Sophie Scholl - Die Letzten Tage (2005)

Helemaal mee eens.

Het is allemaal zo realistisch dat het net is of je de beknellende sfeer zelf van dicht bij meemaakt, en dan met name bij de rechtbank scene.

Aangrijpende film die ook van mij 4.5 ster krijgt.

Mooie, vakkundige, ijzersterk geacteerde film. Vooral de scenes tussen Sophie en rechercheur Mohr zijn indrukwekkend. Hoogtepunt vond ik een van hun laatste scenes waarin Mohr's sympathie voor Sophie zichtbaar wordt en hij probeert te achterhalen waarom dit meisje toch zo'n 'merkwaardig' wereldbeeld heeft. Mohrs eigen wereldbeeld lijkt hierin toch ook aan het wankelen te worden gebracht. Klinkt nu misschien wat te goedkoop, maar doordat het zo sterk geacteerd is, vond ik het erg mooi.

Maar als geheel wel iets te recht-toe-recht-aan en te weinig nieuwe inzichten verschaffend om een echte topper te zijn, voor mij.

Tja, best lastig. Als je niet zo van oorlogsfilms houdt, dan kan hij best tegenvallen. Aan de andere kant is het eigenlijk ook weer NIET écht een oorlogsfilm, want je ziet geen oorlogsactie of gevechten enz. Het is eigenlijk meer een drama-film, en een film over een historische gebeurtenis.

Dus ja, aan de andere kant; als je van Drama houdt, én van Duitse cinema, affijn, zoek het maar lekker zelf uit....

IJzersterke film vond ik het, zeer goed geacteerd door de hoofdrolspelers, maar met name Julia Jentsch en Gerald Alexander Held!
Die laatste scéne hakte er echt in!
Ik had echter het vuurpeleton of de galg verwacht. Ik had echter géén Guillotine verwacht. Dat was echt even een WOW-erlebnis voor mij!

Had van te voren eigenlijk iets van, alweer zo' n film over WO II...verraad, SS, oorlogcliches.

Maar net als bij The Pianist een paar jaar geleden werd ik aangegrepen door het indrukwekkende verhaal.

Absolute aanrader met een fantastische Julia Jentsch [=topactrice] ZIEN !!

Prachtige, aangrijpende film. Op het laatst, vlak voor de executie komt een predikant de cel binnen. Sophie stelt haar vertrouwen in de Allerhoogste, vraagt de predikant om de zegen en gaat vervolgens uiterlijk kalm, met een gerust hart, haar executie tegemoet. De kracht van het christenlijk geloof wordt op deze manier wel heel treffend neergezet.

Buitengewoon goede film. Dat ook nog nauwgezet de feiten zijn gevolgd, zonder opsmuk, maakt het nog indrukwekkender. De acteerprestaties zijn van een bijzonder hoog niveau. Uiteraard Julia Jentsch maar ik vond ook de nazirechter erg overtuigend. Ik kan me goed voorstellen dat dat soort schijnprocessen echt op die manier hebben plaatsgevonden, inclusief de 'rol' voor de verdediging. Adembenemend is de dialoog tussen Scholl en Mohr en het komt mij voor dat Scholl een goed juriste geweest had kunnen zijn.... Mensen, zien!

[edit] O ja, de teksten zijn ook zonder uitzondering allemaal raak. Hans Scholl die in de rechtszaal zegt dat als Hitler niet zo bang voor ze zou zijn, ze daar niet zouden staan. Dat is natuurlijk de kern van het hele verhaal. Prachtig. En Sophie met haar uitsmijter richting de rechter: straks staat u hier. Subliem!

Zeker een sterke film. Alles klopt in deze film.

Het psychologische tijdens het verhoor is ook erg goed geacteerd.

Een mooie film, inderdaad was het jammer dat je niet "meer" zag van wat de witte roos deed, en de personages bleven oppervlakkig ontwikkeld, maar het was voldoende om de boodschap over te brengen. Het acteerwerk was overtuigend mooi. Mooie teksten ook. 4*

Zeer goede aangrijpende film, personage zeer sterk

Rechter was wel overdreven, personage kon zich niet verdedigen

Ehm, dat was een beetje de bedoeling denk ik...

Goeie film!
Psychologisch een meesterwerk!
helaas geen happy end, maar het is dan ook geen Amerikaanse film
Goede schets van de toenmalige situatie

Hele mooie film!!! en idd wt thierry18 zegt een goede schets ''denk ik''

Hij viel me wat tegen.

Ik heb lang geaarzeld om m te gaan kijken, maar nu toch maar even in weekpakketje meegenomen.

Om positief te beginnen; uitstekende acteerprestaties van Julia Jentsch en die gestapo verhoorder. Grappig trouwens dat strikje van die man.

Jammer dat de film me nergens weet te verrassen. Natuurlijk voorkom je bij zo'n verhaal niet dat het wat voorspelbaar is, maar het plot vind ik te degelijk. Eigenlijk is alles in de film degelijk; saaie Duitse grundlichkeit. Weinig filmisch ook. Je zit vooral twee uur lang naar de grote neus van Jentsch te kijken.

Pas tegen het einde komt de mooie muziek terug die je in het begin ook hoorde. Er was vast meer muziek, maar die is me iig niet opgevallen.

Ik vond het psychologische spel ook wel tegen vallen, Sophie zit vooral langdurig heel slim lastige vragen te omzeilen.

3 sterren

Op alle vlakken een prima film. Naderhand echt een gevoel van 'wow'. Erg indrukwekkend.

dikke 4*

Tja, de verrassingswaarde is wel vaker het grote probleem bij dit soort films. Ik vond hem ook niet verrassend, maar wel aangrijpend. De vastberandenheid van Scholl was indrukwekkend. Toch leuk om te zien dat Mohr en die rechter vaak duidelijk geen tegenargumenten wisten te verzinnen tegen de argumenten van Scholl. Een film om niet snel te vergeten. Dit is een van de weinige keren dat ik een film op school zag en iedereen de volle tijd zijn mond hield. Toch al een prestatie op zich.

4*

Ik vond het juist niet aangrijpend. Ik zie hezelfde euvel als bij De Overval; ware feiten achter elkaar zetten maakt niet vanzelfsprekend een goede film. Het is geen documentaire en het is ook geen echte speelfilm. Zo sober gefilmd, heeft het meer weg van een theaterstuk.

Deze mededeling aan het einde van de film ontroerde me het meest:

Pamfletten van Die Weisse Rose werden vanuit München verspreid in Berlijn, Keulen, Stuttgart en Wenen. Een pamflet dat Londen had bereikt, werd daar in de herfst van 1943 in een grote oplage gedrukt en door Britse vliegtuigen over Duitsland afgeworpen.

Sober gefilmd inderdaad, maar dat mag bij een film als deze wel lijkt me. Dit is natuurlijk niet het verhaal om de nieuwste filmtechnieken op los te laten. Allemaal puur functioneel, maar meer verlang ik niet bij een film die draait om dialogen. Deze film haalt zijn kracht vooral uit het feit dat het waargebeurt is. Ik las zelfs dat bijna alle dialogen letterlijk uit de archieven zijn overgenomen. Dat geeft het toch iets extras. Of je het aanrijpt of niet is natuurlijk persoonlijk.

Ik heb het niet over de nieuwste filmtechnieken.

Andere keuzes op het gebied van camerawerk, muziekscore, art direction, regie etc.

Er zijn genoeg films vnl. op 1 locatie gefilmd die wel het filmgevoel geven. A Streetcar Named Desire, Stalag 17, Sleuth, September etc.

ALLE kan niet. Hooguit de verslagen van de verhoren.

Die bedoelde ik ook. Ik zeg toch ook 'bijna alle dialogen'

Het is één van de weinige films waarvan het einde me tranen op de wangen heeft doen laten rollen.

Dit is voor mij het teken dat de vertolking daadwerkelijk zo aangrijpend was en wellicht ook de gecreërde empathie overtuigend realiteit was. Nagespeelde feiten die voor mij een voltreffer waren in het hart. Zonder angst, enkel medeleven,furie en die sfeerstemming die maakte het compleet...

Een pracht van een film.

Een pracht van een voltreffer.

Wat tegenvallend. De film roept bij mij ten eerste totaal geen spanning op. Ook leef je in het begin helemaal niet mee met de personages, want je weet nog helemaal niets van ze. De ondervraging met de Gestapo-officier Mohr vind ik eerst ook weinig interessant, later wordt dat beter

Wel indrukwekkend zijn de monologen van broer en zus in de rechtszaal, en de reactie daarop van de aanwezigen. De rechter speelt zijn rol goed, maar ik vind hem een te gemaakte foute SS'er, zowel in uiterlijk als in gedrag. Gewoon te karikaturaal

Het einde is schokkend te noemen, maar op mij komt het weinig schokkend over, het gaat dan ook allemaal wel erg snel. Ik beschouwde de gang van Sophie richting de guillotine eerst als een droomscene, ook omdat die mannen met die zwarte hoeden wat lachwekkend overkwamen, maar later bleek volgens mij dat hier toch wel de echte strafvolstrekking mee bedoelt wordt

2,5 ster

Helaas. Zo gedroegen ze zich echt. Er is niets aan overdreven.

Ik had een iets ander verhaal verwacht, maar toen ik eenmaal gewend was aan de ondervragingen vond ik het een zeer boeiend schouwspel.

Deze film heeft me echt geraakt. Het schetst een mooi beeld van hoe moeilijk het was om je mening te uiten. Bij de ondervragingen zie je echt subtiele trekjes aan Sophie waaraan je ziet dat ze bang is, maar toch blijft ze kranig en kijkt ze hem zelfzeker recht in de ogen. Een zeer mooie acteerprestatie. Iedereen moet deze film gezien hebben en zeker de jeugd. Deze oorlog mag nooit vergeten worden, zodat men kan voorkomen dat er weer zoiets gruwelijks gebeurt.

Julia Jentsch acteert goed in deze film met spannende dialogen.

Hé wat ik wil zeggen staat er al tussen.

Greep me zodanig aan dat ik na de film nauwelijks meer kon praten. Was ik eindelijk een half uurtje stil =P

4,5*

De uitbarstingen van Freisler in de rechtszaal lijken karikaturaal, maar zijn gebaseerd op de verklaringen van ooggetuigen èn op originele filmopnamen. Kleinerend, ongeduldig, luidruchtig, breedsprakig en alles behalve rechtvaardig; Freislers uitbarstingen zijn legendarisch. Zijn bijnaam luidde dan ook ‘Raaskallende Roland’.

Bron: sophieschol.nl

Er zijn nog twee andere films gemaakt over Sophie Scholl/De Witte Roos
Die Weisse Rose (1982)
Fünf letzte Tage (1982)
Kan iemand dat gerucht bevestigen dat er een Amerikaanse versie gemaakt wordt?

Mooie film, maar op sommige momenten is het een lange zit. Erg goed geacteerd en aangrijpend. Jammer dat ik het gemiddelde omlaag haal, maar ik geef hem drie en halve ster.

Geeft des te meer aan hoe protestantse mensen zovelen malen loyaler tegenover hun schepper stonden dan hun katholieke mede monotheisten. Op Friesland na is dat in ons land tijdens de ww2 representatief gebleken voor het percentage joden dat procentueel per provincie afgevoerd werd. Die Friesen namen het namelijk niet zo nauw met mensenlevens die niet bij hun clubje hoorden. Dit zelfde geldt voor Amsterdammers, die nu de welbekende geuzenaam maar al te graag adapteren.

Goede film.

En, wat heeft dat met deze film te maken?