The Mansion of Madness (1973)

In 1971 debuteerde Lopez Moctezuma als regisseur met, losjes gebasseerd op een verhaal van Edgar Allan Poe,

The mansion of madness.

Midden jaren 70 kwam de film in Amerika uit onder een andere naam: Dr. Tarr's torture dungeon. Op deze manier leek de film meer geschikt voor het drive-inn circuit. De titel beloofde meer sex en geweld. Al snel was de film rechtenvrij en waren er slechte versies

op video in omloop.

Jaren eerder kwam Moctezuma in contact met Jodorowski.

In die tijd maakten Jodorowski en Arrabal Panic Theatre.

Het idee achter Panic Theatre was het crëeren van een wereld zo vol emotie dat de toeschouwer's "normale " kijk zwaar op de proef

werd gesteld. Met als producent Moctezuma en regisseur Jodorowski werd dit principe met Fando y Lis en El topo op het grote doek gebracht.

Bron: de extra's op de dvd uitgave van Mondo Macabro.

Ongeknipt en erg opgeknapt is de film al enige tijd uit op dvd.

De film is vere van een horrorfilm. Komedie is juist, maar wel

zwart. Op sommige momenten ontdekte ik zelfs slapstick.

Een vreemd verhaal vol bizarre personages, een duidelijk raakvlak

met het werk van Jodorowski. Naast de vreemde personages nog

een duidelijk gegeven dat de heren hebben samengewerkt:

theatrale scenes vol emotie.

The mansion of madness is een mooie, doch zwaar ondergewaardeerde film die het kijken dik waard is.

4 sterren!

Wederom geschoten ook door Rafael Corkidi; dit was zeker een groepje interessante filmmakers!

Maar al mengt deze film art-house Poe-try met eurohorror gothic en Mexicaanse psychedelica, toch weet Moctezuma me weer (het is de 3e film die ik nu van em heb gezien) niet helemaal te overdonderen, zoals Jodorowski dat wel (bijna) altijd doet. Sílení (2005) is bijvoorbeeld een veel krachtiger statement dat van Poe's korte farce "The System of Dr. Tarr and Prof. Fether" is gemaakt

De film opent overigens met enkele quotes uit "The Island of the Fay" die me aan de zogenaamde comtemplatieve cinema deden denken:

"I mean the happiness experienced in the contemplation of natural scenery. (...) I love, indeed, to regard the dark valleys, and the gray rocks, and the waters that silently smile, and the forests that sigh in uneasy slumbers, and the proud watchful mountains that look down upon all..."

maar goed, volgens mij is het woordje contemplatie dan ook in alle verhalen van Poe wel terug te vinden en cinema kende hij uiteraard nog niet Toch bied Poe misschien wel het beste bronmateriaal voor contemplatie van "the human condition" en onze plaats in de natuur in cinema. Uit de vele verfilmingen van zijn werk is dit dan dus wel niet de beste (zie vooral La Chute de la Maison Usher (1928) ) maar een vermakelijke is het toch zeker wel!

Mexicaanse horror, nouja horror eerder comedy. De regisseur zou 4 jaar later het bekendere Alucarda uitbrengen. Deze debuutfilm van Moctezuma was alvast een voorsmaakje met redelijk wat bloot en bizarre toestanden. Positief is de setting en de kostumering waarin duidelijk kosten nog moeite werden bespaard. Helaas is de film incoherent, chaotisch en het overdreven zotte gedoe begint op den duur echt wel saai en vooral vermoeiend te worden. Ik was blij dat de film was afgelopen!

RAARRRRR

HEEL vreemd filmpje maar wel amusant. Horror is het niet. Wat dan wel ? Geen flauw idee.....