maar liet me toch niet bedrukt achter. Dit door het verrassende einde dat toch nog een positieve draai aan de film geeft.

Daarvoor is het echter allemaal wat minder vrolijk. Doordat de camera zo ontzettend dicht op de hoofdpersoon zit krijg je zelf ook last van claustrofobie. Ook het geluid werkt goed mee aan een akelige sfeer. Vooral in de scene waar de hoofdpersoon met zijn tanden over een pijp schuurt, het geluid maakt het daar echt helemaal af.

Een erg sterke film dus. Lekkere speelduur ook, heb zin om hem snel weer te bekijken .

4,5*

Het is de staat waarin de hoofdpersoon verkeert, blijkt op het einde. Dat doet erg veel van de film voor mij af. Het hele claustrofobische heeft dan totaal geen pakkend einde voor mij:

*1/2

Dit mag wel een halfje hoger, want hij blijft in mijn hoofd rondspoken.

Inmiddels twee films van Tsukamoto gezien (het erg amusante Tetsuo en het voor mij nogal tegenvallende Vital) en Haze is daarmee mijn derde. En ook zonder enige twijfel de beste van de drie!

Ten eerste, wát een sfeer; je zou er ter plekke claustrofobie van krijgen, zeg. Verder erg indrukwekkend gefilmd, met schitterend gebruik van licht, geluidseffecten en muziek. Zo zagen onder andere de hallucinaties van de hoofdpersoon er erg goed uit. Het is, zoals aegron hierboven ook al aangeeft, een film die een beetje in je hoofd blijft rondspoken, mede door een aantal erg aangrijpende en nogal bizarre scènes. Die scène met die tanden op die pijp bijvoorbeeld, grandioos!

Verder erg goed om te zien hoe een film met zo weinig middelen toch nog zo sfeervol en interessant weet te zijn. Daar kunnen heel wat filmmakers nog wat van leren, als je het mij vraagt. Een Cube kan hier toch echt bij lange na niet aan tippen!

4 sterren.

flutfilmpje

tja snap gewoon niet wat hier nou zo leuk aan is.

misschien leuk voor kunstenaars ofzo maar mij deed het erg weinig.vond het zelfs irritant om naar te kijken

1,5 *

maar alleen omdat ie zo kort was

anders was het een 0,5* of lager

Over deze film kan ik kort en bondig zijn.

CRAP!!!!

0.5*

Mmm, interessante redenering. Ik volg je ten dele, maar de stupiditeit van je laatste argument brengt me wat aan het wankelen.

Creepy film. Maar er is geen touw aan vast te knopen.

Kan me heel goed voorstellen dat mensen dit crap vinden! Het begint spannend en goed en je blijft je (net als hem) maar afvragen waarom hij daar is. Hoe verder de film in is des te sneller wil je weten wat de clue is. Kan je teleurstellen, die clue komt niet.

In het interview met Shinya Tsukamoto zegt hij dat hij normaal 2 tot 6 maanden doet om een film te maken. Deze koste hem maar 12 dagen en dat valt er ook aan af te zien! Ik mis (net als De Knip) een pakkend eind, daar staat of valt een film bij mij en deze valt dus jammerlijk..

1,5* omdat ik de film toch in spanning keek

Hoe de clue komt niet ? Komt toch gewoon op het eind ?

Geweldige film, niet vaak dat ik zo fysiek met een film mee leef Die tanden op de buis, het spel met licht, het geluid, die benarde situatie ... Ik werd er helemaal claustrofobisch van en dat is me nog nooit overkomen En dan blijkt het ook nog eens een prachtig filosofisch geheel te vormen, waar ik sowieso van hou. Helemaal mijn ding, 4.5 *

Gisteren nog maar een keer opgezet laat op de avond. Een van de films die me echt werkelijk in elkaar doen laten kronkelen van claustrofobie, angst, pijn, etc. Brrr wat naar!

Wat een ongedefinieerde film, echt geen touw aan vast te knopen. Een dramatische film, waarin de regisseur wanhopig als eigen acteur en cameraman speelt. Het zou mij niets verbazen als de enige bijpersoon zijn eigen vrouw is!

0,5 voor mij

Toch een redelijk begrijpbare film, dat de regisseur ook nog eens acteerd en de camera bediend vind ik erg goed. Niet alleen doet Tsukamoto dit uitmuntend, op deze manier word het ook echt zijn film, waardoor de stijl en bedoelingen sterker overkomen. (imo)

Wat een fantastische Tsukamoto is dit! Had al een tijdje het gevoel dat hij mij nog eens iets zou voorschotelen dat sterker was dan de andere vijf films die ik van hem zag, nu is dat hier dus bevestigd.

Prachtig spel van schaduwen en licht. Angsten en pijn worden door hem zo echt neergezet dat ik mijn ogen niet kon afwenden. Een intens relatiedrama die je op een manier wordt voorgeschoteld die ik nog nooit eerder zag.

Fijn dat de nare smaak die Cube naliet over dit soort filmpjes nu helemaal verdwenen is. En aangezien de duur lekker kort is zal ik deze zeker nog vaker op gaan zetten. Als 'gezellig' tussendoortje

Al met al dus 4,5 sterren, op naar de volgende.

Aardige Tsukamoto,

Het begin zal ongetwijfeld claustrofobisch bedoeld zijn, maar ik vond het allemaal net even wat te donker. Je ziet bijna niets, iets wat iemand in zo `n situatie natuurlijk ook daadwerkelijk ondergaat maar toch.

Maar als de 1ste flashbacks zich aandienen en duidelijk wordt dat de hoofdpersoon zich maar mondjesmaat kan voortbewegen dan wordt het allemaal wat beklemmender. Vooral als blijkt dat de kelder behoorlijk is ondergelopen. Zelf wel eens speleologie gedaan, maar dat onderwater duiken was echt niet prettig. Ook niet voor maar heel even. Gewoon het idee dat je nergens naar toe kan als het water stijgt.....

De montage is zoals altijd weer ontzettend fraai bij Tsukamoto. Kleuren die nogal stroken met de grauwigheid van de kleine ruimte en soms wat vaag ogen, maar wel mooi in elkaar overlopen. Hetzelfde geldt voor de muziek, echt een meerwaarde in deze film. Zeer intens, soms gebruik makend van lichaamsgeluiden en gelukkig nooit vrolijk.

Uiteindelijk leverden de scènes richting het einde ook een fraai contrast op met de rest van de film. Verder sluit ik mij aan bij Nkyou dat dit echt een film is die ik zeker nog eens ga zien, wellicht dat ik dan nog meer onder de indruk ben. Tot nu toe, de minste Tsukamoto. 4*

Als je niets weet van de film zoals ik vooraf, fantaseer je nog over alle kanten die het dan nog op kan. Eerst dacht ik naar een remake van 2001: A Space Odyssey te kijken, maar het bleek een afgerond verhaaltje te wezen, zonder al te veel dubbele bodems of wedergeboortes.

Een van Tuskamoto's fijnste films, naast Vital en Tetsuo. Erg genoten, met name van het geluid. Helaas vond ik de DV een beetje goedkoop ogen en heb ik betere muziek gehoord. Paar erg vreemde scene, dat dan weer wel.

Onbedoeld moest ik steeds aan het spelletje Bounce denken, dat ik op mijn vorige Nokia mobiel had staan. Zo'n balletje dat langs allerlei verschrikkelijke obstakels moest om dan aan het eind te geraken van een labyinth. Zo zag ik de tocht van onze arme Tsukamoto ook voor me. Elke keer verschrikkelijke pinnen, buizen, waterobstakels en peilloze dieptes. Heb de making of nog niet bekeken, maar is vast grappig om te zien.

Ik begin Tsukamoto steeds beter te waarderen. Ik begon met een valse kennismaking met A Snake of June die precies alle elementen die mij aan hem storen combineert[/i], maar met Vital en Tetsuo werd wel duidelijk dat de man een ongelofelijke gave heeft voor editing, timing en muziek. Dat is hier niet anders. Lekker sfeer wordt er in de eerste minuten gezet, ik voelde goed mee vooral met tanden over de buis en de duikscene, maar buiten die huiveringwekkende momenten ook fijn dat er een goed drama op gang komt. Jammer vindt ik wel dat de flim te kort is om, en vooral de scenes die Tsukamoto en Fujii delen, om het drama aangrijpend te maken. Daarvoor wordt niet goed genoeg de tijd genomen.

Mooiste scenes komen zelfs pas als het einde, wanneer Tsuka met zijn hoofd de deksel omhoog duwt naar die kamer, prachtig! De film was zo duister, dat je al aan zag komen dat er een keer een twist naar een lichte omgeving zou komen. Verder is die scene dat de witte was buiten hangt ook prachtig geschoten.

Film werkt wel voor het grooste gedeelte en ik hopo nog veel moois te zien van de man. Grappige extra trouwens op de dvd waar Tsukamoto en Fujii als een stel Japanse toeristen door Locarno lopen.

Ik vind de eerste helft beklemmend, maar vanaf de ontmoeting met de vrouw wordt het allemaal wat minder. Ook vind ik de allegorie niet bijzonder sterk. Best aardige Tsukamoto.

Wat een saaie film zeg. *gaap* Ik had er vanaf het begin al mn twijfels over, maar goed ik keek het ook niet voor mezelf. Toch maar kijken en de film een eerlijke kans geven, maar dat had ik beter niet kunnen doen. Vond het totaal niet spannend, kon me niet vinden in de sfeer die blijkbaar 'geweldig' is in deze film. En die man irriteerde me mateloos, om nog maar niet te beginnen over die lachwekkende scene dat hij steeds zo'n bal of ding tegen zijn hoofd krijgt hilarisch gewoon

Nee ik vond het pure bagger, het blijft niks voor mij Japanse films. ben ook blij dat het dan maar 45 min was. En nou ja horror? Kan komen door het zogenaamde beklemmende sfeertje, maar qua gore vond ik het zwaar triest!

0.5*

*kuch* Totoro *kuch*

Haha ja dat is waar, je hebt gelijk! Maar dat is natuurlijk totaal niet te vergelijken

Eindeljk binnengekregen gister en eindelijk gezien gisteravond.

Wat een ervaring weer. Niet de impact die een Tetsuo of Tokyo Fist op mij had, maar wel weer een geweldig stuk film. Vooral erg genoten van de DV kwaliteit en simpele belichting. Mooie harde schaduwen in bijna de gehele film.

Bruist wederom van creativiteit deze film. Hele kleine productie wat voor mij ook wel constant duidelijk was. En daar geniet ik van. Interessant einde ook, - niet vergelijkbaar met al zijn ander materiaal. Ik vond het niet storend, gaf het gehele voorgaande deel een heel andere smaak ineens.

Kan ook erg genieten van Tsukamoto zelf, - heeft echt een goede kop voor deze rol. Toffe soundtrack en heerlijke montage weer (koi vissen, vallende tsukamoto, die freaks die zich uitkleden)

Ja echt een van mijn favorieten die Tsukamoto. Inspirerend in alles wat hij doet.

Aardig uitgangspunt (al heeft het veel weg van Saw) en de film kent een paar intense scenes. Helaas kan het me niet de volle (korte) speelduur boeien. Waarschijnlijk door het gebrek aan achtergrond info van de hoofdpersoon waardoor die me eigenlijk volledig koud laat. Wellicht had hij het bij de 28 minuten versie moeten laten.

Een film waar ik het bij momenten benauwd van kreeg. Diegenen die de film gezien hebben zul wel weten over welke scènes ik het ondere andere heb.

Baserend op de korte inhoud denk je meteen aan een film als Cube. Het basisconcept heb je dan wel ongeveer maar hier zit zoveel meer in. Hier voelt het allemaal veel ongemakkelijker en claustrofobischer aan. En dan is er ook nog die eindscène...Wat mij betreft geeft dit noch een meerwaarde noch een minderwaarde aan de film.

4 * en herziening komt er zeker

Dat snap ik dus echt niet, de hele film krijgt er toch een andere betekenis door Hoe kan dat je nu zo koud laten?

Eind liet mij ook koud. Kon me rond die tijd al niet meer boeien.

(En nee, ik had geen Sake gedronken )

Hier nog iemand, deed me weinig dat einde, film had gewoon langer en intenser mogen zijn. Jazeker, nog intenser.

Ondanks het einde blijft de film voor mij vooral een filmisch experiment. Zag de hele martelgang sowieso al als een metafoor. De wereld van Tsukamoto is immers zelden realistisch.