Innocence (2004)

Inderdaad. Het onderwerp van de film is alles wat je niet te zien krijgt.

Deze film zorgde voor de nodige discussies misschien kwam het doordat de één het niet begreep en het maar saai vond of omdat de ander het zogenaamd wel begreep en het een magische wonderwereld vond. Ik zit daar ergens tussen in, ik snapte er zelf waarschijnlijk geen bal van maar vond het een verdomd mooi, stilistische wereld waar die dames opnieuw in opgroeide. De film werd geregisseerd door een vrouwelijke regisseuse namelijk Lucile Hadzihalilovic. De filmwereld wordt eindelijk gevonden door meer en meer vrouwelijke regisseuses! Als je de film nog niet gezien hebt kun je het beste niet verder lezen want het zit vol met spoilers!

Maar waar gaat het nu allemaal om? Het gaat zich om een schoolgebouw althans meerder gebouwen waar kinderen opnieuw worden opgevoed. Een tweede kans krijgen in de nieuwe wereld. Een kinderdoodskist gaat open, daarin ligt een naakt meisje genaamd Iris. Ze krijgt rode vlechten omdat ze de jongste uit de groep is. De anderen hebben allemaal een ander kleurtje en gezamenlijk dragen ze allemaal witte jurkjes. Deze meisjes worden opgeleid tot iets. Wat, wordt volgens mij (nooit (echt) duidelijk. Zoals een lerares gegevenmoment zegt tegen Iris en de andere kinderen jullie zijn allemaal lelijke rupsjes wij gaan ervoor zorgen dat jullie prachtige vlinders worden. Is de lerares dan wel een vlinder? Waarom zijn er maar zo weinig leraressen op school of andere oudere mensen? Waarom wordt er van beneden af gefilmd zodat we wel de kinderen zien en de ouderen nauwelijks? Waar gaat Bainca heen klokslag negen uur iedere avond? En die treinreis op het einde staat dat gelijk voor een tijdreis naar onze wereld? Zo stapelen de vragen zich op zonder echt antwoorden te mogen incasseren.

Alhoewel ik er misschien niets van gesnapt heb vond ik het een prachtig zwevende schilderij. Waarvan de kleur groen heel overduidelijk naar voren komt en je in een soort van droomwereld moet laten verkeren. De kinderen spelen het buitengewoon goed voor de nog jonge leeftijd. De cinematografie is buitengewoon prachtig en geeft je een surrealistisch gevoel. Denk bijvoorbeeld alleen al aan die lampen in het bos zonder paal in de avond. Deze film is niet alleen een lust voor het oog en oor maar ook eentje die je opzuigt en pas ver naar de laatste beelden los laat. Deze film is een visueel schilderij vol met symbolieken en thematieken. Zal niet voor iedereen dezelfde uitwerking hebben als op mij. De één stoort zich eraan dat het verhaal zo vaag is en blijft. Maar ik bleef me daar gelukkig dan ook niet op dood staren. Dus een film die mij een stomp in de maag gaf en me alleen achter liet in mijn eigen sprookjeswereld.

Of ze hadden gewoon geen zin om te lopen.

Kon verder ook weinig met de symboliek, dit is een film die teert op sfeer, niet meer of minder. Lekker luguber filmpje ook, schokkende dingen krijgen we niet te zien maar het voelt allemaal gewoon enorm fout aan. De soundtrack zorgt hier grotendeels voor door de hele film een soort onheilspellend geroffel te laten horen.

Visueel is de film een plaatje, de bos scenes met lampen zijn magisch en de speel scenes mooi en tegelijk ongemakkelijk. Vooral bij het ballet voor publiek is er een soort onderhuidse dreiging. Die dreiging komt voor mij bij een climax als één van de meisjes een handschoen vind, hem aantrekt en dan zichzelf betast. Het is alsof die handschoen alle perversiteiten van de buitenwereld in zich herbergt.

Een minpuntje is echter dat de film deze dreiging niet constant weet door te voeren. Op momenten laat de film het daar wat afweten en zakt hij in. Maar gelukkig zijn er genoeg sterke momenten om dat grotendeels recht te trekken. De eindscene is sterk en zelfs een beetje surrealistisch, knap als je bedenkt dat het eigenlijk de meest "aardse" scene is.

4*

Fascinerend, dat is het woord voor deze film. Want kijk je nou eigenlijk naar? Een groep meisjes afgesloten van de buitenwereld, maar de vragen hoe, wat en waarom worden vrijwel in het midden gelaten. De film ontwikkelt zich heel sterk. Steeds een stukje verder, eerst de meisjes, dan een stukje later de introductie van de leraren, de directrice. De film wordt pas echt sterk met het theater, zo'n rood doek als een soort afsluiting van de wereld en het moment waarop de meisjes naar de echte wereld gaan. Het hele gebeuren is voor mij dan ook een grote metafoor, maar waarvoor precies weet ik niet. Ik zei het al, het is gewoon fascinerend. 4*

Ik heb de sterke drang om deze nog eens te bekijken. De eerste keer beviel me niet zo, maar nu ik al deze berichten lees...

Zelden een film gezien die in het eerste half uur zo veel vragen bij de kijker kan oproepen. Hoewel je geen antwoord krijgt op alle vragen, is dat toch de charme van de film. Eigen intrepetatie is hierbij ook noodzaak.

Visueel is de film van hoog niveau en bezit het echt een eigen sfeer. Problemen had ik vooral met het tempo van de film. Vooral het middendeel is traag, en voegt eigenlijk maar weinig toe aan het verhaal.

Vreselijke film, had hier toch echt meer van verwacht maar bleek uiteindelijk de deceptie van het jaar (tot nu toe).

Wat in eerste instantie mysterieus en geheimzinnig begint blijk al snel te verzanden in oersaaie, vervelende en inhoudsloze mooifilmerij. Ja, er zitten best leuke plaatjes in maar dat is voor mij nooit voldoende om een film goed te vinden als de rest gewoon niet deugt. Ik heb deze film echt met veel moeite uitgezeten.

De Suske en Wiske symboliek over onschuldige meisjes in witte jurkjes die van rups in vlinder veranderen kwam me echt de neus uit. Het dieptepunt was wel het fallussymbool op het einde (een spuitend fontijn als er voor het eerst een jongen in beeld komt ). Zowieso heeft deze film over kinderlijke onschuld nogal wat vreemde semi-erotische scenes met kleine meisjes.
De rare ongefundeerde zijsprongetjes over de leraressen, de directrice, de meisjes die ontsnappen of verdrinken gaan echt nergens over en worden nergens lekker uitgewerkt zodoende weten ze niks zinnigs of inhoudelijks toe te voegen. Ja, om het mysterie in stand te houden maar dat is een argument wat voor mij niet werkt.

1* voor Innocence meer kan ik er echt niet aan kwijt.

Het is maar wat je er zelf achter zoekt.

Misschien is het mijn eigen perversiteit maar kon er echt weinig anders van maken. Ik bedoel de symboliek ligt de hele film er toch echt duimendik bovenop, kan me niet voorstellen dat het toeval is.

De film bulkt inderdaad van de symboliek, maar deze blijft (mede door de vaagheid) multi-interpretabel. Ben het wel met je eens dat de onschuld in combinatie met seksualiteit door de thematiek wordt aangesneden; misschien zelfs pedofilie (die man die naar de voorstelling komt beter bijvoorbeeld), maar die fontein zag ik persoonlijk gewoon als 'mooi shot' en bovendien een mooie kans om het borrelende water (dat al een paar keer eerder in de film zit) terug te laten komen.

Ik had ook het idee dat die spuitende fontein duidelijk zo bedoeld was. Vind het sowieso maar een beetje een bedenkelijke film op dat vlak (met al die shots van blote beentjes van kleine meisjes enzo).

Zo multi-interpretabel vind ik het niet, lijkt me toch vrij duidelijk wat al die symboliek wil zeggen. De titel zegt het al; Innocence (onschuld). Het gaat over het zgn verlies van de onschuld van de meisjes wanneer ze volwassen worden. Vind dat eigenlijk ook een beetje uit z'n proportie geblazen thema, volwassen worden en sexualiteit ontdekken heeft niets met onschuld verliezen te maken het hoort gewoon bij het leven.

Dat lijkt me inderdaad duidelijk, maar ik bedoelde meer dat, doordat de film weinig concreet wordt, je met betrekking tot dat thema verschillende conclusies uit de film kan halen.

En de wereld daaromheen.

Zoals welke?

Persoonlijk ben ik daar eigenlijk niet zo bezig geweest tijdens het kijken; ik was vooral gefascineerd door de vreemde wereld die werd geschapen, maar je kan er dingen uithalen over 'het verliezen van de onschuld bij het volwassen worden' (zoals jij), 'de verdorvenheid van de buitenwereld', pedofilie, tot zelfs misschien wel dingen over het enorm onder druk zetten van kinderen om prestaties (theater, sport etc.) te leveren.

Okay, nou ja zoals ik al zei mij leek het juist heel duidelijk wat de maakster beoogde te zeggen met deze film. De seksuele referenties zijn talrijk; Wanneer de meisjes gaan menstrueren, vruchtbaar/vrouw worden moeten ze zelfs het internaat verlaten, geen een van de volwassen vrouwen lijkt gelukkig in de film, het mooiste perfectste meisje krijgt een "short-cut" het internaat uit....

Ik vind het leuk dat jij er veel zaken uit kan halen hoor Maar voor mij was het zo klaar als een (niet al te zoet) klontje.

Mijn score is niet eens zoveel hoger dan die van Madecineman, maar ik kan het niet met hem eens zijn. Ik kon het mysterieuze, geheimzinnige verhaal en het sfeertje dat daarmee samenhangt juist wel waarderen. Op papier dan, want in werkelijkheid werd ik geen moment meegesleept, ontroerd, aangegrepen of wat dan ook. Ik zag alles gebeuren en daar bleef het bij. Jammer, want de potentie is er zeker. Daar is die 1.5* dan ook aan te danken.

Ik zag dit ooit bij de uodates staan, en klikte erop. Plot sprak me aan, maar het was vooral ook de poster die mijn interesse wekte, simpelweg vanwege de letters en dat groene. Deze film bleef dus altijd zodanig in mijn geheugen zitten, als die ene film met die interessante, wel heel erg groene poster, met vooral gotische letters.

Ja dan komt er eens een tijd dat je zoiets toch eens gaat kijken he.

Even in de sfeer komen. Orgineel begin, dus dat is al goed.

Dan heb ik een tijdje t idee dat het een gemiddelde film gaat worden. Zeer mooi gefilmt, maar wat braaf, wat onschuldig (whats in a name) en er gebeuren niet echt dingen die me zwaar boeien. Toch zorgt de manier van filmen ervor dat er een bepaalde sfeer hangt, die er ook steeds meer komt. Mysterieus, mystiek, nietseggend. Je weet niet precies hoe alles in elkaar steekt en ik wil dat persee weten. Nou, vergeet het maar, zo steekt de film dus niet in elkaar. Eigenlijk is dat maar goed ook, want dat houdt het wel erg boeiend. Het in het duister tasten, is voor een groot deel sfeerverhogend.

Op het eind krijg je dan wel even het idee dat er digen wat duidelijker worden. Ook zitten er een paar van de mooiste scenes van de film. Echt duidelijk, word het echter nooit en dat is ook wel de kracht.

Aparte film, die vooral zijn kracht haalt uit kracht en de kijker een nietszegend gevoel geven. Knap gedaan uiteindelijk, al had ik er in het begin ni=og niet veel vertrouwen in. 4*

Heerlijk mooie ingetogen film die erg sprookjesachtig aandoet en een effectieve onderhuidse spanning teweeg brengt.

De symboliek druipt er van af en de setting is om van te smullen. Prachtig gefilmd door de altijd geweldige Debie.

4,5*

Ik was vooral benieuwd geworden naar deze film omdat ik gehoord had dat hij zou lijken op het prachtige Picnic at Hanging Rock. Ik zie inderdaad een duidelijke link, al verschillen de films uiteindelijk toch wel veel van elkaar. De overeenkomst zit hem natuurlijk in het opwekken van onderhuidse en overklaarbare spanning op een meisjeskostschool. Beide films proberen absoluut niet hun raadsels te verklaren en geven slechts kleine hints.

Innocence is nog gestileerder dan Picnic at Hanging Rock, maar toch vond ik Weirs film net iets beter, mede doordat de locatie mij wat meer intrigeerde, maar ook omdat het mij toch iets duidelijker was wat Weir nou met zijn film wilde bereiken (wat overigens niets met het oplossen van raadsels of het weghalen van mysterie te maken heeft).

Daarmee wil ik verder geen afbreuk doen aan Innocence, wat ik een goede film vond. De sfeer is prachtig en de meeste scènes werken gewoon. Ik vond met name het einde toch wel knap uitgevoerd. Minder goede stukken waren er ook, zoals de geslaagde ontsnapping van Alice. Ik had toch liever het gevoel gehouden dat ontsnappen uit deze wereld compleet onmogelijk was.

De film gaat me net te lang door en houdt me net iets te veel op afstand om er een echt geweldige score aan te kunnen geven, maar ik vond hem toch de moeite waard.
3,5*

Ik sluit me daarbij aan. De film heeft een erg mysterieus sfeertje met zeer fraaie beelden waardoor je geboeid blijft kijken. Toch bleef ik voor mijn gevoel met iets teveel vragen achter.

Welke muziek speelt er tijdens het openen van de doodskisten? Ik kan er maar niet op komen waar ik dat eerder heb gehoord.

Ik blijf met hetzelfde gevoel achter. IAlles 'gebeurde' en ik weet nog steeds niet wat of hoe ik er moet over denken. Filmisch en score heel goed. 2,5*

Zeer bijzondere film. Ik heb hem nu enkele dagen kunnen laten bezinken en kom tot de conclusie dat er geen antwoorden zijn, tenminste niet voor mij.

Waarom komen de meisjes in een doodskist aan? Zijn ze in de echte wereld overleden en nog niet klaar voor het hiernamaals? Zodra ze de juiste opvoeding hebben gehad mogen ze wellicht van hun rust genieten en gaan ze naar de hemel? (just a thought)

Waarom wordt Bianca elke avond apart genomen en wat gebeurt er? "Don't resist" zegt iemand tegen haar. Het kan natuurlijk dat ze gewoon een inenting krijgt tegen kinderziektes, maar als kijker denk je meteen het ergste.

Waarom moeten de meisjes op een bepaalde leeftijd meedoen aan een optreden met uitsluitend mannelijk publiek? (Dat denk ik tenminste, het is erg donker) Zijn dat pedofielen? Die gedachte krijg je natuurlijk automatisch als je de minderjarige meisjes ziet dartelen over het toneel, en als een man in het publiek naar een meisje roept dat ze de mooiste van allemaal is.

Eigenlijk ben je als kijker één van de meisjes, die ook niet weten wat er met hen gebeurt, of waarom ze daar zijn en moeten blijven. Gehoorzaamheid zorgt ervoor dat je uiteindelijk weg mag. De enige volwassenen die daar waren zijn vroeger waarschijnlijk allemaal een keer ongehoorzaam geweest waardoor ze tot het einde van hun dagen op het "internaat" zullen moeten blijven.

Hoewel er geen touw aan vast te knopen is, vond ik het wel mooi, mysterieus, en zeer bijzonder. Verhoeven gebruikte in zijn recensie de term "prachtig zwevende schilderij". Dat vind ik de juiste benaming voor de film.

Uit een interview met regisseur Lucile Hadzihalilovic

"Innocence" is wonderfully mysterious and ambiguous. What are your thoughts on audience expectation in regards to your film?

It pleases me very much that there are so many interpretations and different reactions to the film. I'm sometimes very astonished with how some people reacted to it. I tried to keep the film as opened as the short story. Often, the films that stay in our minds are those that do not consist merely of a single explanation. I don't search for the opacity or the mystery itself, rather a multiplicity of sense, as in life.

There is a scene in the film in which Madame Eva tells a child "bedience is the only path to happiness". Are there more sinister connotations, and are these kind words of wisdom spoken by the teacher? Are there political dimensions to the movie such as school is a fascist institution?

Any education is, in a way a dressage and thereabouts a fascistic process. In regards to the sentence of Madame Eva, we often say to children that disobedience is the source of their misfortune, which is very similar. We say it for their own good, but especially for the family or the social %u201Cgood.%u201D It is something violent but which can be said with the greatest tenderness. I found it interesting that it is an unhappy person who says it. Did Miss Eva disobey or did she too obey? Finally, this pleased me very much because it was the biggest force in the short story of Wedekind - it takes place not in a rigid and authoritarian boarding school but in a sort of utopian school where the little girls seem to see only agreeable, fulfilling things. However, there are strict rules and the little girls recall non-stop punishments. We don't know if they exist or not, although this disobedience in the social order has already been internalised by them. Wedekind wrote his short story in a context of educational utopias but also of the rise of totalitarianism. And this seemed to me, to be very modern. This made me think of the educational utopias of the 1960s and the beginning of the 1970s.

Misschien word je nog wijzer als je het boek leest.

Een boek over lichamelijke opvoeding van jonge meisjes? Ik vrees dat ik daarna nog niet zal begrijpen waarom daar mannelijk publiek bij aanwezig moet zijn.

Op dat boek is de film gebaseerd!

Ah, ok. Dat is een dun boekje, dat lukt me vast wel. Ik ga hem ophalen bij de bieb. Dank je.

‘Innocence’ is zeker weten de vreemdste film die ik de afgelopen tijd gezien heb. Hoe meer men namelijk doordringt in de film, hoe verder men van zijn essentie lijkt af te dwalen. Waarover gaat dit in se, wat wil de regisseuze eigenlijk zeggen? Genoeg voer voor filosofische bespiegelingen, dat staat vast. Echter, ook meer concreet rijzen er genoeg vragen: wat is er zo wreed aan die buitenwereld dat kinderen (moeten) worden opgesloten ‘entre les murs’ (als we filmisch actueel willen blijven ), en voor welke perverselingen voeren de meisjes telkens weer hun dans uit?

Lucile Hadzihalilovic is uiterst schaars met informatie, maar dat houdt de film juist gaande. De kijker is constant bezig met het verwerken van nieuwe aangrijpingspunten, en probeert door alle losse puzzelstukjes heen het groter geheel te zien. Dat is mij hoegenaamd niet gelukt, maar daarin gaat voor mij alles behalve frustratie schuil. Hadzihalilovic heeft immers een ietwat sober, doch ontzettend charmant esthetisch palet waarmee ze de kijker zo af en toe weet te verbluffen. Subtiele lichtinval of onverwachte cameravoering, meer heeft ze niet nodig om ogenblikkelijk van een vrolijk naar een obscuur register over te schakelen.

‘Innocence’ is bovenal een interessante film, en verdient daarom alleen al een bovengemiddelde quotering. Ik ga nu hier en daar wat lezen en deze dan later nog eens herzien, want hier valt vast heel veel uit te puren. Benieuwd of ik de volgende keer ook met open mond naar de aftiteling mag zitten kijken.

3,25*