Lakposhtha Parvaz Mikonand (2004)
Alternatieve titel: Turtles Can Fly
270 stemmen | gemiddelde 3,67
Iran / Frankrijk / Irak
Drama98 minuten
geregisseerd door
Bahman Ghobadimet
Soran Ebrahim,
Saddam Hossein Feysal en
Avaz LatifKak Satelliet gaat van stad naar stad om de elektronica die de afgelegen dorpen verbindt met de buitenwereld te repareren. Hij is een gerespecteerde gemeenschapsleider, ook al is hij pas dertien jaar oud. Hij is een vaderfiguur voor de lokale kinderen, waarvan de meeste weeskinderen zijn die verminkt zijn door landmijnen. Ironisch is dat dezelfde kinderen hun dagen doorbrengen met het verwijderen van niet-ontploft oorlogsmateriaal van in de buurt gelegen weilanden om terug te verkopen aan het Amerikaanse leger voor een pover loon. Net wanneer Kak de dorpsopperhoofden heeft overgehaald om een satellietschotel te kopen, arriveert een wilskrachtige, armloze jongen in het dorp die de autoriteit van Kak op de proef stelt. De situatie van Kak wordt nog ingewikkelder wanneer hij verliefd wordt op de zus van de jongen, die niet in staat is om te gaan met de gruwelheden die zij heeft meegemaakt.
3,0
[permalink] geplaatst op 14 februari 2010, 23:55 uurGhobadi geeft met "Turtles Can Fly" een zeer realistische vormgeving weer over een actueel thematiek. In dit geval vanuit het standpunt van het kind nog wel. Het is niet de eerste keer dat ik zoiets onder ogen ben gekomen, maar wel de eerste keer geassocieerd met de Koude Oorlog. Hier geeft de regisseur niet alleen een portret weer over deze dramatische gebeurtenissen, maar weet er ook nog een heel aardig verhaal in te steken. Toch vond ik de film niet zo heel aangrijpend zoals hier door vele gebruikers wordt vermeld. Gelukkig heeft deze Iraanse productie mij desalniettemin kunnen persuaderen door op een hier en daar sentimentele toets een reële levensschets voor te stellen.
4,5 [permalink] geplaatst op 15 februari 2010, 2:36 uurfilm net voor de eerste keer (toevallig) gezien en ben er een beetje ondersteboven van. had er nog nooit van gehoord toen ik hem begon te kijken en lees nu pas de achtergrond ervan (echte acteurs etc etc ..) .. had dus ook totaal geen verwachtingen, wist zelf niet waarover hij zou gaan. maar ik was al snel onder de indruk ..
surreële beelden, ongelofelijk dat dit echt gebeurd. als je zo'n hoop kinderen (!!!!) ziet rondhuppelen met geweren, 1 of meerdere ledematen missend ..... verschrikkelijk.
enkele aangrijpende scènes ook. vooral die met het meisje en haar kindje (/broertje?)
dat de montage niet perfect is ziet het kleinste kind, maar dat stoorde me niet enorm eigenlijk. het geschreeuw van satteliet stoorde me evenmin, snap niet dat sommigen zich daar aan opjagen. en dat er mensen zijn die daardoor zelfs wegzappen??? sterker nog, er zijn er die deze film saai vinden??? hoe kan je nu onverschillig blijven bij zulke beelden, los van dat het genre je al dan niet ligt? dat gaat er bij mij niet in ..
4,5 [permalink] geplaatst op 15 februari 2010, 13:31 uur De film is zo aangrijpend door het leed van de kinderen, dat ik iedere keer nauwelijks in staat ben om er naar te kijken.
Heel heftig met opvallend goed acteerwerk.
4,0 [permalink] geplaatst op 15 februari 2010, 18:46 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen Ik heb hem ook gisteren op canvas gezien. Zeer indringende film inderdaad. En tegelijkertijd houdt de goed gespeelde rol van Satelliet de boel nog luchtig. Vooral de dramatische situatie tussen het meisje dat Satelliet leuk vindt en haar broer(?) zonder armen die een klein kindje hebben gevonden. Het is zo bizar om twee kinderen die op de basisschool zouden moeten zitten te zien leven als volwassenen en voor een kind moeten zorgen. De scenes waarbij het kleutertje betrokken was waren dan ook de meest intense scenes. De scene op het mijnenveld was echt billenknijpen en het slot natuurlijk tragisch, maar ergens toch ook onvermijdelijk. Tegelijkertijd geeft de geweldige, koppige maar ambitieuze Satelliet met zijn kameraden de film toch nog een luguber soort feel good sfeertje. Hij heeft het daar toch maar mooi gemaakt. Ook zijn kameraadje die hem steeds vraagt wat al die Engelse woorden betekenen vond ik een leuke rol spelen. Een goede mengelmoes van drama en luchtigere momenten maken hier een geslaagde film van.
1,5 [permalink] geplaatst op 8 oktober 2010, 17:52 uur Jesus zijn die mensen daar allemaal doof ofzo! Dat bazige ventje loopt alleen maar te schreeuwen, of hij nou een menigte toespreekt of een gesprek met iemand pal voor zijn neus, hij spreekt altijd met hetzelfde volume: LUID!! Net als bijna iedereen daar. Houdt in godsnaam je bek dacht ik, en spoelde door.
Jesus Christus, dat is toch niet normaal! Misschien dat ze allemaal collectief een beetje doof zijn door bombardementen, mijn ontplofingen e.d.
3,0 [permalink] geplaatst op 9 oktober 2010, 2:36 uur
3,5 [permalink] geplaatst op 19 december 2010, 20:59 uur Een stuk beter dan Een Tijd Voor Dronken Paarden want terloopser in dramatische ontwikkeling en vooral ook minder misplaatst sentimenteel, hoewel Ghobadi nog steeds niet vies van een beetje sentiment. En meer geloofwaardige relativering ook. Wat me vooral beviel was de knappe schets van een al behoorlijk ontwricht dorp, waar de rollen van volwassenen en kinderen volstrekt door elkaar lopen.
3.5*
4,0 [permalink] geplaatst op 14 februari 2011, 16:13 uur Mooi rauw drama, dat ontroerd tot op het bod. Het acteerwerk van de kinderen was uitmuntend.
Wat het meeste indruk maakte was de '' bedorven'' blik van het meisje dat zo de wereld inkijkt waaruit blijkt dat de oorlog voor haar gruwelijk moet zijn geweest.
Deze blik zegt gewoon alles. Doordat het vrij zware kost is ben ik blij dat de regisseur een beetje humor erbij heeft gemixed in de persoon van Satelliet.
Prachtig monument over de gruwelen van een oorlog.
2,0 [permalink] geplaatst op 6 juli 2011, 21:42 uur Duidelijk een film die het van het thema moet hebben, want het verhaal stelt an sich geen drol voor. De setting is aardig indringend en qua karakterontwikkelingen viel er ook best wat te genieten, maar toen de soldaatjes out of the blue kwamen aanhollen, werd ik met net zo'n bloedgang weer uit de film gemieterd. Matig geheel dus.
5,0 [permalink] geplaatst op 20 januari 2012, 3:10 uur Prachtige film die het leven van de Koerden in Zuid-Koerdistan vertelt ten tijde van de Anfal campange die door het Baath-regime werd gevoerd.
