Rang-e Khoda (1999)
Alternatieve titels: The Color of Paradise, The Colour of Paradise, رنگ خدا
25 stemmen | gemiddelde 3,80
Iran
Drama90 minuten
geregisseerd door
Majid Majidimet
Hossein Mahjoub,
Mohsen Ramezani en
Salime FeiziEen jongen uit het blindeninstituut wacht op zijn vader, die hem naar huis zal brengen om met zijn familie de zomervakantie door te brengen. De vader schaamt zich voor de handicap van zijn zoon en probeert zich van hem te 'ontdoen' door hem elders onder te brengen, zodat hij kan trouwen met een vrouw die niets van zijn zoon en diens handicap afweet.Deze film staat op nummer 196 in de tip 250
» volledige tip 250
3,5
[permalink] geplaatst op 3 maart 2005, 18:59 uurAls ik zo de reviews lees op imdb dan moet dit zowaar een meesterwerk zijn. Ik denk dat ik maar ga kijken, bagger zal het niet zijn.
3,5 [permalink] geplaatst op 9 maart 2005, 10:43 uur Majidy is begonen als acteur in propagende films, en grooide naar een van de bekendste rgiseurs van zijn generatie. Zijn films hebben wel melodrama als thema maar hij probeert om zijn film anders benaderen dan zijn middelmatige colegas. Ik zeg niet dat hij een van de beste is, ik zeg dat hij wel een goede filmmaker is.
3,5 [permalink] geplaatst op 18 januari 2008, 13:30 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen Een tikje tegengevallen.
Na het zien van de brilijante Childeren of heaven was ik wel benieuwd naar Majidi´s volgende werk, maar die bleek niet zo geweldig als zijn vorige werk, de film duurt erg kort (81)minuten (met aftiteling ), vanwaar die 90minuten????. Er gebeurt in de film erg weinig, de film heeft weinig dialogen, en is erg sloom......ik ben een grote fan van art-films, en een van de grootste reden waarom ik de iraanse cinema zo fascinerend vind is vanwege het art status, die betoverende minimalisme......ik stoor me nauwelijks aan sloomheid van een film, maar hier lag het anders.....het probleem is dat de film bijna geen diepgang to personages geeft, we weten weinig over ze en we krijgen nauwelijks toegang en dat maakt de film opengegeven moment saai en niet boeiend.......met deze woorden lijkt het mischien of ik de film tot de grond haat...maar nee de film heeft ook hele mooi elementen, zo vond ik de camerawerk een grote pluspunt, acteerprestaties van Mohammad waren zeer goed, een paar zeer droevige scenes, en de film laat een on-ge-loo-fe-lijk mooi beeld van iraanse landschap zien, om van stil te worden.
Mohammad's scene over god vond ik verre het beste van de film
Our teacher says that God loves the blind more because they can't see. But I told him if it was so, He would not make us blind so that we can't see Him. He answered "God is not visible. He is everywhere. You can feel Him. You see Him through your fingertips." / Now I reach out everywhere for God till the day my hands touch Him and tell Him everything, even all the secrets in my heart.
Daarnaast heb ik me eigen interpretatie over het einde.
Mohammad is naar mijn mening gestorven aan het eind en dat is eigenlijk het enige manier om in contact te komen met god en dat is wat hij graag wil, hij zoekt naar god, hij wil weten waarom god hem blind heeft gemaakt als hij van hem houd en aan het eind waneer zijn hand goud word is hij in contact met god gekomen.
